ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Πρὸς τοὺς ἀπανταχοῦ Ὀρθοδόξους.

Κρατώμεν τῆς ὁμολογίας, ἥν παρελάβομεν ἄδολον, παρά τηλικούτων ἀνδρῶν, ἀποστρεφόμενοι πάντα νεωτερισμόν, ὡς ὑπαγόρευμα τοῦ Διαβόλου.Ὁ δεχόμενος νεωτερισμόν, κατελέγχει ἐλλειπή τὴν κεκηρυγμένην Ὁρθόδοξον πίστην.
Ἀλλ’ αὔτη πεπληρωμένη ἤδη ἐσφράγισται, μὴ ἐπιδεχόμενη μήτε μείωσιν, μήτε αὔξησιν, μήτε ἀλλοίωσιν, καὶ ὁ τολμών ἤ πράξαι ἤ συμβουλεύσαι ἤ διανοηθήναι τοῦτο, ἤδη ἠρνήθη τὴν πίστιν τοῦ Χριστού, ἤδη ἐκουσίως καθυπεβλήθη εἰς τὸ αἰώνιον ἀνάθεμα, διὰ τὸ βλασφημεῖν εἰς τὸ Πνεύμα τὸ Ἅγιον, ὡς τάχα μὴ ἀρτίως λαλήσαν ἐν ταῖς Γραφαῖς καὶ Οἰκουμενικαῖς Συνόδοις…Ἄπαντες οὐν οἱ νεωτερίζοντες ἤ αἰρέσει ἤ σχίσματιἐκουσίως ἐνεδύθησαν κατάρα ὡς ἰμάτιον (Ψαλμ-ΡΗ’18), κἄν τε Πάπαι, κἄν τε Πατριάρχαι, κἄν τε κληρικοί, κἄν τε λαϊκοί, κἄν Ἄγγελος ἐξ Οὐρανοῦ.

Ἄνθιμος ἐλέω Θεοῦ Ἀρχιεπίσκοπος Κων/πόλεως Νέας Ρώμης ἤ Οἰκουμ. Πατρ.
Ἰερόθεος ἐλέω Θεοῦ Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ πᾶσης Αἰγύπτου.
Μεθόδιος ἐλέω Θεοῦ Πατριάρχης Ἀντιοχείας.
Κύριλλος ἐλέω Θεοῦ Πατριάρχης Ἰεροσολύμων.
Καὶ αἱ περὶ αὐτοὺς Ἱεραὶ Συνόδοι.
Ἐν Κωνσταντινούπολει τὸ σωτήριον ἔτος 1848.

Κύριε Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν,

«....πολλοὶ ἐροῦσίν μοι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, Κύριε Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν; καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς ὅτι Οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε ἀπ' ἐμοῦ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν (Κατά Ματθ. 21-24) 2)

Δεν είστε θύμα, είστε θύτης. κ. Πρωθυπουργέ, !!!!

Δεν είστε θύμα, είστε θύτης. κ. Πρωθυπουργέ, !!!!
ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΊΝΕΤΕ, Κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΈ;

μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί

Ο Απόστολος Παύλος λέει «…μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται 10 ούτε πλεονέκται ούτε κλέπται ούτε μέθυσοι, ου λοίδοροι, ουχ άρπαγες βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι. 11 και ταύτά τινες ήτε· αλλά απελούσασθε, αλλά ηγιάσθητε, αλλά εδικαιώθητε εν τω ονόματι του Κυρίου Ιησού και εν τω Πνεύματι του Θεού ημών.» (Α’ Κορ.6:9-11).

ΑΓΑΠΗ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΑΓΑΠΗ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ..ΚΑΤΑ ΤΟΝ Γ.ΦΛΩΡΟΦΣΚΥ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΗΤΑΝ [ Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΥΧΡΟΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΤΡΑΧΥΤΙΤΑ ΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ].Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΗΡΟ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΕ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ -ΣΤΑΥΡΟΥ - ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΟΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΣΜΟΣ.

έλειπαν 13 ολόκληρες ημέρες,

Όσο κι αν ψάξετε, σε οποιοδήποτε αρχείο των ελληνικών ληξιαρχείων, δεν πρόκειται να βρείτε ούτε έναν Έλληνα ή Ελληνίδα που να έχει καταχωρηθεί με ημερομηνία γέννησης από 16 έως 28 Φεβρουαρίου 1923! Αυτό αποκαλύπτει ο κ. Διονύσης Σιμόπουλος, Διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου. Όχι, φυσικά, γιατί δεν.... είχαμε ούτε μία γέννα σε μία ολόκληρη περίοδο 13 ημερών, αλλά γιατί απλούστατα το 1923 είχε μόνο 352 ημέρες"! Όπως εξηγεί ο κ. Σιμόπουλος, από τον Φεβρουάριο του 1923, έλειπαν 13 ολόκληρες ημέρες, δηλαδή το διάστημα μεταξύ 16 και 28 Φεβρουαρίου, ο ήλιος αποκοιμήθηκε, καί ξύπνησε μετά από 13 μέρας..

ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω»

Ο Απόστολος Παύλος μας λέγει: «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω». Τολμηρό αυτό που μας λέγει ο απόστολος Παύλος! «ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ»!! Φαντάζεστε αυτούς που αρέσκονται εις τα θαύματα να έβλεπαν άγγελο να τους λέγει «ακολουθήστε το νέο ημερολόγιο των Παπών της Δύσεως»!!! Εως και αυτόν τον ίδιο τον Παύλο θα αναθεμάτιζαν!!!

