ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Πρὸς τοὺς ἀπανταχοῦ Ὀρθοδόξους.

Κρατώμεν τῆς ὁμολογίας, ἥν παρελάβομεν ἄδολον, παρά τηλικούτων ἀνδρῶν, ἀποστρεφόμενοι πάντα νεωτερισμόν, ὡς ὑπαγόρευμα τοῦ Διαβόλου.Ὁ δεχόμενος νεωτερισμόν, κατελέγχει ἐλλειπή τὴν κεκηρυγμένην Ὁρθόδοξον πίστην.
Ἀλλ’ αὔτη πεπληρωμένη ἤδη ἐσφράγισται, μὴ ἐπιδεχόμενη μήτε μείωσιν, μήτε αὔξησιν, μήτε ἀλλοίωσιν, καὶ ὁ τολμών ἤ πράξαι ἤ συμβουλεύσαι ἤ διανοηθήναι τοῦτο, ἤδη ἠρνήθη τὴν πίστιν τοῦ Χριστού, ἤδη ἐκουσίως καθυπεβλήθη εἰς τὸ αἰώνιον ἀνάθεμα, διὰ τὸ βλασφημεῖν εἰς τὸ Πνεύμα τὸ Ἅγιον, ὡς τάχα μὴ ἀρτίως λαλήσαν ἐν ταῖς Γραφαῖς καὶ Οἰκουμενικαῖς Συνόδοις…Ἄπαντες οὐν οἱ νεωτερίζοντες ἤ αἰρέσει ἤ σχίσματιἐκουσίως ἐνεδύθησαν κατάρα ὡς ἰμάτιον (Ψαλμ-ΡΗ’18), κἄν τε Πάπαι, κἄν τε Πατριάρχαι, κἄν τε κληρικοί, κἄν τε λαϊκοί, κἄν Ἄγγελος ἐξ Οὐρανοῦ.

Ἄνθιμος ἐλέω Θεοῦ Ἀρχιεπίσκοπος Κων/πόλεως Νέας Ρώμης ἤ Οἰκουμ. Πατρ.
Ἰερόθεος ἐλέω Θεοῦ Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ πᾶσης Αἰγύπτου.
Μεθόδιος ἐλέω Θεοῦ Πατριάρχης Ἀντιοχείας.
Κύριλλος ἐλέω Θεοῦ Πατριάρχης Ἰεροσολύμων.
Καὶ αἱ περὶ αὐτοὺς Ἱεραὶ Συνόδοι.
Ἐν Κωνσταντινούπολει τὸ σωτήριον ἔτος 1848.

Κύριε Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν,

«....πολλοὶ ἐροῦσίν μοι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, Κύριε Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν; καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς ὅτι Οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε ἀπ' ἐμοῦ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν (Κατά Ματθ. 21-24) 2)

Δεν είστε θύμα, είστε θύτης. κ. Πρωθυπουργέ, !!!!

Δεν είστε θύμα, είστε θύτης. κ. Πρωθυπουργέ, !!!!
ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΊΝΕΤΕ, Κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΈ;

μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί

Ο Απόστολος Παύλος λέει «…μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται 10 ούτε πλεονέκται ούτε κλέπται ούτε μέθυσοι, ου λοίδοροι, ουχ άρπαγες βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι. 11 και ταύτά τινες ήτε· αλλά απελούσασθε, αλλά ηγιάσθητε, αλλά εδικαιώθητε εν τω ονόματι του Κυρίου Ιησού και εν τω Πνεύματι του Θεού ημών.» (Α’ Κορ.6:9-11).

ΑΓΑΠΗ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΑΓΑΠΗ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ..ΚΑΤΑ ΤΟΝ Γ.ΦΛΩΡΟΦΣΚΥ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΗΤΑΝ [ Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΥΧΡΟΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΤΡΑΧΥΤΙΤΑ ΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ].Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΗΡΟ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΕ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ -ΣΤΑΥΡΟΥ - ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΟΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΣΜΟΣ.

έλειπαν 13 ολόκληρες ημέρες,

Όσο κι αν ψάξετε, σε οποιοδήποτε αρχείο των ελληνικών ληξιαρχείων, δεν πρόκειται να βρείτε ούτε έναν Έλληνα ή Ελληνίδα που να έχει καταχωρηθεί με ημερομηνία γέννησης από 16 έως 28 Φεβρουαρίου 1923! Αυτό αποκαλύπτει ο κ. Διονύσης Σιμόπουλος, Διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου. Όχι, φυσικά, γιατί δεν.... είχαμε ούτε μία γέννα σε μία ολόκληρη περίοδο 13 ημερών, αλλά γιατί απλούστατα το 1923 είχε μόνο 352 ημέρες"! Όπως εξηγεί ο κ. Σιμόπουλος, από τον Φεβρουάριο του 1923, έλειπαν 13 ολόκληρες ημέρες, δηλαδή το διάστημα μεταξύ 16 και 28 Φεβρουαρίου, ο ήλιος αποκοιμήθηκε, καί ξύπνησε μετά από 13 μέρας..

ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω»

Ο Απόστολος Παύλος μας λέγει: «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω». Τολμηρό αυτό που μας λέγει ο απόστολος Παύλος! «ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ»!! Φαντάζεστε αυτούς που αρέσκονται εις τα θαύματα να έβλεπαν άγγελο να τους λέγει «ακολουθήστε το νέο ημερολόγιο των Παπών της Δύσεως»!!! Εως και αυτόν τον ίδιο τον Παύλο θα αναθεμάτιζαν!!!

Εσύ σε ποια Εκκλησία ανήκεις;

‎"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" Γρηγόριος ο Θεολόγος «Εσύ σε ποια Εκκλησία ανήκεις; Σε αυτήν του Βυζαντίου, της Ρώμης, της Αντιόχειας, της Αλεξάνδρειας ή της Ιερουσαλήμ;;;;; Τότε ο δίκαιος απάντησε σοφά: «Ο Κύριός μας Χριστός χαρακτήρισε Καθολική Εκκλησία εκείνη την Εκκλησία, η οποία διατηρεί την αληθινή και ομολογιακή παρακαταθήκη της πίστης.!!!!!! αγίου Μαξίμου Ομολογητού:

δύο μορφές ταπεινώσεως

«Υπάρχουν δε δύο μορφές ταπεινώσεως, όπως ακριβώς και δύο μορφές υπερηφάνειας. Η πρώτη υπερηφάνεια είναι όταν εξουθενώνει κανείς τον αδελφό του, όταν τον εξευτελίζει σαν να μη είναι τίποτα και θεωρεί τον εαυτό του ανώτερό του. Αν αυτός που θα πέσει σε αυτήν την υπερηφάνεια δεν φροντίσει γρήγορα με τη κατάλληλη προσοχή και επιμέλεια να διορθωθεί σιγά -σιγά φτάνει στην δεύτερη υπερηφάνεια και καταντά να υπερηφανεύεται απέναντι στον ίδιο τον Θεό και να πιστεύει πως οτιδήποτε κατορθώνει οφείλεται στις δυνάμεις του και όχι στον Θεό. Πραγματικά αδελφοί μου, κάποτε είδα έναν που είχε καταντήσει στην ελεεινή αυτή κατάσταση. Στην αρχή αν του έλεγε κανένας αδελφός κάτι τον έφτυνε και έλεγε: ‘’Ποιος είναι αυτός; Δεν αξίζει κανένας παρά μόνο ο Ζωσιμάς και οι μαθητές του’’. Μετά άρχισε να εξευτελίζει και αυτούς και να λέει: ‘’Δεν αξίζει κανένας παρά μόνο ο Μακάριος’’. Και μετά από λίγο άρχισε πάλι να λέει: ‘’Τι είναι ο Μακάριος; Τιποτένιος, μόνο ο Βασίλειος και ο Γρηγόριος αξίζουν’’. Μετά από λίγο άρχισε και αυτούς να τους εξευτελίζει λέγοντας: ‘’Τι είναι ο Βασίλειος και τι είναι ο Γρηγόριος; Τιποτένιοι. Μόνο ο Πέτρος και ο Παύλος αξίζουν’’. Του λέω: ‘’Πραγματικά αδελφέ μου και αυτούς θα τους απορρίψεις’’. Πιστέψετε με, μετά από λίγο καιρό άρχισε να λέει: ‘’Τι είναι ο Πέτρος και ο Παύλος; Τιποτένιοι. Μόνο η Αγία Τριάδα αξίζει’’. Μετά υπερηφανεύτηκε και εναντίον του ίδιου του Θεού και έτσι έχασε τα λογικά του. Για αυτό πρέπει να αγωνιζόμαστε αδελφοί μου, εναντίον της πρώτης υπερηφάνειας για να μην καταλήξουμε μετά από λίγο στην τέλεια υπερηφάνεια».