Εσύ σε ποια Εκκλησία ανήκεις;

‎"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" Γρηγόριος ο Θεολόγος «Εσύ σε ποια Εκκλησία ανήκεις; Σε αυτήν του Βυζαντίου, της Ρώμης, της Αντιόχειας, της Αλεξάνδρειας ή της Ιερουσαλήμ;;;;; Τότε ο δίκαιος απάντησε σοφά: «Ο Κύριός μας Χριστός χαρακτήρισε Καθολική Εκκλησία εκείνη την Εκκλησία, η οποία διατηρεί την αληθινή και ομολογιακή παρακαταθήκη της πίστης.!!!!!! αγίου Μαξίμου Ομολογητού:

δύο μορφές ταπεινώσεως

«Υπάρχουν δε δύο μορφές ταπεινώσεως, όπως ακριβώς και δύο μορφές υπερηφάνειας. Η πρώτη υπερηφάνεια είναι όταν εξουθενώνει κανείς τον αδελφό του, όταν τον εξευτελίζει σαν να μη είναι τίποτα και θεωρεί τον εαυτό του ανώτερό του. Αν αυτός που θα πέσει σε αυτήν την υπερηφάνεια δεν φροντίσει γρήγορα με τη κατάλληλη προσοχή και επιμέλεια να διορθωθεί σιγά -σιγά φτάνει στην δεύτερη υπερηφάνεια και καταντά να υπερηφανεύεται απέναντι στον ίδιο τον Θεό και να πιστεύει πως οτιδήποτε κατορθώνει οφείλεται στις δυνάμεις του και όχι στον Θεό. Πραγματικά αδελφοί μου, κάποτε είδα έναν που είχε καταντήσει στην ελεεινή αυτή κατάσταση. Στην αρχή αν του έλεγε κανένας αδελφός κάτι τον έφτυνε και έλεγε: ‘’Ποιος είναι αυτός; Δεν αξίζει κανένας παρά μόνο ο Ζωσιμάς και οι μαθητές του’’. Μετά άρχισε να εξευτελίζει και αυτούς και να λέει: ‘’Δεν αξίζει κανένας παρά μόνο ο Μακάριος’’. Και μετά από λίγο άρχισε πάλι να λέει: ‘’Τι είναι ο Μακάριος; Τιποτένιος, μόνο ο Βασίλειος και ο Γρηγόριος αξίζουν’’. Μετά από λίγο άρχισε και αυτούς να τους εξευτελίζει λέγοντας: ‘’Τι είναι ο Βασίλειος και τι είναι ο Γρηγόριος; Τιποτένιοι. Μόνο ο Πέτρος και ο Παύλος αξίζουν’’. Του λέω: ‘’Πραγματικά αδελφέ μου και αυτούς θα τους απορρίψεις’’. Πιστέψετε με, μετά από λίγο καιρό άρχισε να λέει: ‘’Τι είναι ο Πέτρος και ο Παύλος; Τιποτένιοι. Μόνο η Αγία Τριάδα αξίζει’’. Μετά υπερηφανεύτηκε και εναντίον του ίδιου του Θεού και έτσι έχασε τα λογικά του. Για αυτό πρέπει να αγωνιζόμαστε αδελφοί μου, εναντίον της πρώτης υπερηφάνειας για να μην καταλήξουμε μετά από λίγο στην τέλεια υπερηφάνεια».

(Αββά Δωρόθεου, Έργα Ασκητικά, Διδασκαλία περί ταπεινοφροσύνης, σελ. 129).

ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΩΣ ΘΗΡΙΟ !!!!

Ἰδού τί γράφει εἰς τήν «ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ» σελίς 4, ὁ κλεινός Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Δοσίθεος:

«Τέσσαρα μεγάλα θηρία ἐγέννησεν ὁ ΙΣΤ’ αἰών: Τήν αἴρεσιν τοῦ Λουθήρου, τήν αἴρεσιν τοῦ Καλβίνου, τήν αἴρεσιν τῶν Γιεζουβιτῶν, (Ἰησουιτῶν. Τάγμα θανάτου τοῦ Πάπα. Σκοπός του ἡ διάδοσις τοῦ Παπισμοῦ καί ἡ ὑποταγή ὅλων ὑπό τόν Πάπα) καί τήν αἴρεσιν τοῦ Νέου Καλενδαρίου· (Σ.σ. ἡμερολογίου). … κατά δέ τῆς αἱρέσεως τοῦ Νέου Καλενδαρίου ἀπεφάνθη ἡ ἐν Κων/πόλει μεγάλη Οἰκουμενική Σύνοδος τῶ 1593».Ο ΙΕΡΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ Δοσίθεος: ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΩΣ ΘΗΡΙΟ !!!!.


Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΥΧΝΑ ΣΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΟΥ ΔΟΣΙΘΕΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΙΕΡΟ..

.

Ο ΔΟΣΙΘΕΟΣ ΗΤΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΣΠΑΝΙΟΤΑΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ. Η ΔΩΔΕΚΑΒΙΒΛΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ.

ὀφθαλμὸν μὲν ἐκκόψωμεν

Βαδίζοντες δὲ τὴν ἀπλανῆ καὶ ζωηφόρον ὁδόν, ὀφθαλμὸν μὲν ἐκκόψωμεν σκανδαλίζοντα· μὴ τὸν αἰσθητόν, ἀλλὰ τὸν νοητόν· οἷον ἐὰν ὁ ἐπίσκοπος ἢ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοὶ τῆς Ἐκκλησίας, κακῶς ἀναστρέφωνται καὶ σκανδαλίζωσι τὸν λαόν, χρὴ αὐτοὺς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γὰρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον, ἢ μετ' αὐτῶν ἐμβληθῆναι, ὡς μετὰ Ἄννα καὶ Καϊάφα, εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.

Ὁ ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης, ἀκολουθώντας τὸ Μ. Ἀθανάσιο, ἀπαγορεύει τὴν «κοινωνία» ὄχι μόνο μὲ αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ μὲ ἐκείνους ποὺ ἐπικοινωνοῦν μὲ αἱρετικούς. Λέγει:
«τοῦ τε Ἁγίου Ἀθανασίου προστάσσοντος μηδεμίαν κοινωνίαν ἔχειν ἡμᾶς πρὸς τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ μὴν μηδὲ πρὸς τοὺς κοινωνοῦντας μετὰ τῶν ἀσεβῶν»
(Ἐπιστολαί, 466, l.17-18).

Καὶ ὁ Πατριάρχης Κων/πόλεως, ἅγιος Γερμανὸς ὁ νέος, συμβουλεύει τὴν ἀποχὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ ἐκείνους τοὺς «ὀρθόδοξους» ποὺ κοινωνοῦσαν μὲ τοὺς Λατίνους. Συμβούλευε ἀκόμα τους λαϊκούς, νὰ φεύγουν ὁλοταχῶς ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, ποὺ ἔδειξαν ὑποταγὴ στοὺς Λατίνους, καὶ μήτε σὲ Ἐκκλησία ποὺ ἐκεῖνοι λειτουργοῦν νὰ πηγαίνουν, μήτε νὰ παίρνουν εὐλογία ἀπὸ τὰ χέρια τους. Καλύτερα νὰ προσεύχεστε μόνοι στὰ σπίτια σας, παρὰ νὰ συγκεντρώνεστε στὴν ἐκκλησία μαζὶ μὲ τοὺς Λατινόφρονες κληρικοὺς καὶ λαϊκούς.http://www.facebook.com/photo.php?fbid=328244863964089&set=o.425047610867614&type=1&theater.