(Αββά Δωρόθεου, Έργα Ασκητικά, Διδασκαλία περί ταπεινοφροσύνης, σελ. 129).

ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΩΣ ΘΗΡΙΟ !!!!

Ἰδού τί γράφει εἰς τήν «ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ» σελίς 4, ὁ κλεινός Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Δοσίθεος:

«Τέσσαρα μεγάλα θηρία ἐγέννησεν ὁ ΙΣΤ’ αἰών: Τήν αἴρεσιν τοῦ Λουθήρου, τήν αἴρεσιν τοῦ Καλβίνου, τήν αἴρεσιν τῶν Γιεζουβιτῶν, (Ἰησουιτῶν. Τάγμα θανάτου τοῦ Πάπα. Σκοπός του ἡ διάδοσις τοῦ Παπισμοῦ καί ἡ ὑποταγή ὅλων ὑπό τόν Πάπα) καί τήν αἴρεσιν τοῦ Νέου Καλενδαρίου· (Σ.σ. ἡμερολογίου). … κατά δέ τῆς αἱρέσεως τοῦ Νέου Καλενδαρίου ἀπεφάνθη ἡ ἐν Κων/πόλει μεγάλη Οἰκουμενική Σύνοδος τῶ 1593».Ο ΙΕΡΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ Δοσίθεος: ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΩΣ ΘΗΡΙΟ !!!!.


Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΥΧΝΑ ΣΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΟΥ ΔΟΣΙΘΕΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΙΕΡΟ..

.

Ο ΔΟΣΙΘΕΟΣ ΗΤΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΣΠΑΝΙΟΤΑΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ. Η ΔΩΔΕΚΑΒΙΒΛΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ.

ὀφθαλμὸν μὲν ἐκκόψωμεν

Βαδίζοντες δὲ τὴν ἀπλανῆ καὶ ζωηφόρον ὁδόν, ὀφθαλμὸν μὲν ἐκκόψωμεν σκανδαλίζοντα· μὴ τὸν αἰσθητόν, ἀλλὰ τὸν νοητόν· οἷον ἐὰν ὁ ἐπίσκοπος ἢ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοὶ τῆς Ἐκκλησίας, κακῶς ἀναστρέφωνται καὶ σκανδαλίζωσι τὸν λαόν, χρὴ αὐτοὺς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γὰρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον, ἢ μετ' αὐτῶν ἐμβληθῆναι, ὡς μετὰ Ἄννα καὶ Καϊάφα, εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.

Ὁ ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης, ἀκολουθώντας τὸ Μ. Ἀθανάσιο, ἀπαγορεύει τὴν «κοινωνία» ὄχι μόνο μὲ αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ μὲ ἐκείνους ποὺ ἐπικοινωνοῦν μὲ αἱρετικούς. Λέγει:
«τοῦ τε Ἁγίου Ἀθανασίου προστάσσοντος μηδεμίαν κοινωνίαν ἔχειν ἡμᾶς πρὸς τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ μὴν μηδὲ πρὸς τοὺς κοινωνοῦντας μετὰ τῶν ἀσεβῶν»
(Ἐπιστολαί, 466, l.17-18).

Καὶ ὁ Πατριάρχης Κων/πόλεως, ἅγιος Γερμανὸς ὁ νέος, συμβουλεύει τὴν ἀποχὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ ἐκείνους τοὺς «ὀρθόδοξους» ποὺ κοινωνοῦσαν μὲ τοὺς Λατίνους. Συμβούλευε ἀκόμα τους λαϊκούς, νὰ φεύγουν ὁλοταχῶς ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, ποὺ ἔδειξαν ὑποταγὴ στοὺς Λατίνους, καὶ μήτε σὲ Ἐκκλησία ποὺ ἐκεῖνοι λειτουργοῦν νὰ πηγαίνουν, μήτε νὰ παίρνουν εὐλογία ἀπὸ τὰ χέρια τους. Καλύτερα νὰ προσεύχεστε μόνοι στὰ σπίτια σας, παρὰ νὰ συγκεντρώνεστε στὴν ἐκκλησία μαζὶ μὲ τοὺς Λατινόφρονες κληρικοὺς καὶ λαϊκούς.http://www.facebook.com/photo.php?fbid=328244863964089&set=o.425047610867614&type=1&theater.

διῶκτες τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ;

Τί συμβαίνει στούς διῶκτες τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ; ῾Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς .
Ρωτήστε τον διώκτη της Εκκλησίας Σαύλο (Σαούλ), τί του συνέβη. «Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίξειν» (Πράξεις 26, 14), του είπε ο Κύριος και ο Σαύλος βαπτίστηκε και έγινε ο Παύλος, ο Απόστολος.
Τί συνέβη στον Ηρώδη, τον πρώτο διώκτη των χριστιανών; Τί συνέβη στον Ιουλιανό τον Παραβάτη.; Πέθαναν και οι δύο με φρικτό θάνατο, ενώ οι θεοστυγείς δολοπλοκίες τους εναντίον του Χριστού διαλύθηκαν σαν καπνός.
Αλλά έτσι συνέβαινε πάντα στην ιστορία: κάποιοι διώκτες μεταστρέφονταν στον χριστιανισμό, ενώ άλλοι πέθαιναν με φρικτούς θανάτους. Πάντοτε οι προσπάθειες του ενός ή του άλλου χριστιανομάχου εκμηδενίζονται, διαλύονται σαν καπνός.
Όταν ο αυτοκράτορας Αδριανός επιτέθηκε στην Ιερουσαλήμ, ήθελε να εκδικηθεί τους Ιουδαίους και τους χριστιανούς, διότι δεν ξεχώριζε τους χριστιανούς από τους Ιουδαίους. Διασκόρπισε τους Ιουδαίους σε όλο τον κόσμο κι έκτισε έναν ειδωλολατρικό ναό στο σημείο όπου βρισκόταν ο Ναός του Σολομώντος. Επίσης μετονόμασε την Ιερουσαλήμ «Αϊλία», με βάση το όνομα του «Αΐλιος» και απαγόρευσε σε οποιονδήποτε να ονομάζει την πόλη αυτή Ιερουσαλήμ. Έκτισε ναό προς τιμήν του φαύλου Ερμή στον Γολγοθά, άλλον ναό για τον Δία πάνω από τον τάφο του Κυρίου κι έναν ναό προς τιμήν του Άδωνη, στη Βηθλεέμ.
Πράγματι πόσο τραγικό θα ήταν, για τους χριστιανούς εκείνης της εποχής, να βλέπουν τα ιερά τους προσκυνήματα να χλευάζονται κατ’ αυτόν τον τρόπο! Αλλά όμως στο τέλος τί συνέβη; Ο αυτοκράτορας Αδριανός βρήκε φρικτό θάνατο και όσο για τους ειδωλικούς ναούς του, αυτοί κατακρημνίστηκαν την εποχή των θεοστέπτων αγίων βασιλέων Κωνσταντίνου και Ελένης, της αυτοκράτειρας μητέρας του. Στη θέση τους ανεγέρθηκαν περικαλλείς χριστιανικοί ναοί, που μέχρι σήμερα στέκουν ακλόνητοι!
«Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν». Ω, πόσο μάταιη και χαμένη είναι κάθε μάχη εναντίον του Χριστού!
(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς,

«Ἔστι κακή ὁμόνοια, καί καλή διαφωνία

Ὁ μεγάλος θεολόγος τοῦ ΙΕ αἰῶνος, ‘Ιωσήφ ὁ Βρυέννιος λέγει: «Ἔστι κακή ὁμόνοια, καί καλή διαφωνία. Ἔστι σχισθῆναι καλῶς καί ὁμονοῆσαι κακῶς. Οἷς γάρ ἡ φιλία ἀπωλείας πρόξενος, τούτοις τό μῖσος ἀρετῆς ὑπόθεσις γίνεται. Καί κρείσσων ἐμπαθοῦς ὁμονοίας, ἡ ὑπέρ ἀπαθείας διάστασις. Καλόν τό εἰρηνεύειν πρός πάντας, ἀλλ’ ὁμονοοῦντας πρός τήν εὐσέβειαν. Ἡ γάρ εἰρήνη μετά μέν τοῦ ἰδίου καί πρέποντος, κάλλιστον ἐστι κτῆμα καί λυσιτελέστατον, μετά δέ κακίας, ἤ δουλείας ἐπονειδίστου, πάντων αἴσχιστον καί τε καί βλαβερώτατον. Ἐπεί οὐδείς δύναται κτήσασθαι τήν ἀγάπην τῶν πονηρῶν καί κακῶν, χωρίς κακίας καί πονηρίας. Μεγάλη δέ ἀρετή τοῦ δικαίου, ὅταν ἔχη τούς τοῦ Θεοῦ ἐχθρούς, ἐχθρούς, καί τούς αὐτοῦ φίλους, φίλους, ὥσπερ μεγάλη κακία ἁμαρτωλοῦ, ὅταν τούς τοῦ Θεοῦ φίλους ἔχη ἐχθρούς, καί τούς ἐχθρούς αὐτοῦ φίλους (Ἰωσήφ Βρυεννίου, Τά Εὑρεθέντα, Τόμος Β, σελ. 22)

Κυριακή, 31 Μαρτίου 2013

Όλες οι Κεντρικές Τράπεζες ανήκουν στην οικογένεια Rothschild εκτός απο τρείς!


Όλες οι Κεντρικές Τράπεζες ανήκουν στην οικογένεια Rothschild εκτός απο τρείς!


Το έτος 2000 υπήρχαν 7 χώρες στις οποίες η κεντρική τράπεζα δεν ελέγχοταν απο τους Ρόθτσιλντ. Αυτές ήταν:

Afghanistan
Iraq
Sudan
Libya
Cuba
North Korea
Iran

Στην συνέχεια είχαμε το «τρομοκρατικό» χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους και αμέσως μετά τον πόλεμο στις χώρες αυτές. Ο πόλεμος είχε σαν αποτέλεσμα οι κεντρικές τράπεζες των χωρών αυτών να ελέγχονται πλήρως απο την οικογένεια Ρόθτσιλντ και το Παγκόσμιο Τραπεζικό τους σύστημα. Το ίδιο έγινε και στην Γιουγκοσλαβία όπου η Κεντρική Τράπεζα της χώρας δεν ελέγχοταν απο τους Ρόθτσιλντ και τους υπόλοιπους Εβραίους Διεθνείς Τραπεζίτες και έτσι εισέβαλλαν οι «δημοκράτες» κατ’εντολή των Ρόθτσιλντ. Μετά τους δυο αυτούς πολέμους έμειναν μόνο 5 χώρες που δεν ελέγχοταν απο τους Ρόθτσιλντ:

Sudan
Libya
Cuba
North Korea
Iran

Όσοι έχουν ασχοληθεί γνωρίζουν πόσο γρήγορα στήθηκε η Κεντρική Τράπεζα της Βενγκάζης. Επίσης κλάπηκε και ο τεράστιος θησαυρός που υπήρχε στο θησαυροφυλάκιο της τράπεζας απο τους χρόνους του μεγάλου Αλεξάνδρου ακόμη. Μόνο 3 τράπεζες υπάρχουν πλέον που δεν ελέγχονται απο τους Ρόθτσιλντ:

Cuba
North Korea
Iran

Όπως καταλαβαίνετε αυτές οι χώρες αποτελούν και τον στόχο των Ρόθτσιλντ. ΟΜΩΣ στην Κούβα όπως έχουμε δημοσιεύσει παλαιότερα η "Επανάσταση" πραγματοποιήθηκε απο μερικούς συμπατριώτες των Ρόθτσιλντ (σ.σ:εβραϊκής καταγωγής δηλαδή). Διαβάστε εδώ

Το 1930: Η πρώτη παγκόσμια Τράπεζα των Ρόθτσιλντ ιδρύθηκε στην Βασιλεία της Ελβετίας και ήταν η «Τράπεζα Διεθνών Διευθετήσεων»

ΠΗΓΗ    ΠΗΓΗ

Οι πλάνες ΜΕΡΙΚΩΝ νεοημερολογίτιων...Θαύματα και Ιερά Λείψανα... (Νο 1)


Οι πλάνες..Θαύματα και Ιερά Λείψανα... (Νο 1).




Η νέοημερολογίτικη εκκλησία (ν.ε.) της Ελλάδος, εκτός των αιρέσεων που έχει υιοθετήσει ως μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών, όπως το ότι ο Πάπας είναι αλάθητος, είναι Πρώτος και επικεφαλής των χριστιανών επισκόπων επί της Γης και άλλα τέτοια μυθεύματα, διατηρεί στους κόλπους της πολλές πλάνες και αιρέσεις, ιδιαιτέρως στα πλατιά λαικά στρώματα... Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της αδιαφορίας ΑΡΚΕΤων μισθωτών ιερέων και επισκόπων της, οι οποίοι έχουν χάσει κάθε ΦΟΒΟ ΘΕΟΥ, αφού αποσχίστηκαν από την Εκκλησία Του Χριστού το 1924, εξαιτίας της αντικανονικής εισαγωγής του παπικού ημερολογίου στην Ορθόδοξη Λατρεία. Το οποίο είναι απορριπτέο και καταδικασθέν από 3 Πανορθόδοξες Συνόδους, (1583,1587,1593). Υπαγώμενοι δε στο υπουργείο παιδείας και θρησκευμάτων ως γνήσιοι υπάλληλοι του κράτους, απορροφήθηκαν από την επικρατούσα δημοσιο-υπαλληλική νοοτροπία και σε συνδυασμό με την σιγουριά του επαγγέλματος...(πια)... μισθός, ένσημα, επιδόματα, συντάξεις και όλα τα συναφή, σε εποχές που ο ελληνικός λαός δεν είχε να φάει, έχασαν κάθε επαφή με την πραγματικότητα. Η έκπτωση από την Ορθοδοξία και η προδοσία των 30 αργυρίων, τους καθιστά ανήμπορους να βοηθήσουν αποτελεσματικά και Σωτήρια μία ψυχή... Εξ ού και το μέγα πνευματικό κενό, στην σύγχρονη κοινωνία, των ανύπαρκτων ψευδοποιμένων του Δημοσίου...


Πολλοί λέγουν πως το να πληρώνονται οι ιερείς δεν είναι μεμπτό. Άλλοι από άγνοια στα του ευαγγελίου και άλλοι υπηρετώντας σκοπιμότητες δόλιες και αντιχριστιανικές. Σ'εκείνους που από άγνοια υποστηρίζουν κάτι τέτοιο, θα αναφέρουμε μόνο τα αδιάψευστα λόγια Του Δεσπότου Χριστού μας στην παραβολή του καλού ποιμένος. ''Εγώ είμαι ο καλός ποιμένας. Ο καλός ποιμένας θυσιάζει τη ζωή του για χάρη των προβάτων. Ο μισθωτός όμως που δεν είναι ο ποιμένας και δεν είναι δικά του τα πρόβατα, όταν βλέπει τον λύκο ερχόμενο, αφήνει τα πρόβατα και φεύγει'' (Κατά Ιωάννην κεφ.10 στ.11,12). Απόλυτα και χωρίς θολές αοριστολογίες μοντέρνων θεολόγων, ρασοφόρων και μή, Ο Κύριος, μας λέγει πως δεν αναγνωριζει τους μισθωτούς ποιμένες ως ποιμένες... Αφού Ο Ίδιος Ο Κύριος δεν αναγνωρίζει τους έμμισθους επαγγελματίες, ως ιερείς του, πώς περιμένουν οι νεοημερολογίτες ρασοφόροι, να τους αναγνωρίσουμε εμείς ως άμισθοι ιερείς που ειμαστε και πιστοί στα Δόγματα και τις Παραδόσεις Της Εκκλησίας μας;;; Τόσο ενοχλούνται από τους απανταχού της Ελλάδος Γνήσιους Ορθόδοξους Χριστιανούς την στιγμή που έχουν την κρατική υπόσταση, τον κρατικό μισθό, την αναγνώριση του Πάπα ως αδελφών του, και επιπλέον τις μπίζνες με το Κατάρ, τις τράπεζες και άλλα ευαγή ιδρύματα;;; Μήπως τους ενοχλεί η διαφορά μας; Αν είναι αυτό, τότε το θέμα λύνεται εύκολα. Αρκεί να ομολογήσουν εγγράφως και εμπράκτως την Ορθόδοξη ομολογία Των Πατέρων, να επιστρέψουν στην εφαρμογή Του Ευαγγελίου, να αρνηθούν τον μισθό του κρατικού προυπολογισμού, εν ολίγοις να επιστρέψουν Στην Εκκλησία απ'όπου εφυγαν...