διῶκτες τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ;

Τί συμβαίνει στούς διῶκτες τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ; ῾Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς .
Ρωτήστε τον διώκτη της Εκκλησίας Σαύλο (Σαούλ), τί του συνέβη. «Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίξειν» (Πράξεις 26, 14), του είπε ο Κύριος και ο Σαύλος βαπτίστηκε και έγινε ο Παύλος, ο Απόστολος.
Τί συνέβη στον Ηρώδη, τον πρώτο διώκτη των χριστιανών; Τί συνέβη στον Ιουλιανό τον Παραβάτη.; Πέθαναν και οι δύο με φρικτό θάνατο, ενώ οι θεοστυγείς δολοπλοκίες τους εναντίον του Χριστού διαλύθηκαν σαν καπνός.
Αλλά έτσι συνέβαινε πάντα στην ιστορία: κάποιοι διώκτες μεταστρέφονταν στον χριστιανισμό, ενώ άλλοι πέθαιναν με φρικτούς θανάτους. Πάντοτε οι προσπάθειες του ενός ή του άλλου χριστιανομάχου εκμηδενίζονται, διαλύονται σαν καπνός.
Όταν ο αυτοκράτορας Αδριανός επιτέθηκε στην Ιερουσαλήμ, ήθελε να εκδικηθεί τους Ιουδαίους και τους χριστιανούς, διότι δεν ξεχώριζε τους χριστιανούς από τους Ιουδαίους. Διασκόρπισε τους Ιουδαίους σε όλο τον κόσμο κι έκτισε έναν ειδωλολατρικό ναό στο σημείο όπου βρισκόταν ο Ναός του Σολομώντος. Επίσης μετονόμασε την Ιερουσαλήμ «Αϊλία», με βάση το όνομα του «Αΐλιος» και απαγόρευσε σε οποιονδήποτε να ονομάζει την πόλη αυτή Ιερουσαλήμ. Έκτισε ναό προς τιμήν του φαύλου Ερμή στον Γολγοθά, άλλον ναό για τον Δία πάνω από τον τάφο του Κυρίου κι έναν ναό προς τιμήν του Άδωνη, στη Βηθλεέμ.
Πράγματι πόσο τραγικό θα ήταν, για τους χριστιανούς εκείνης της εποχής, να βλέπουν τα ιερά τους προσκυνήματα να χλευάζονται κατ’ αυτόν τον τρόπο! Αλλά όμως στο τέλος τί συνέβη; Ο αυτοκράτορας Αδριανός βρήκε φρικτό θάνατο και όσο για τους ειδωλικούς ναούς του, αυτοί κατακρημνίστηκαν την εποχή των θεοστέπτων αγίων βασιλέων Κωνσταντίνου και Ελένης, της αυτοκράτειρας μητέρας του. Στη θέση τους ανεγέρθηκαν περικαλλείς χριστιανικοί ναοί, που μέχρι σήμερα στέκουν ακλόνητοι!
«Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν». Ω, πόσο μάταιη και χαμένη είναι κάθε μάχη εναντίον του Χριστού!
(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς,

«Ἔστι κακή ὁμόνοια, καί καλή διαφωνία

Ὁ μεγάλος θεολόγος τοῦ ΙΕ αἰῶνος, ‘Ιωσήφ ὁ Βρυέννιος λέγει: «Ἔστι κακή ὁμόνοια, καί καλή διαφωνία. Ἔστι σχισθῆναι καλῶς καί ὁμονοῆσαι κακῶς. Οἷς γάρ ἡ φιλία ἀπωλείας πρόξενος, τούτοις τό μῖσος ἀρετῆς ὑπόθεσις γίνεται. Καί κρείσσων ἐμπαθοῦς ὁμονοίας, ἡ ὑπέρ ἀπαθείας διάστασις. Καλόν τό εἰρηνεύειν πρός πάντας, ἀλλ’ ὁμονοοῦντας πρός τήν εὐσέβειαν. Ἡ γάρ εἰρήνη μετά μέν τοῦ ἰδίου καί πρέποντος, κάλλιστον ἐστι κτῆμα καί λυσιτελέστατον, μετά δέ κακίας, ἤ δουλείας ἐπονειδίστου, πάντων αἴσχιστον καί τε καί βλαβερώτατον. Ἐπεί οὐδείς δύναται κτήσασθαι τήν ἀγάπην τῶν πονηρῶν καί κακῶν, χωρίς κακίας καί πονηρίας. Μεγάλη δέ ἀρετή τοῦ δικαίου, ὅταν ἔχη τούς τοῦ Θεοῦ ἐχθρούς, ἐχθρούς, καί τούς αὐτοῦ φίλους, φίλους, ὥσπερ μεγάλη κακία ἁμαρτωλοῦ, ὅταν τούς τοῦ Θεοῦ φίλους ἔχη ἐχθρούς, καί τούς ἐχθρούς αὐτοῦ φίλους (Ἰωσήφ Βρυεννίου, Τά Εὑρεθέντα, Τόμος Β, σελ. 22)

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Κοράνι: οι 150 (πιο) "θανάσιμες" σελίδες! Μετά απ' αυτό μην πεις ότι δεν ήξερες...(Μέρος Α’ – Εισαγωγή) Τελικά το Ισλάμ είναι αντίπαλος της Δύσης ή όχι; Είναι αντίπαλος όλης της μη – ισλαμικής ανθρωπότητας, ή όχι; Και αν ναι, πόσο επικίνδυνος αντίπαλος είναι τελικά; Και αν είναι το Ισλάμ επικίνδυνος αντίπαλος, το Κοράνι έχει κάποια σχέση με αυτό ή είναι τελείως άσχετο με αυτή την πολεμική ιστορική εξέλιξη του Ισλάμ; Λοιπόν, το Κοράνι δεν είναι καθόλου αμέτοχο σε αυτή την ιστορική εξέλιξη. Για την ακρίβεια, το Κοράνι είναι η Γενεσιουργός Αιτία της δημιουργίας αυτής της «πολεμοχαρούς καταστρεπτικής ιστορικοφιλοσοφικής τάσης». Κι «αυτό» που – κατά βάση – τη συντηρεί. Ακόμη. Και αδιάλειπτα στο πέρασμα των αιώνων. Το κοινό σημείο όλων των Ισλαμιστών, πλούσιων ή φτωχών είναι το Κοράνι. Αυτό είναι τα «πάντα» για το Ισλάμ. Όλα τα άλλα κείμενα, διευκρινήσεις, εντολές ή διδασκαλίες (πχ Χάντιθ) έπονται του Κορανίου. Χρειάζονται ειδικές διαδικασίες για να «Καθοριστούν» επίσημα ως Τμήμα της Διδασκαλίας του Ισλάμ. Και ενδέχεται να είναι αποδεκτές από ένα τμήμα του Ισλάμ και όχι από ένα άλλο (πχ Σιΐτες – Σουνίτες). Το Κοράνι όμως είναι η Βάση, η Ρίζα, το κοινά αποδεκτό ιερατικό σημείο αναφοράς. Αυτό το κείμενο καθορίζει τη ζωή του Ισλαμιστή από την ώρα που θα γεννηθεί ως την ώρα που θα πεθάνει. Κι από τον τρόπο που θα ζήσει ως τον τρόπο που θα πεθάνει. Το Κοράνι, είναι το κατ’ εξοχήν κείμενο διδασκαλίας στα σχολεία των ισλαμικών χωρών. Είναι ένα κείμενο, τέλος, που φιλοδοξεί και αποσκοπεί στο να καθορίσει την φιλοσοφία και τον τρόπο ζωής όλης της ανθρωπότητας, δηλαδή, ολόκληρου του πλανήτη. Πλην όμως, εξοντώνοντας ΚΑΘΕ μα ΚΑΘΕ άλλον τρόπο ζωής. Το Κοράνι, αν και είναι ιστορικό κείμενο και σαφώς αντικατοπτρίζει τις γενικότερες ιστορικές συνθήκες και (κατά κάποιους) αναγκαιότητες της εποχής που συγγράφηκε, δεν δικαιούται τέτοιων ελαφρυντικών στην κριτική, διότι εξακολουθεί να είναι η αιχμή του δόρατος του Ισλάμ. Ακόμη και σήμερα οι εντολές του έχουν την ύψιστη ισχύ για τους Ισλαμιστές ακόμη και «για το σήμερα». Τουτέστιν, σύμφωνα με τους Ισλαμιστές, το Κοράνι αντικατοπτρίζει σαφέστατα σημερινές αναγκαιότητες. Συνεπώς, η όποια κριτική δεν πρέπει να του γίνεται με όρους του «ιστορικού χτες», αλλά με όρους του «εν εξελίξει σήμερα». Βασικά στοιχεία του Κορανίου είναι η Αηδία μετά βδελυγμίας, η Οργή και το μέχρι θανάτου Μίσος για τους αλλόθρησκους, τους Άπιστους όπως τους αποκαλούν. Επίσης, ο Φόβος του Αλλάχ αντί της Αγάπης του Θεού. Η φιλοσοφία του Ισλάμ στηρίζεται στον απόλυτο Φόβο και στην απόλυτη Υποταγή. Ακόμη, στηρίζεται απόλυτα στη Σκληρότητα, εφόσον όλο το Κοράνι βρίθει από τις λέξεις «θάνατος», «φωτιά», «κόλαση», «κατάρα του Αλλάχ», «σκληρή τιμωρία», «σκότωσε», «κόψε χέρια και πόδια», «πνίξε στο αίμα» κλπ. Αλλά και η Αλαζονεία. Θεωρούν ότι δεν υπάρχει τίποτε ισάξιο ή ανώτερο από το Ισλάμ και γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να ισοπεδωθούν τα πάντα μπροστά του. Θρησκείες, φιλοσοφίες, πολιτικά συστήματα, διαφορετικοί λαοί που «τολμάνε να μην ασπαστούν το Ισλάμ». Οι εκατόν πενήντα περίπου σελίδες από τις 450 του Κορανίου, περιέχουν εντολές εξόντωσης των απίστων και παγκόσμιας κυριαρχίας του Ισλάμ. Αυτές οι σελίδες είναι η «Προετοιμασία του Φενταγίν». Του πιστού Ισλαμιστή που είναι έτοιμος να δώσει τη ζωή του για την πίστη του. Το δεύτερο μήνυμα που περνάνε είναι πως κάθε Ισλαμιστής θα πρέπει να είναι πρώτα απ’ όλα Φενταγίν. Το Κοράνι είναι εντέλει, η προετοιμασία των ισλαμιστών συνολικά, για την μεγάλη τελική σύγκρουση με τους άπιστους. Μια αιματηρή διαρκής σύγκρουση που κράτησε 1400 χρόνια και σήμερα φτάνει στην παγκόσμια κορύφωσή της. Την παγκόσμια ένοπλη αντιπαράθεση με όλο τον υπόλοιπο κόσμο και κυρίως το Δυτικό. Αλλά όχι μόνο. Σύμφωνα με τον Σ. Χάντιγκτον (Η Σύγκρουση των Πολιτισμών) οι περισσότερες πολεμικές συγκρούσεις του 20ου αι. αφορούν ισλαμικούς πληθυσμούς. Οι Ισλαμιστές έχουν την μεγαλύτερη - από κάθε άλλη πολιτισμική ομάδα - έφεση να επιδιώκουν τη βίαιη σύγκρουση με τον εκάστοτε περίγυρό τους. Κυρίως δε όταν ανήκει σε άλλη πολιτισμική ομάδα. Μία σύγκρουση που επί 1200 χρόνια, συνολικά, κερδίζει το Ισλάμ. Εκ του αποτελέσματος τελικά, αποδεικνύεται ότι το Ισλάμ διαθέτει άριστη πολεμική φιλοσοφία, άριστες προδιαγραφές οργάνωσης, άριστες δημόσιες σχέσεις και διασυνδέσεις στα διεθνή media αλλά και Fora των Διεθνών Οργανισμών. Εάν τώρα τα φιλοσοφικά και τα οργανωτικά του πλεονεκτήματα συνδυαστούν με το οικονομικό όπλο του Πετρελαίου και τον υπερπληθυσμό (αλλά και «ενισχύσεις» που λαμβάνει από σύγχρονους «Ισχυρούς» γεωπολιτικούς του συμμάχους (πχ Κίνα), τότε έχουμε μπροστά μας τον δυνητικά πιο επικίνδυνο εχθρό που έχει εμφανιστεί ποτέ στον πλανήτη μετά τους Αττίλα, Τζέγκις Χαν και Ταμερλάνο. Ένα από τα μέσα πολεμικής προετοιμασίας που χρησιμοποιεί το Ισλάμ είναι η πεισματική διατήρηση μιας «κλειστής βαθιά στρατιωτικοποιημένης κοινωνίας» καθώς και ο ασφυκτικός έλεγχός της μέσω της «Ισλαμικής Θρησκείας». Απαγορεύεται αυστηρά από το ίδιο το Κοράνι στους Ισλαμιστές η ενσωμάτωσή τους σε άλλες κοινωνίες μη ισλαμικές. Γι’ αυτό και δεν πρόκειται