Και τότε ο λαός πάλι θα τους σεβαστεί, επιπλέον δε θα χρειάζονται πια τόση μελάνη να γράφουν για σύγχρονους δήθεν θαυματοποιούς αγίους, για ψεύτο-οράματα γεροντάδων που πληροφορήθηκαν πως Η Εκκλησία είναι στο Πατριαρχείο, και άλλα παρόμοια αστεία αλλά και τραγικά συνάμα, αφού αυτά διαβάζονται κι από ψυχές που δεν γνωρίζουν από εκκλησιαστική ιστορία και Διδασκαλία Χριστού, με αποτέλεσμα να πιστεύουν πως όπου υπάρχει θαύμα εκεί υπάρχει και Η Εκκλησία... Αυτή η λογική όμως ουδεμία σχέση έχει με την Ορθόδοξη θέση. Γιατί αν ίσχυε κάτι τέτοιο, Εκκλησία θα ήταν και ο Παπισμός όπου έχουμε πολλά θαύματα και οράματα... Μόνο στην Παναγία της Λούρδης, χιλιάδες παπικοί προσκυνητές μιλούν κάθε χρόνο για προσωπικο θαύμα που θεωρούν πως βίωσαν προσευχόμενοι ενώπιον του αγάλματος Της... Οι μουσουλμάνοι της Θράκης ζητούν διάφορα από τον Αγιο Γεώργιο, κρεμόντας τα αιτήματα τους και τις προσευχές τους σ'ένα δέντρο, γραμμένα σε χαρτάκια... Πολλοί μιλούν για θαυμαστές θεραπείες δικών τους και προσωπικές σωτήριες παρεμβάσεις του Αγίου... Άρα με βάση την αιρετική διδασκαλία των νεοημερολογιτών θεολόγων, Εκκλησία είναι και ο μουσουλμανισμός!!! Επιπλέον οι ινδουιστές, θεωρούν τα ποντίκια, τις αγελάδες, και άλλα ζώα, ιερά, τον ποταμό Γάγγη ιερό επίσης, ομολογούν πολλά θαύματα στην ζωή τους από τα προκυνήματα τους στον εν λόγω ποταμό. Σημειώστε δε, πως χρησιμοποιούν τα μολυσμένα νερά του (από την καθημερινή ρίψη μισοκαμένων πτωμάτων, χημικών αποβλήτων, ούρων, κοπράνων κλπ) , για πόση θεραπευτική, πλύσιμο ματιών, όπως το ίδιο πράττουν και με τα ούρα των αγελάδων..! Παρά ταύτα δεν παθαίνουν τίποτα!!! Προφανώς το ανοσοποιητικό τους σύστημα έχει αναπτύξει άμυνες μετά από αιώνες τέτοιων συνηθειών. Οι ίδιοι όμως τα βιώνουν αυτά ως θαύματα. Με βάση την αιρετική σκέψη των νεοημερολογιτών θα πούμε, έχουμε θαύματα, άρα και Εκκλησία στον ινδουισμό;;; Επίσης πολλοί Άγιοι πλανήθηκαν από τέτοιου είδους οπτασίες, π.χ.ο Άγιος Ισαάκιος ο Έκλειστος, της Λαύρας του Κιέβου, που προσκύνησε τον διάβολο νομίζωντας ότι είναι Ο Δεσπότης Χριστός...


Οι Άγιοι ήταν απολύτως προσεχτικοί απέναντι σε θαύματα, οράματα, οπτάσιες και λοιπά φαινόμενα. Έτσι Η Παναγία μας ''διετήρει πάντα τα ρήματα ταύτα εν τη καρδία αυτής'' (Λκ. 2. 51 ) Το ίδιο και ο Απόστολος Παύλος. Μόνο σε ειδική περίπτωση απεκάλυψε (Β' Κορ. 12. 1-11). Και όλοι οι Άγιοι ήταν ταπεινοί και δεν φανέρωναν τις εκ Θεού οπτασίες και αποκαλύψεις (βλ.βίος Αγίου Αντωνίου, 39. ΒΕΠ τόμος 33, σελ.31). Έτσι,και δεν υπέπιπταν οι ίδιοι στην υπερηφάνεια, και απέφευγαν την λατρεία προς το πρόσωπο τους, κάτι που αντιθέτως σήμερα καλλιεργείται από την (ν.ε.) με την διαφήμιση κατά κόρον ψευδοαγίων γεροντάδων, και τέλος απέφευγαν το σκάνδαλο στους αρχάριους στην Πίστη. Η σκοπιμότητα όμως της (ν.ε.) δεν έχει όρια. Προκειμένου να κρατήσει την πελατεία της -έτσι βλέπει τον ελληνικό λαό- έχει επιδοθεί σ'έναν ατελέσφορο άγωνα αποδείξεως των αναποδείκτων... 




Με αποτέλεσμα να βλέπουμε επιβολή στην συνείδηση των χριστιανών, μέσω της διαφήμισης, αγίων που δεν είναι άγιοι...Σε κάποια Μονή της Μητρόπολης Φθιώτιδος βρεθηκε σώμα κοιμηθέντος ιερομονάχου,σε κατάσταση ημιαποσύνθεσης, και αυτό κατ'ευθείαν βαπτίστηκε από τα Μ.Μ.Ε. λείψανο αδιάφθορο... Τα χαρακτηριστικά ενός σώματος Αγίου που δεν εφθάρη είναι η γλυκιά όψη, το δέος που προκαλεί ένα τέτοιο θέαμα, και όχι το μακάβριο της ημιδιαλύσεως του σώματος και του προσώπου που αντικρύσαμε όλοι στους τηλεοπτικούς δέκτες μας... Κατόπιν σκέπασαν το πρόσωπο  του νεκρού το οποίο κάποιοι είπαν πως το παρατήρησαν να αποσυντίθεται ακόμα περισσότερο...  Βέβαια ο μηχανισμός αγιοποιήσεως της (ν.ε.) είχε καταφέρει να εφεύρει έναν ακόμη ''Άγιο'' πολλά υποσχόμενο, αφού τα πούλμαν είχαν ξεκινήσει ήδη τα νέα δρομολόγια τους προς τη Μονή, νέα εικονίδια του εν λόγω ιερομονάχου στην δέουσα τιμή βέβαια!!! Νέα βιβλία για το γεγονός, κλπ κλπ κλπ.


Για να μην αναφερθούμε στις δεκάδες εκδόσεις προφητειών σύγχρονων γεροντάδων που δεν είναι τίποτα παραπάνω από αντιγραφές προφητειών Αγίων Της Εκκλησίας μας, ή ψευδοπροφητείες που δεν επαληθεύτηκαν ποτέ βέβαια (π.χ. η περίπτωση του στρατιωτικού Γράψα που δέχτηκε την ψευδοπροφητεία του μοναχού Παισίου, πως πριν πάρει σύνταξη θα μπεί στην Κωσταντινούπολη ως κατακτητής!!! Έχει πάρει σύνταξη βέβαια χρόνια και δεν έχει γίνει τίποτα... Το αυτό συνέβη και με την ταφή του εν λόγω μοναχού. Έσκαψε  εντός Αγίου Όρους 7 τάφους, ο ίδιος, με την προφητεία ότι θα ταφεί σε κάποιον απ'αυτούς... Τελικώς εκοιμήθη και ετάφη εκτός Αγίου Όρους..! Τέλος όλοι οι Άγιοι όπως είπαμε ήταν ταπεινοί και δεν απεκάλυπταν τι είχαν βιώσει σε σχέση με προσωπικές αποκαλυψεις. Αντιθέτως ο μοναχός Παίσιος μιλούσε για δικές του εμπειρίες ''θαυμάτων'' ανοικτά (π.χ. έλεγε ότι του εμφανιζόταν Η Παναγία και ότι έμοιαζε με την εικόνα Της Ιεροσολημήτισσας!!! )...



Ας δούμε τις γνώμες δύο μόνο Αγίων για τα θαύματα, ώστε να αντιληφθούμε τις πλάνες των νεοημερολογιτών μοντέρνων θεολόγων, ρασοφόρων και μή. Καθώς και την παραπληροφόρηση μέσω των ψεύτικων αντιαιρετικών σάιτ που έχουν κατασκευάσει αιρετικοί και βλάσφημοι, έναντι Του Χριστού μας, νεοημερολογίτες.



Ο Άγιος Αναστάσιος ο Σιναίτης γράφει σχετικά: Ακόμα κι αν δείς θαύμα ή άλλο σημείο από αιρετικό ή και άπιστο (!!!) να γίνεται, κατ'οικονομίαν Θεού, μην εκπλαγείς, ούτε να αμφισβητήσεις Την Ορθόδοξη Πίστη. Πολλές φορές η πίστη του προσευχομένου είναι που κάνει το θαύμα κι όχι η αξία του δήθεν ποιήσαντος το θαύμα. Γνωρίζουμε για κάποιον αιρετικό επίσκοπο στην πόλη της Κυζίκου, πνευματομάχο, που μετακίνησε ένα δέντρο μπροστά από την πόρτα του ναού του, γιατί έκρυβε το φως, μ'ένα του μόνο λόγο (!!!). Άλλη φορά έκανε με την προσευχή του να μιλησει νεκρός και να δηλώσει το χρηματικό ποσό που χρωστούσε στον δανειστή του... Όταν κοιμήθηκε ο αιρετικός επίσκοπος πολλά θαύματα και σημεία έγιναν στον τάφο του... Αιρετικός που κάνει θαύματα και προφητεύει, είναι σίγουρο ότι εμπαίζεται από τους δαίμονες,  κι ας νομίζει ότι Ο Θεός ενεργεί σ'αυτόν τα θαύματα... (Οδηγός Αναστασίου Σιναίτου, σελ.74 και 76) 

 Ο δε Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: ''Αυτό είναι το γνώρισμα της διαβολικής μεθόδου, το να κρύβει την αλήθεια κάτω απ'τήν πλάνη, χρησιμοποιώντας πολλά ομοιώματα της αλήθειας ώστε να κλέψει τις ψυχές των ευκολόπιστων''... (Ομιλία 46η, στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον).