ποτέ να ενσωματωθούν στη Δύση. Και κακώς η (δήθεν «προοδευτική») Διανόηση και τα mediaτης Δύσης επιρρίπτουν την ευθύνη της μη-ενσωμάτωσης στις ίδιες τις δυτικές κοινωνίες. Η ευθύνη ανήκει εξολοκλήρου στους Ισλαμιστές μετανάστες. Στόχος των οποίων είναι να δημιουργήσουν τερατώδη (πληθυσμιακά) ισλαμικά κράτη μέσα στους κόλπους των δυτικών κρατών και να λειτουργήσουν τελικά ως Πέμπτη Φάλαγγα. Όπως άλλωστε έκαναν στη Βοσνία, στο Κόσοβο, στην Τσετσενία, στο Λίβανο και τώρα επιδιώκουν να κάνουν το ίδιο σε ολόκληρη την Αφρική (πράγμα που πετυχαίνουν με την «Αραβική Άνοιξη») αλλά και μέσα στην ίδια την Ευρώπη (επιχειρήσεις “Eurabia-Londonistan”). Ακόμη χειρότερα, απαγορεύεται στους Ισλαμιστές από το ίδιο το Κοράνι, να δηλώσουν πίστη και υποταγή σε μη ισλαμικές κυβερνήσεις, παρά μόνον υποκρινόμενοι. Γι’ αυτό είναι επικίνδυνο να γίνονται πολίτες της Δύσης και να υπηρετούν στους δυτικούς στρατούς. Τους υποχρεώνει μέσω ποικίλων απειλών (τόσο κοσμικών όπως η θανάτωση και η διαπόμπευση όσο και μεταφυσικών όπως η Κόλαση ) να πολεμούν και να πεθαίνουν για την διάδοση της πίστης του Ισλάμ αλλά και να στηρίζουν με κάθε τρόπο αυτούς που πολεμούν γι’ αυτήν (Μάρτυρες). Τους βεβαιώνει ότι όποιος πεθάνει πολεμώντας για το Ισλάμ θα πάει στον Παράδεισο, όπου θα έχει χαρέμια ολόκληρα από πανέμορφες λευκές παρθένες και λευκά παιδιά υπηρέτες να τον υπηρετούν. Θα έχει επίσης άφθονο κρασί και γενικά πλούσιες υλικές απολαύσεις. Τους βάζει ως υπέρτατο στόχο (ως την μεγαλύτερη αγαθοεργία και την πιο καλή πράξη) την παγκόσμια κυριαρχία του Ισλάμ μέσω της καταστροφής και καθυπόταξης όλων των υπολοίπων θρησκειών. Για την ακρίβεια, μέσω της αιματηρής εξολόθρευσης των απίστων λαών. Ως κοσμικό κίνητρο δίνει στον άνδρα το δικαίωμα του χαρεμιού : δηλ. να παντρευτεί μέχρι τέσσερις γυναίκες και να έχει όσες ερωτικές δούλες θέλει. Απαγορεύει την αντισύλληψη και την έκτρωση δια ποινής θανάτου (πχ Ιράν). Απαγορεύει αυστηρά και τιμωρεί τις προγαμιαίες σχέσεις μεταξύ μουσουλμάνων. Θεωρεί την γυναίκα κτήμα του άνδρα που έχει δικαίωμα να «καλλιεργεί» όσες φορές θέλει. Το ανδρικό προνόμιο φτάνει μέχρι το δικαίωμα να τιμωρεί, ακόμη και να «χτυπάει βιαιότατα» την γυναίκα του. Ενίοτε να την «σημαδεύει» στο πρόσωπο (θειικό οξύ – Πακιστάν) και αν πρέπει να την «θανατώνει». Ο απώτερος σκοπός αυτών των «ερωτικών – οικογενειακών» μέτρων είναι η ταχύτατη άνοδος του Ισλαμικού πληθυσμού μέσω της αστείρευτης υπεργεννητικότητας. Πχ Αίγυπτος, τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αι. , από 24 εκ σε μόλις 20 χρόνια απέκτησε 52 εκ πληθυσμό. Το ίδιο και όλα τα Ισλαμικά κράτη. Το Κοράνι απαγορεύει την αρνητική κριτική και την φιλοσοφικοθρησκευτική πολυφωνία. Αποδεκτή είναι μόνο η τυφλή υποταγή και υπακοή. Αρνητική κριτική και φιλοσοφικός στοχασμός απαγορεύονται ρητά δια ποινής θανάτου (πχ Σαλμάν Ρασντί και Αποστάτες του Ισλάμ – βλ. www.apostatesofislam.com ). Ακόμη χειρότερα όμως, δεν αποδέχεται ούτε την αρνητική κριτική από μέρους μη ισλαμιστών διανοούμενων. Και για να επιτύχει τον σκοπό του χρησιμοποιεί την απειλή κατά της ζωής τους, όπου κι αν βρίσκονται (πχ Βαν Γκόγκ, Οριάνα Φαλάτσι, Δανοί σκιτσογράφοι). Η σκληρότητα του Ισλάμ καθώς και ο αδίστακτος χαρακτήρας αυτής της φιλοσοφίας φαίνεται και από κάτι ακόμη: Το Κοράνι διατάσσει εγκατάλειψη από τον Ισλαμιστή των γονέων του και της οικογένειάς εάν δεν ασπαστούν και αυτοί το Ισλάμ. Η ίδια η θρησκεία του Ισλάμ όχι μόνον αποδέχεται το φόνο ανθρώπου (17,34) αλλά το επιβάλλει κιόλας. Στόχος των Ισλαμιστών είναι η καταστροφή των αλλόθρησκων χωρών, η εκκένωσή τους από τους «άπιστους κατοίκους» τους και ο εποικισμός τους με ισλαμιστές (21,11). Ο Ισλαμιστής δεν είναι ποτέ «πολιτικός πρόσφυγας», δεν είναι ποτέ «οικονομικός μετανάστης». Είναι πάντα «θρησκευτικός/πολεμικός εισβολέας». Το Κοράνι διδάσκει την απόλυτη υποταγή στη Μοίρα. Δηλαδή, διατάσσει τον πιστό να υπομένει στωικά και κυρίως «αδιαμαρτύρητα» τη φτώχεια του, τις μιζέριες και τις αξεπέραστες υλικές δυσκολίες της ζωής του (22,36). Έτσι, το ισλαμικό σύστημα διακυβέρνησης δεν κινδυνεύει από ανταρσίες. Οι Ισλαμιστές διαθέτουν – παρ’ ότι δεν είναι – το σφρίγος και την ορμή της νέας, επιτιθέμενης φυλής. Μα ταυτόχρονα, ένα πανίσχυρο θρησκευτικό, ψυχολογικό, πολεμικό κείμενο που κατορθώνει να τους γεμίζει μαχητική ενέργεια, ένταση και φανατισμό. Αυτό είναι που τους κάνει επικίνδυνους. Από πού αποδεικνύονται όλα τα παραπάνω; Μα από το ίδιο το Κοράνι. Οι 150 περίπου από τις 450 σελίδες του Κορανίου, με ορμή και μένος ορίζουν αυτά που περιγράφηκαν και ακόμη περισσότερα. Δεν έχετε παρά να δείτε τα σχετικά αποσπάσματα του Κορανίου που δημοσιεύονται στο http://aegeanhawk.blogspot.gr/2012/10/150_812.html Το βασικό ερώτημα σε όλα αυτά, είναι όχι τι κάνει το Ισλάμ – αυτό είναι γνωστό εδώ και 1,400 χρόνια - , αλλά τι κάνει η Δύση και γενικά ο πολιτισμένος κόσμος απέναντι σε αυτή τη νέα «αδυσώπητη εισβολή». Πέραν από το να «επιτρέπει» Ισλαμικές βάσεις στην καρδιά της Ευρώπης βεβαίως....βλ. Βοσνία και Κοσυφοπέδιο... Γιώργος Ανεστόπουλος σχετικό: Τζιχάντ ή Εισοδισμός; aegeanhawk.blogspot.gr/2011/06/260309.html http://aegeanhawk.blogspot.gr/2012/10/150_9111.html