 Άρα λοιπόν το γνώρισμα της Ορθόδοξης Πίστης μας διασφαλίζει το θαύμα, ως εκ Θεού ερχόμενο, κι αυτό με προυποθέσεις. Δεν μας εξασφαλίζει το θαύμα την Ορθοδοξία όπως προσπαθούν να πλανήσουν το απλό πιστό οι πλανεμένοι νεοημ/τες προπαγανδιστές και εφευρέτες ''αγίων''... Σ'όλο τον κόσμο γίνονται θαύματα, παντού ορθόδοξοι είναι;; 


 Παπικοί, πεντηκοστιανοί, μουσουλμάνοι, ιεχωβαδες, βουδιστές, σιχ, και πόσοι άλλοι αιρετικοί και αρνητές Του Χριστού μας, όλοι αυτοί είναι Η Εκκλησία επειδή αυτό συμφέρει την αιρετική προπαγάνδα των οικουμενιστών νεοημερολογιτών;;; 

Ας δούμε τι λέγει σχετικά και ο ίδιος Ο Κύριος μας στο Ευαγγέλιο ώστε να κατανοήσουμε πόσο αντί ευαγγελική είναι σε ένα ακόμα θέμα η (ν.ε.). Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, κεφ.7 στ.22-23. Την ημέρα της κρίσεως πολλοί θα μου πουν: ''Κύριε, Κύριε δεν προφητεύσαμε στο όνομα σου; Δεν διώξαμε δαιμόνια στο όνομα σου; Δεν κάναμε τόσα θαύματα στο όνομα σου;'' Και τότε θα τους πω κι εγώ: ''ποτέ δε σας ήξερα, φύγετε μακρυά μου εσείς που αντιστρατεύετε τον νόμο Του Θεού'' !!!

Αδιάφορο για Τον Κύριο το να κάνει κάποιος θαύματα.Δυστυχώς οι άνθρωποι όμως πλανώνται από τα ψευτοθαύματα και δεν μελετουν Τις Γραφές ώστε να έχουν τα σωστά κριτίρια... Η αλήθεια όμως για όλους εκείνους που δεν τηρούν την Ορθόδοξη διδασκαλία και τους νόμους Της Εκκλησίας Του είναι αυτή που μας λέει Ο Κύριος. Δε σας ξέρω !!! 

Την απάντηση μας την έδωσαν οι Άγιοι Της Εκκλησίας μας. Ο Ίδιος Ο Κύριος. Όποιος θέλει ακολουθεί την διδασκαλία των Αγίων Πατέρων, που την παρέλαβαν από τον Κύριο μας. Όποιος θέλει, την διαβολική διδασκαλία του αρχέκακου εχθρού και των συνειδητών ακολούθων του.

Μόνο ο διάβολος θα σχεδιάζε αυτό το ευρώ. Μόνο ο διάβολος θα μπορούσε να ρυθμίσει τόσο έντεχνα το ενιαίο νόμισμα (ευρώ) άσχετων μεταξύ των κρατών, ώστε να εξασφαλίζεται η κυριαρχία ενός κράτους (Γερμανία) χωρίς να μπορούν τώρα πλέον τα υπόλοιπα να αντιδράσουν. Τα περισσότερα κράτη της Ευρωζώνης και ειδικά του Νότου έχουν πιαστεί στο αγκίστρι και όσο σπαρταράνε τόσο πιο πολύ τραυματίζονται και αγκιστρώνονται. Το αγκίστρι έχει δύο σκέλη, αφενός το υπερβολικό δημόσιο χρέος των κρατών και αφετέρου τη χρηματοπιστωτική φούσκα των τραπεζών τους. Η κυριαρχία της Γερμανίας εδώ είναι απόλυτη. Το ένα σκέλος το ελέγχει μέσω του δανεισμού από τον μηχανισμό της τρόϊκας και κυρίως μέσω των μνημονίων που υποχρεώνει τα κράτη να υπογράφουν και το άλλο, αυτό της φούσκας των τραπεζών, το ελέγχει μέσω της ρευστότητας από την ΕΚΤ, την οποία επίσης ελέγχει. Ανά πάσα στιγμή δηλαδή μπορεί να «σκάσει» οποιοδήποτε εθνικό τραπεζικό σύστημα θέλει, εκβιάζοντας το αντίστοιχο κράτος. Όλοι είδαμε τι έκανε στην Κύπρο. Η ΕΚΤ έχει θεσμοθετηθεί με τέτοιον τρόπο ώστε να μην έχει την αποκλειστική ευθύνη του συνόλου του τραπεζικού συστήματος της Ευρωζώνης, κάτι που θα απάλλασσε τα κράτη και τους φορολογούμενους από αυτόν το βραχνά, αλλά να είναι ένας κερδοσκοπικός οργανισμός σε βάρος κρατών και τραπεζών, χωρίς καμία ευθύνη, πλην αυτής της παροχής ρευστότητας κάτω από προϋποθέσεις που κάνουν εύκολη την επέμβαση της Γερμανίας. Τον απόλυτο έλεγχο ολόκληρου του τραπεζικού συστήματος της Ευρωζώνης, δεν τον θέλουν ούτε οι εθνικές πολιτικές και οικονομικές ολιγαρχίες, με πρώτες τις γερμανικές, γιατί θέλουν να κάνουν τα ντόπια παιχνίδια τους. Όμως η Γερμανία αφενός γνωρίζει πολλά για τους σκελετούς που κρύβουν στις ντουλάπες τους αυτές οι ολιγαρχίες, αφετέρου γνωρίζει τη θεσιλαγνία και το πάθος για εξουσία αυτών των ολιγαρχιών. Έτσι το παιχνίδι της γίνεται πολύ πιο εύκολο, γιατί μέσω αυτών των ολιγαρχιών, που σχηματοποιούν τα πολιτεύματα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, ελέγχει και τους λαούς οι οποίοι δεν μπορούν θεσμικά να αντιδράσουν. Μόνο λοιπόν ο διάβολος θα μπορούσε να το καταφέρει αυτό. Ο Χίτλερ μοιάζει νηπιαγωγείο μπροστά σ’ αυτό που υπάρχει αυτή τη στιγμή. Κάποιος πρέπει να σπάσει πρώτος την αλυσίδα του ευρώ που κρατά δεμένα τα κράτη και ανελεύθερους του λαούς της Ευρωζώνης. Είναι η μόνη λύση ας μην κρυβόμαστε. Η Ελλάδα δεν το τόλμησε, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Κύπρος το ίδιο. Δεν βλέπουμε ούτε τους Ιταλούς ικανούς για κάτι τέτοιο, παρά τις αερολογίες του Μπερλουσκόνι που τον έχουν στριμώξει δικαστικά και την πολιτική αδυναμία του Γκρίλο. Έτσι όμως όπως πάνε τα πράγματα, η βέβαιη κατά τα άλλα διάσπαση αυτής της Ευρωζώνης που θα απελευθερώσει τους λαούς, δεν προβλέπουμε να είναι μια ομαλή εξέλιξη. Μάλλον θα είναι ένα δράμα. Πέτρος Χασάπης 24gr


Μόνο ο διάβολος θα σχεδιάζε αυτό το ευρώ.


Μόνο ο διάβολος θα μπορούσε να ρυθμίσει τόσο έντεχνα το ενιαίο νόμισμα (ευρώ) άσχετων μεταξύ των κρατών, ώστε να εξασφαλίζεται η κυριαρχία ενός κράτους (Γερμανία) χωρίς να μπορούν τώρα πλέον τα υπόλοιπα να αντιδράσουν.

Τα περισσότερα κράτη της Ευρωζώνης και ειδικά του Νότου έχουν πιαστεί στο αγκίστρι και όσο σπαρταράνε τόσο πιο πολύ τραυματίζονται και αγκιστρώνονται.

Το αγκίστρι έχει δύο σκέλη, αφενός το υπερβολικό δημόσιο χρέος των κρατών και αφετέρου τη χρηματοπιστωτική φούσκα των τραπεζών τους.