     Κοράνι: οι 150 (πιο) "θανάσιμες" σελίδες! Μετά απ' αυτό μην πεις ότι δεν ήξερες...(Μέρος Α’ – Εισαγωγή)



 
Γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

     Τελικά το Ισλάμ είναι αντίπαλος της Δύσης ή όχι;
      Είναι αντίπαλος όλης της μη – ισλαμικής ανθρωπότητας, ή όχι;
     Και αν ναι, πόσο επικίνδυνος αντίπαλος είναι τελικά;
     Και αν είναι το Ισλάμ επικίνδυνος αντίπαλος, το Κοράνι έχει κάποια σχέση με αυτό ή είναι τελείως άσχετο με αυτή την πολεμική ιστορική εξέλιξη του Ισλάμ;
      Λοιπόν, το Κοράνι δεν είναι καθόλου αμέτοχο σε αυτή την ιστορική εξέλιξη. Για την ακρίβεια, το Κοράνι είναι η Γενεσιουργός Αιτία της δημιουργίας αυτής της «πολεμοχαρούς καταστρεπτικής ιστορικοφιλοσοφικής τάσης». Κι «αυτό» που – κατά βάση – τη συντηρεί. Ακόμη. Και αδιάλειπτα στο πέρασμα των αιώνων.
     Το κοινό σημείο όλων των Ισλαμιστών, πλούσιων ή φτωχών είναι το Κοράνι. Αυτό είναι τα «πάντα» για το Ισλάμ. Όλα τα άλλα κείμενα, διευκρινήσεις, εντολές ή διδασκαλίες (πχ Χάντιθ) έπονται του Κορανίου. Χρειάζονται ειδικές διαδικασίες για να «Καθοριστούν» επίσημα ως Τμήμα της Διδασκαλίας του Ισλάμ. Και ενδέχεται να είναι αποδεκτές από ένα τμήμα του Ισλάμ και όχι από ένα άλλο (πχ Σιΐτες – Σουνίτες). Το Κοράνι όμως είναι η Βάση, η Ρίζα, το κοινά αποδεκτό ιερατικό σημείο αναφοράς.
     Αυτό το κείμενο καθορίζει τη ζωή του Ισλαμιστή από την ώρα που θα γεννηθεί ως την ώρα που θα πεθάνει. Κι από τον τρόπο που θα ζήσει ως τον τρόπο που θα πεθάνει.
     Το Κοράνι, είναι το κατ’ εξοχήν κείμενο διδασκαλίας στα σχολεία των ισλαμικών χωρών.
     Είναι ένα κείμενο, τέλος, που φιλοδοξεί και αποσκοπεί στο να καθορίσει την φιλοσοφία και τον τρόπο ζωής όλης της ανθρωπότητας, δηλαδή, ολόκληρου του πλανήτη. Πλην όμως, εξοντώνοντας ΚΑΘΕ μα ΚΑΘΕ άλλον τρόπο ζωής.
    Το Κοράνι, αν και είναι ιστορικό κείμενο και σαφώς αντικατοπτρίζει τις γενικότερες ιστορικές συνθήκες και (κατά κάποιους) αναγκαιότητες της εποχής που συγγράφηκε, δεν δικαιούται τέτοιων ελαφρυντικών στην κριτική, διότι εξακολουθεί να είναι η αιχμή του δόρατος του Ισλάμ. Ακόμη και σήμερα οι εντολές του έχουν την ύψιστη ισχύ για τους Ισλαμιστές ακόμη και «για το σήμερα». Τουτέστιν, σύμφωνα με τους Ισλαμιστές, το Κοράνι αντικατοπτρίζει σαφέστατα σημερινές αναγκαιότητες. Συνεπώς, η όποια κριτική δεν πρέπει να του γίνεται με όρους του «ιστορικού χτες», αλλά με όρους του «εν εξελίξει σήμερα».
    Βασικά στοιχεία του Κορανίου είναι η Αηδία μετά βδελυγμίας, η Οργή και το μέχρι θανάτου Μίσος για τους αλλόθρησκους, τους Άπιστους όπως τους αποκαλούν.     
    Επίσης, ο Φόβος του Αλλάχ αντί της Αγάπης του Θεού. Η φιλοσοφία του Ισλάμ στηρίζεται στον  απόλυτο Φόβο και στην απόλυτη Υποταγή.
    Ακόμη, στηρίζεται απόλυτα στη Σκληρότητα, εφόσον όλο το Κοράνι βρίθει από τις λέξεις «θάνατος», «φωτιά», «κόλαση», «κατάρα του Αλλάχ», «σκληρή τιμωρία», «σκότωσε», «κόψε χέρια και πόδια», «πνίξε στο αίμα» κλπ.
   Αλλά και η Αλαζονεία. Θεωρούν ότι δεν υπάρχει τίποτε ισάξιο ή ανώτερο από το Ισλάμ και γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να ισοπεδωθούν τα πάντα μπροστά του. Θρησκείες, φιλοσοφίες, πολιτικά συστήματα, διαφορετικοί λαοί που «τολμάνε να μην ασπαστούν το Ισλάμ».
    Οι εκατόν πενήντα περίπου σελίδες από τις 450 του Κορανίου, περιέχουν εντολές εξόντωσης των απίστων και παγκόσμιας κυριαρχίας του Ισλάμ. Αυτές οι σελίδες είναι η «Προετοιμασία του Φενταγίν». Του πιστού Ισλαμιστή που είναι έτοιμος να δώσει τη ζωή του για την πίστη του. Το δεύτερο μήνυμα που περνάνε είναι πως κάθε Ισλαμιστής θα πρέπει να είναι πρώτα απ’ όλα Φενταγίν.