Η κυριαρχία της Γερμανίας εδώ είναι απόλυτη. Το ένα σκέλος το ελέγχει μέσω του δανεισμού από τον μηχανισμό της τρόϊκας και κυρίως μέσω των μνημονίων που υποχρεώνει τα κράτη να υπογράφουν και το άλλο, αυτό της φούσκας των τραπεζών, το ελέγχει μέσω της ρευστότητας από την ΕΚΤ, την οποία επίσης ελέγχει. Ανά πάσα στιγμή δηλαδή μπορεί να «σκάσει» οποιοδήποτε εθνικό τραπεζικό σύστημα θέλει, εκβιάζοντας το αντίστοιχο κράτος.

 Όλοι είδαμε τι έκανε στην Κύπρο. Η ΕΚΤ έχει θεσμοθετηθεί με τέτοιον τρόπο ώστε να μην έχει την αποκλειστική ευθύνη του συνόλου του τραπεζικού συστήματος της Ευρωζώνης, κάτι που θα απάλλασσε τα κράτη και τους φορολογούμενους από αυτόν το βραχνά, αλλά να είναι ένας κερδοσκοπικός οργανισμός σε βάρος κρατών και τραπεζών, χωρίς καμία ευθύνη, πλην αυτής της παροχής ρευστότητας κάτω από προϋποθέσεις που κάνουν εύκολη την επέμβαση της Γερμανίας.

Τον απόλυτο έλεγχο ολόκληρου του τραπεζικού συστήματος της Ευρωζώνης, δεν τον θέλουν ούτε οι εθνικές πολιτικές και οικονομικές ολιγαρχίες, με πρώτες τις γερμανικές, γιατί θέλουν να κάνουν τα ντόπια παιχνίδια τους. Όμως η Γερμανία αφενός γνωρίζει πολλά για τους σκελετούς που κρύβουν στις ντουλάπες τους αυτές οι ολιγαρχίες, αφετέρου γνωρίζει τη θεσιλαγνία και το πάθος για εξουσία αυτών των ολιγαρχιών. Έτσι το παιχνίδι της γίνεται πολύ πιο εύκολο, γιατί μέσω αυτών των ολιγαρχιών, που σχηματοποιούν τα πολιτεύματα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, ελέγχει και τους λαούς οι οποίοι δεν μπορούν θεσμικά να αντιδράσουν.

Μόνο λοιπόν ο διάβολος θα μπορούσε να το καταφέρει αυτό. Ο Χίτλερ μοιάζει νηπιαγωγείο μπροστά σ’ αυτό που υπάρχει αυτή τη στιγμή. Κάποιος πρέπει να σπάσει πρώτος την αλυσίδα του ευρώ που κρατά δεμένα τα κράτη και ανελεύθερους του λαούς της Ευρωζώνης. Είναι η μόνη λύση ας μην κρυβόμαστε. Η Ελλάδα δεν το τόλμησε, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία, η Ισπανία και η Κύπρος το ίδιο. Δεν βλέπουμε ούτε τους Ιταλούς ικανούς για κάτι τέτοιο, παρά τις αερολογίες του Μπερλουσκόνι που τον έχουν στριμώξει δικαστικά και την πολιτική αδυναμία του Γκρίλο.

Έτσι όμως όπως πάνε τα πράγματα, η βέβαιη κατά τα άλλα διάσπαση αυτής της Ευρωζώνης που θα απελευθερώσει τους λαούς, δεν προβλέπουμε να είναι μια ομαλή εξέλιξη. Μάλλον θα είναι ένα δράμα.

Πέτρος Χασάπης


24gr..

''ΟΥΝΙΑ''.ΜΕ ΚΥΡΙΑ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΕΚΔΥΤΙΚΙΣΜΟ ΤΗΣ ΜΗ ΕΚΛΑΤΙΝΙΣΜΕΝΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΠΑΠΑ!ΕΝΩ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΞΙΟΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΩΑΚΕΙΜ Γ' ΟΙ ΑΝΗΚΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ''ΟΥΝΙΑ'' ΕΙΝΑΙ ''ΛΥΚΟΙ ΕΝ ΣΧΗΜΑΤΙ ΠΡΟΒΑΤΩΝ'!!!!!..ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΑ ΕΚ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΟΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΛΕΞΕΩΣ ''UNIA'',Η ΟΠΟΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΔΙΑ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΘΕΙ Η ''ΕΝΩΤΙΚΗ'' ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ.ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΕΚ ΤΩΝ ΙΘΥΝΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΟΠΑΠΙΚΗΣ ''ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ'' ΜΕ ΚΥΡΙΑ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΕΚΔΥΤΙΚΙΣΜΟ ΤΗΣ ΜΗ ΕΚΛΑΤΙΝΙΣΜΕΝΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΠΑΠΑ!ΕΝΩ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΞΙΟΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΩΑΚΕΙΜ Γ' ΟΙ ΑΝΗΚΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ''ΟΥΝΙΑ'' ΕΙΝΑΙ ''ΛΥΚΟΙ ΕΝ ΣΧΗΜΑΤΙ ΠΡΟΒΑΤΩΝ'',ΚΑΘΩΣ ΟΙ ΙΕΡΩΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΤΗΡΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΕΡΑ ΑΜΦΙΕΣΗ,ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΝΑΟΔΟΜΙΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΩ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΕΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ,ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΤΙΚΑ Η ''ΟΥΝΙΑ''!Η ΑΠΑΡΧΗ ΤΗΣ ΟΥΝΙΑΣ ΕΔΡΑΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΛΑΤΕΡΑΝΟΥ ΕΝ ΕΤΕΙ 1215 ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΠΑΠΑ ΙΝΝΟΚΕΝΤΙΟΥ Δ',ΟΜΩΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΡΧΙΚΩΣ ΕΚ ΤΩΝ ΙΗΣΟΥΙΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΠΟΣΕΒΙΝ ΚΑΙ ΣΑΡΓΚΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΑ,ΚΑΤΑ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΙΓΙΣΜΟΥΝΔΟΥ Γ',ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΗ ΡΩΣΙΑ,ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΠΟΡΘΟΔΟΞΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΕΙ ΥΠΑΡΧΟΝΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΕΝΩ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ Η ''ΟΥΝΙΑ''' ΕΠΕΚΤΕΙΝΕ ΤΗ ΔΟΛΕΡΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΑΝΑ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟ!ΩΣ ΑΦΟΡΜΗ ΤΩΝ ΠΡΟΑΝΑΓΡΑΦΟΜΕΝΩΝ ΕΚΛΑΜΒΑΝΩ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΩΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΝΘΡΟΝΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ Α',ΟΥΝΙΤΗΣ ''ΙΕΡΕΥΣ'' ΑΝΕΓΝΩΣΕ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ,ΣΥΜΒΑΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΠΑΣΙΦΑΝΕΣΤΑΤΑ ΤΗΝ ΑΙΣΧΡΗ ΠΡΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥΙΤΗ ΠΑΠΑ ΝΑ ΠΡΟΩΘΗΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΥΠΟΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΕΛΑΒΕ ΧΩΡΑ ΕΝΩ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΩΣ,ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΩΣ ΑΦΕΛΩΣ ΘΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΑ,ΕΞΕΛΑΒΑΝ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΕΚ ΤΟΥ ''ΟΥΝΙΤΟΥ'' ΩΣ ΠΡΑΞΗ ΤΙΜΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΚΛΕΓΕΝΤΟΣ ΠΑΠΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ!ΚΑΘΟΣΟΝ Ο ΝΕΟΣ ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΟΣ ΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ,ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΕ ΔΙΑΚΑΩΣ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΧΘΕΙ ΩΣ Ο ΝΕΟΣ ΗΓΕΤΗΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ,ΜΕ ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΕΝΕΡΓΕΙΑ!ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ,ΑΜΕΣΑ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ ΚΑΘΟΤΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ''ΕΔΑΦΟΣ'' ΔΙΑ ΚΑΘ'ΟΛΟΚΛΗΡΙΑΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ.....''ΜΑΥΡΟΥ'' ΠΑΠΑ ΑΦΟΥ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΦΑΝΕΣΤΑΤΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ''ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΗΣΟΥΙΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ'',ΤΩΝ ΠΛΕΟΝ ΦΑΝΑΤΙΚΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΩΝ ΤΗΣ ΜΙΑΣ,ΑΓΙΑΣ,ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!ΣΑΦΕΣΤΑΤΩΣ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΚΑ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ,ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΩΣ ''ΠΟΛΙΟΡΚΗΤΙΚΟ ΚΡΙΟ'' ΤΗΝ ΟΥΝΙΑ ΔΙΑ ΝΑ ''ΚΥΡΙΕΥΣΟΥΝ'' ΤΟ ΑΠΟΡΘΗΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ,ΟΜΩΣ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΙΣΧΥΡΕΣ ΟΧΥΡΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΤΕΚΤΗΘΗΣΑΝ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ.....ΔΥΣΤΥΧΕΣΤΑΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΤΕΤΟΙΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΚΟΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ,ΜΕ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟΤΕΡΟ ΔΕΙΓΜΑ ΤΟΝ ΑΣΠΑΣΜΟ ΧΕΙΡΟΦΙΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ Α' ΕΚ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΑΜΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ!!!!!ΕΠΙΣΗΣ ΧΕΙΡΙΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ,ΠΡΟΠΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΟΠΩΣ Η ΑΘΩΝΙΚΗ ΜΟΝΑΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ,ΜΕΣΩ ΤΟΥ ''ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΙΠΠΟΥ'' ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ,ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΚΥΨΕΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ!ΟΜΩΣ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΘΑΙ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟΙ...ΜΕ ΤΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΤΑΤΩΝ ΠΡΟΣΕΥΧΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΡΧΙΕΡΕΑ ΚΥΡΙΟ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΘΑ ΕΛΘΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΟΠΟΥ ΘΑ ΑΝΕΦΩΝΑΞΩΜΕΝ ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.....''ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ,ΣΤΩΜΕΝ ΜΕ ΤΑ ΦΟΒΟΥ!''....ΜΕΘ' ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ....ΕΚ ΕΝΟΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΤΑΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ.....

.
''ΟΥΝΙΑ''...ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΚΑ ΕΚ ΤΗΣ ΠΟΛΩΝΟΛΑΤΙΝΙΚΗΣ ΛΕΞΕΩΣ ''UNIA'',Η ΟΠΟΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΝΩΣΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΔΙΑ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΘΕΙ Η ''ΕΝΩΤΙΚΗ'' ΚΙΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ.ΔΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΕΚ ΤΩΝ ΙΘΥΝΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΟΠΑΠΙΚΗΣ ''ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ'' ΜΕ ΚΥΡΙΑ ΕΠΙΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΕΚΔΥΤΙΚΙΣΜΟ ΤΗΣ ΜΗ ΕΚΛΑΤΙΝΙΣΜΕΝΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΟΥ ΠΑΠΑ!ΕΝΩ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΑΞΙΟΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΙΩΑΚΕΙΜ Γ' ΟΙ ΑΝΗΚΟΝΤΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ''ΟΥΝΙΑ'' ΕΙΝΑΙ ''ΛΥΚΟΙ ΕΝ ΣΧΗΜΑΤΙ ΠΡΟΒΑΤΩΝ'',ΚΑΘΩΣ ΟΙ ΙΕΡΩΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΤΗΡΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΕΡΑ ΑΜΦΙΕΣΗ,ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΝΑΟΔΟΜΙΑ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ ΕΝΩ Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΕΛΕΙΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ,ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΠΡΟΣΗΛΥΤΙΣΤΙΚΑ Η ''ΟΥΝΙΑ''!Η ΑΠΑΡΧΗ ΤΗΣ ΟΥΝΙΑΣ ΕΔΡΑΖΕΤΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΟ ΤΟΥ ΛΑΤΕΡΑΝΟΥ ΕΝ ΕΤΕΙ 1215 ΜΕ ΤΑ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΠΑΠΑ ΙΝΝΟΚΕΝΤΙΟΥ Δ',ΟΜΩΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΘΗΚΕ ΑΡΧΙΚΩΣ ΕΚ ΤΩΝ ΙΗΣΟΥΙΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ ΠΟΣΕΒΙΝ ΚΑΙ ΣΑΡΓΚΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛΩΝΙΑ,ΚΑΤΑ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΙΓΙΣΜΟΥΝΔΟΥ Γ',ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΝΟΤΙΟΔΥΤΙΚΗ ΡΩΣΙΑ,ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΠΟΡΘΟΔΟΞΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΕΙ ΥΠΑΡΧΟΝΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ ΕΝΩ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ Η ''ΟΥΝΙΑ''' ΕΠΕΚΤΕΙΝΕ ΤΗ ΔΟΛΕΡΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΛΟΙΠΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΑΝΑ ΤΗΝ ΥΦΗΛΙΟ!ΩΣ ΑΦΟΡΜΗ ΤΩΝ ΠΡΟΑΝΑΓΡΑΦΟΜΕΝΩΝ ΕΚΛΑΜΒΑΝΩ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΩΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΝΘΡΟΝΙΣΕΩΣ ΤΟΥ ΑΙΡΕΣΙΑΡΧΗ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ Α',ΟΥΝΙΤΗΣ ''ΙΕΡΕΥΣ'' ΑΝΕΓΝΩΣΕ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ,ΣΥΜΒΑΝ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ ΠΑΣΙΦΑΝΕΣΤΑΤΑ ΤΗΝ ΑΙΣΧΡΗ ΠΡΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥΙΤΗ ΠΑΠΑ ΝΑ ΠΡΟΩΘΗΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΥΠΟΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΟΥΔΕΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΕΛΑΒΕ ΧΩΡΑ ΕΝΩ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΩΣ,ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΩΣ ΑΦΕΛΩΣ ΘΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΑ,ΕΞΕΛΑΒΑΝ ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΕΚ ΤΟΥ ''ΟΥΝΙΤΟΥ'' ΩΣ ΠΡΑΞΗ ΤΙΜΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΕΚΛΕΓΕΝΤΟΣ ΠΑΠΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ!ΚΑΘΟΣΟΝ Ο ΝΕΟΣ ΠΑΠΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΙΣΤΟΣ ΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ,ΕΠΙΘΥΜΟΥΣΕ ΔΙΑΚΑΩΣ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΧΘΕΙ ΩΣ Ο ΝΕΟΣ ΗΓΕΤΗΣ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗΣ,ΜΕ ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΕΝΕΡΓΕΙΑ!ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗΣ ΓΡΗΓΟΡΕΙΤΕ,ΑΜΕΣΑ ΕΓΕΡΘΕΙΤΕ ΚΑΘΟΤΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ''ΕΔΑΦΟΣ'' ΔΙΑ ΚΑΘ'ΟΛΟΚΛΗΡΙΑΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ.....''ΜΑΥΡΟΥ'' ΠΑΠΑ ΑΦΟΥ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΦΑΝΕΣΤΑΤΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ''ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΙΗΣΟΥΙΤΩΝ ΜΟΝΑΧΩΝ'',ΤΩΝ ΠΛΕΟΝ ΦΑΝΑΤΙΚΩΝ ΠΑΠΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΙΩΝ ΤΗΣ ΜΙΑΣ,ΑΓΙΑΣ,ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!ΣΑΦΕΣΤΑΤΩΣ ΟΙ ΠΑΠΙΚΟΙ ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΙΔΙΚΑ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥΣ,ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΩΣ ''ΠΟΛΙΟΡΚΗΤΙΚΟ ΚΡΙΟ'' ΤΗΝ ΟΥΝΙΑ ΔΙΑ ΝΑ ''ΚΥΡΙΕΥΣΟΥΝ'' ΤΟ ΑΠΟΡΘΗΤΟ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ,ΟΜΩΣ ΩΣ ΓΝΩΣΤΟΝ ΙΣΤΟΡΙΚΩΣ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΙΣΧΥΡΕΣ ΟΧΥΡΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΚΑΤΕΚΤΗΘΗΣΑΝ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ.....ΔΥΣΤΥΧΕΣΤΑΤΑ ΔΕΙΓΜΑΤΑ ΤΕΤΟΙΑΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΕΚ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΑΚΟΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗΣ ΘΗΤΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΚΑΙ ΠΛΗΘΑΙΝΟΥΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ,ΜΕ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟΤΕΡΟ ΔΕΙΓΜΑ ΤΟΝ ΑΣΠΑΣΜΟ ΧΕΙΡΟΦΙΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ Α' ΕΚ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΡΓΑΜΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ!!!!!ΕΠΙΣΗΣ ΧΕΙΡΙΣΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ,ΠΡΟΠΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΟΠΩΣ Η ΑΘΩΝΙΚΗ ΜΟΝΑΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ,ΜΕΣΩ ΤΟΥ ''ΔΟΥΡΕΙΟΥ ΙΠΠΟΥ'' ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ,ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΥΠΟΚΥΨΕΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ!ΟΜΩΣ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΘΑΙ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΟΙ...ΜΕ ΤΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΤΑΤΩΝ ΠΡΟΣΕΥΧΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΕΓΑ ΑΡΧΙΕΡΕΑ ΚΥΡΙΟ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟ ΘΑ ΕΛΘΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΟΠΟΥ ΘΑ ΑΝΕΦΩΝΑΞΩΜΕΝ ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.....''ΣΤΩΜΕΝ ΚΑΛΩΣ,ΣΤΩΜΕΝ ΜΕ ΤΑ ΦΟΒΟΥ!''....ΜΕΘ' ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ....ΕΚ ΕΝΟΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΤΑΤΟΥ ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ......