   Το Κοράνι είναι εντέλει, η προετοιμασία των ισλαμιστών συνολικά, για την μεγάλη τελική σύγκρουση με τους άπιστους. Μια αιματηρή διαρκής σύγκρουση που κράτησε 1400 χρόνια και σήμερα φτάνει στην παγκόσμια κορύφωσή της. Την παγκόσμια ένοπλη αντιπαράθεση με όλο τον υπόλοιπο κόσμο και κυρίως το Δυτικό.  Αλλά όχι μόνο.
    Σύμφωνα με τον Σ. Χάντιγκτον (Η Σύγκρουση των Πολιτισμών) οι περισσότερες πολεμικές συγκρούσεις του 20ου αι. αφορούν ισλαμικούς πληθυσμούς. Οι Ισλαμιστές έχουν την μεγαλύτερη - από κάθε άλλη πολιτισμική ομάδα - έφεση να επιδιώκουν τη βίαιη σύγκρουση με τον εκάστοτε περίγυρό τους. Κυρίως δε όταν ανήκει σε άλλη πολιτισμική ομάδα.
    Μία σύγκρουση που επί 1200 χρόνια, συνολικά, κερδίζει το Ισλάμ.
          Εκ του αποτελέσματος τελικά, αποδεικνύεται ότι το Ισλάμ διαθέτει άριστη πολεμική φιλοσοφία, άριστες προδιαγραφές οργάνωσης, άριστες δημόσιες σχέσεις και διασυνδέσεις στα διεθνή media αλλά και Fora των Διεθνών Οργανισμών.
   Εάν τώρα τα φιλοσοφικά και τα οργανωτικά του πλεονεκτήματα συνδυαστούν με το οικονομικό όπλο του Πετρελαίου και τον υπερπληθυσμό (αλλά και «ενισχύσεις» που λαμβάνει από σύγχρονους «Ισχυρούς» γεωπολιτικούς του συμμάχους (πχ Κίνα), τότε έχουμε μπροστά μας τον δυνητικά πιο επικίνδυνο εχθρό που έχει εμφανιστεί ποτέ στον πλανήτη μετά τους Αττίλα, Τζέγκις Χαν και Ταμερλάνο.
   Ένα από τα μέσα πολεμικής προετοιμασίας που χρησιμοποιεί το Ισλάμ είναι η πεισματική διατήρηση μιας «κλειστής βαθιά στρατιωτικοποιημένης κοινωνίας» καθώς και ο ασφυκτικός έλεγχός της μέσω της «Ισλαμικής Θρησκείας».  Απαγορεύεται αυστηρά από το ίδιο το Κοράνι στους Ισλαμιστές η ενσωμάτωσή τους σε άλλες κοινωνίες μη ισλαμικές. Γι’ αυτό και δεν πρόκειται ποτέ να ενσωματωθούν στη Δύση. Και κακώς η (δήθεν «προοδευτική») Διανόηση και τα mediaτης Δύσης επιρρίπτουν την ευθύνη της μη-ενσωμάτωσης στις ίδιες τις δυτικές κοινωνίες. Η ευθύνη ανήκει εξολοκλήρου στους Ισλαμιστές μετανάστες. Στόχος των οποίων είναι να δημιουργήσουν τερατώδη (πληθυσμιακά) ισλαμικά κράτη μέσα στους κόλπους των δυτικών κρατών και να λειτουργήσουν τελικά ως Πέμπτη Φάλαγγα. Όπως άλλωστε έκαναν στη Βοσνία, στο Κόσοβο, στην Τσετσενία, στο Λίβανο και τώρα επιδιώκουν να κάνουν το ίδιο σε ολόκληρη την Αφρική (πράγμα που πετυχαίνουν με την «Αραβική Άνοιξη») αλλά και μέσα στην ίδια την Ευρώπη (επιχειρήσεις “Eurabia-Londonistan”).
     Ακόμη χειρότερα, απαγορεύεται στους Ισλαμιστές από το ίδιο το Κοράνι, να δηλώσουν πίστη και υποταγή σε μη ισλαμικές κυβερνήσεις, παρά μόνον υποκρινόμενοι. Γι’ αυτό είναι επικίνδυνο να γίνονται πολίτες της Δύσης και να υπηρετούν στους δυτικούς στρατούς.
     Τους υποχρεώνει μέσω ποικίλων απειλών (τόσο κοσμικών όπως η θανάτωση και η διαπόμπευση όσο και μεταφυσικών όπως η Κόλαση ) να πολεμούν και να πεθαίνουν για την διάδοση της πίστης του Ισλάμ αλλά και να στηρίζουν με κάθε τρόπο αυτούς που πολεμούν γι’ αυτήν (Μάρτυρες).
     Τους βεβαιώνει ότι  όποιος πεθάνει πολεμώντας για το Ισλάμ θα πάει στον Παράδεισο, όπου θα έχει χαρέμια ολόκληρα από πανέμορφες λευκές παρθένες και λευκά παιδιά υπηρέτες να τον υπηρετούν. Θα έχει επίσης άφθονο κρασί και γενικά πλούσιες υλικές απολαύσεις.
     Τους βάζει ως υπέρτατο στόχο (ως την μεγαλύτερη αγαθοεργία και την πιο καλή πράξη) την παγκόσμια κυριαρχία του Ισλάμ μέσω της καταστροφής και καθυπόταξης όλων των υπολοίπων θρησκειών. Για την ακρίβεια, μέσω της αιματηρής εξολόθρευσης των απίστων λαών.