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

ΤΟ ΚΑΛΥΜΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΛΑΤΡΕΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ : Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, γράφει στοὺς Κορινθίους ὅτι οἱ γυναῖκες κατὰ τὴν θεία λατρεία πρέπει νὰ ἔχουν τὸ κεφάλι τους σκεπασμένο. Γιατί δὲν τὸ τηροῦν αὐτὸ σήμερα ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες γυναῖκες; ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν 1η πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολὴ του (Κεφ.11,5), γράφει: «Πᾶσα γυνὴ προσευχομένη ἡ προφητεύουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ καταισχύνει τὴν κεφαλὴν ἐαυτῆς· ἐν γάρ ἐστι καὶ τὸ αὐτὸ τῇ ἐξηυρημένῃ». Ἐδῶ ἀναφέρεται ὁ Ἀπόστολος Παῦλος Οἱ γυναῖκες , θεωροῦνταν σεμνὲς ἐὰν ἐκάλυπταν τὴν κεφαλήν τους. Μία γυναίκα ποὺ ἐμφανιζόταν. μὲ ἀκάλυπτη τὴν κεφαλὴν ἐθεωρεῖτο ὅτι ἦταν ἐλευθερίων ἠθῶν (ἄσεμνη, ὄχι καλῆς διαγωγῆς). Ἄν, δὲ μία γυναίκα ἔπεφτε σὲ μοιχεία τῆς ἐξύριζαν τὰ μαλλιά. Γι' αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τονίζει ὅτι ἐὰν μία γυναίκα ἐμφανίζεται στὴν ἐκκλησία χωρὶς κάλυμμα στὴν κεφαλήν, εἶναι σὰν νὰ ἔχει ξυρίσει τὰ μαλλιά της, πράγμα ποὺ θεωρεῖται προσβλητικό. Καὶ δὲν εἶναι καλὸ μία Χριστιανὴ νὰ δίνει κακὴ ἐντύπωση στὴν κοινωνία καὶ νὰ συμπεριφέρεται μὲ τρόπο ποὺ προκαλεῖ ἄσχημα σχόλια εἰς βάρος της. ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὁρίζει ὡς χριστιανικὸ κανόνα οἱ γυναῖκες νὰ καλύπτουν τὸ κεφάλι τους, ΚΑΙ σεμνὴ ἐνδυμασία γιὰ τὶς γυναῖκες, πρέπει νὰ τηρεῖται καὶ μάλιστα στὴν Ἑκκλησία. Ἑπομένως, θεωρεῖται ὅτι τὸ κάλυμμα τῆς κεφαλῆς τῶν γυναικῶν εἶναι ἀναγκαῖο καὶ αὐτὸ εἶναι δεῖγμα σεμνότητος, οἱ γυναῖκες εἶναι ὑποχρεωμένες νὰ καλύπτουν τὸ κεφάλι τους ὅταν μπαίνουν στὴν ἐκκλησία, οἱ Χριστιανὲς γυναῖκες πρέπει νὰ καλύπτουν τὸ κεφάλι τους στὴν Ἑκκλησία Δηλαδὴ εἶναι θέμα σεμνῆς συμπεριφορᾶς. Γι' αὐτὸ τὸ θέμα γράφει καὶ στὴν πρὸς Τιμόθεον 1ην ἐπιστολὴν του (Κεφ.2,9) «Οἱ γυναῖκες νὰ προσεύχονται μὲ κόσμια ἀμφίεση. Νὰ στολίζουν τὸν ἑαυτό τους μὲ σεμνότητα καὶ σωφροσύνη καὶ ὄχι μὲ περίτεχνες κομμώσεις ἢ χρυσὰ κοσμήματα ἢ μαργαριτάρια ἢ πολυτελῆ ἐνδύματα». Ὁ ναὸς εἶναι χῶρος ἱερός. Μὲ τὴν ἀνάλογη σεμνὴ ἐνδυμασία νὰ προσερχόμαστε στὴν Ἑκκλησία.

ΤΟ ΚΑΛΥΜΑ ΤΗΣ ΚΕΦΑΛΗΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΛΑΤΡΕΙΑ..
ΠΑΡΑΔΗΓΜΑ ΜΑΣ ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΜΑΣ .







ΕΡΩΤΗΣΗ : Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, γράφει στοὺς Κορινθίους ὅτι οἱ γυναῖκες κατὰ τὴν θεία λατρεία πρέπει νὰ ἔχουν τὸ κεφάλι τους σκεπασμένο. Γιατί δὲν τὸ τηροῦν αὐτὸ σήμερα ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες γυναῖκες;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ : Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν 1η πρὸς Κορινθίους Ἐπιστολὴ του (Κεφ.11,5), γράφει: «Πᾶσα γυνὴ προσευχομένη ἡ προφητεύουσα ἀκατακαλύπτῳ τῇ κεφαλῇ καταισχύνει τὴν κεφαλὴν ἐαυτῆς· ἐν γάρ ἐστι καὶ τὸ αὐτὸ τῇ ἐξηυρημένῃ». Ἐδῶ ἀναφέρεται ὁ Ἀπόστολος Παῦλος Οἱ γυναῖκες , θεωροῦνταν σεμνὲς ἐὰν ἐκάλυπταν τὴν κεφαλήν τους. Μία γυναίκα ποὺ ἐμφανιζόταν. μὲ ἀκάλυπτη τὴν κεφαλὴν ἐθεωρεῖτο ὅτι ἦταν ἐλευθερίων ἠθῶν (ἄσεμνη, ὄχι καλῆς διαγωγῆς). Ἄν, δὲ μία γυναίκα ἔπεφτε σὲ μοιχεία τῆς ἐξύριζαν τὰ μαλλιά. Γι' αὐτὸ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος τονίζει ὅτι ἐὰν μία γυναίκα ἐμφανίζεται στὴν ἐκκλησία χωρὶς κάλυμμα στὴν κεφαλήν, εἶναι σὰν νὰ ἔχει ξυρίσει τὰ μαλλιά της, πράγμα ποὺ θεωρεῖται προσβλητικό. Καὶ δὲν εἶναι καλὸ μία Χριστιανὴ νὰ δίνει κακὴ ἐντύπωση στὴν κοινωνία καὶ νὰ συμπεριφέρεται μὲ τρόπο ποὺ προκαλεῖ ἄσχημα σχόλια εἰς βάρος της. ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ὁρίζει ὡς χριστιανικὸ κανόνα οἱ γυναῖκες νὰ καλύπτουν τὸ κεφάλι τους, ΚΑΙ σεμνὴ ἐνδυμασία γιὰ τὶς γυναῖκες, πρέπει νὰ τηρεῖται καὶ μάλιστα στὴν Ἑκκλησία.
Ἑπομένως, θεωρεῖται ὅτι τὸ κάλυμμα τῆς κεφαλῆς τῶν γυναικῶν εἶναι ἀναγκαῖο καὶ αὐτὸ εἶναι δεῖγμα σεμνότητος, οἱ γυναῖκες εἶναι ὑποχρεωμένες νὰ καλύπτουν τὸ κεφάλι τους ὅταν μπαίνουν στὴν ἐκκλησία,
οἱ Χριστιανὲς γυναῖκες πρέπει νὰ καλύπτουν τὸ κεφάλι τους στὴν Ἑκκλησία
Δηλαδὴ εἶναι θέμα σεμνῆς συμπεριφορᾶς. Γι' αὐτὸ τὸ θέμα γράφει καὶ στὴν πρὸς Τιμόθεον 1ην ἐπιστολὴν του (Κεφ.2,9) «Οἱ γυναῖκες νὰ προσεύχονται μὲ κόσμια ἀμφίεση. Νὰ στολίζουν τὸν ἑαυτό τους μὲ σεμνότητα καὶ σωφροσύνη καὶ ὄχι μὲ περίτεχνες κομμώσεις ἢ χρυσὰ κοσμήματα ἢ μαργαριτάρια ἢ πολυτελῆ ἐνδύματα». Ὁ ναὸς εἶναι χῶρος ἱερός. Μὲ τὴν ἀνάλογη σεμνὴ ἐνδυμασία νὰ προσερχόμαστε στὴν Ἑκκλησία..



Παρασκευή, 29