      Ως κοσμικό κίνητρο δίνει στον άνδρα το δικαίωμα του χαρεμιού : δηλ. να παντρευτεί μέχρι τέσσερις γυναίκες και να έχει όσες ερωτικές δούλες θέλει.     
      Απαγορεύει την αντισύλληψη και την έκτρωση δια ποινής θανάτου (πχ Ιράν).
      Απαγορεύει αυστηρά και τιμωρεί τις προγαμιαίες σχέσεις μεταξύ μουσουλμάνων.
      Θεωρεί την γυναίκα κτήμα του άνδρα που έχει δικαίωμα να «καλλιεργεί» όσες φορές θέλει. Το ανδρικό προνόμιο φτάνει μέχρι το δικαίωμα να τιμωρεί, ακόμη και να «χτυπάει βιαιότατα» την γυναίκα του. Ενίοτε να την «σημαδεύει» στο πρόσωπο (θειικό οξύ – Πακιστάν) και αν πρέπει να την «θανατώνει».
      Ο απώτερος σκοπός αυτών των «ερωτικών – οικογενειακών» μέτρων είναι η ταχύτατη άνοδος του Ισλαμικού πληθυσμού μέσω της αστείρευτης υπεργεννητικότητας. Πχ Αίγυπτος, τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αι. , από 24 εκ σε μόλις 20 χρόνια απέκτησε 52 εκ πληθυσμό. Το ίδιο και όλα τα Ισλαμικά κράτη.
     Το Κοράνι απαγορεύει την αρνητική κριτική και την φιλοσοφικοθρησκευτική πολυφωνία. Αποδεκτή είναι μόνο η τυφλή υποταγή και υπακοή. Αρνητική κριτική και φιλοσοφικός στοχασμός απαγορεύονται ρητά δια ποινής θανάτου (πχ Σαλμάν Ρασντί και Αποστάτες του Ισλάμ – βλ. www.apostatesofislam.com ).
     Ακόμη χειρότερα όμως, δεν αποδέχεται ούτε την αρνητική κριτική από μέρους μη ισλαμιστών διανοούμενων. Και για να επιτύχει τον σκοπό του χρησιμοποιεί την απειλή κατά της ζωής τους, όπου κι αν βρίσκονται (πχ Βαν Γκόγκ, Οριάνα Φαλάτσι, Δανοί σκιτσογράφοι).
     Η σκληρότητα του Ισλάμ καθώς και ο αδίστακτος χαρακτήρας αυτής της φιλοσοφίας φαίνεται και από κάτι ακόμη: Το Κοράνι διατάσσει εγκατάλειψη από τον Ισλαμιστή των γονέων του και της οικογένειάς εάν δεν ασπαστούν και αυτοί το Ισλάμ.
      Η ίδια η θρησκεία του Ισλάμ όχι μόνον αποδέχεται το φόνο ανθρώπου (17,34) αλλά το επιβάλλει κιόλας.
      Στόχος των Ισλαμιστών είναι η καταστροφή των αλλόθρησκων χωρών, η εκκένωσή τους από τους «άπιστους κατοίκους» τους και ο εποικισμός τους με ισλαμιστές (21,11). Ο Ισλαμιστής δεν είναι ποτέ «πολιτικός πρόσφυγας», δεν είναι ποτέ «οικονομικός μετανάστης». Είναι πάντα «θρησκευτικός/πολεμικός εισβολέας».
      Το Κοράνι διδάσκει την απόλυτη υποταγή στη Μοίρα. Δηλαδή, διατάσσει τον πιστό να υπομένει στωικά και κυρίως «αδιαμαρτύρητα» τη φτώχεια του, τις μιζέριες και τις αξεπέραστες υλικές δυσκολίες της ζωής του (22,36). Έτσι, το ισλαμικό σύστημα διακυβέρνησης δεν κινδυνεύει από ανταρσίες.
      Οι Ισλαμιστές διαθέτουν – παρ’ ότι δεν είναι – το σφρίγος και την ορμή της νέας, επιτιθέμενης φυλής. Μα ταυτόχρονα, ένα πανίσχυρο θρησκευτικό, ψυχολογικό, πολεμικό κείμενο που κατορθώνει να τους γεμίζει μαχητική ενέργεια, ένταση και φανατισμό. Αυτό είναι που τους κάνει επικίνδυνους.
Από πού αποδεικνύονται όλα τα παραπάνω;

Μα από το ίδιο το Κοράνι.
     
Οι 150 περίπου από τις 450 σελίδες του Κορανίου, με ορμή και μένος ορίζουν αυτά που περιγράφηκαν και ακόμη περισσότερα. Δεν έχετε παρά να δείτε τα σχετικά αποσπάσματα του Κορανίου που δημοσιεύονται στο


      Το βασικό ερώτημα σε όλα αυτά, είναι όχι τι κάνει το Ισλάμ – αυτό είναι γνωστό εδώ και 1,400 χρόνια - , αλλά τι κάνει η Δύση και γενικά ο πολιτισμένος κόσμος απέναντι σε αυτή τη νέα «αδυσώπητη εισβολή».

Πέραν από το να «επιτρέπει» Ισλαμικές βάσεις στην καρδιά της Ευρώπης βεβαίως....βλ. Βοσνία και Κοσυφοπέδιο...

Γιώργος Ανεστόπουλος

σχετικό: Τζιχάντ ή Εισοδισμός; 

aegeanhawk.blogspot.gr/2011/06/260309.html 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου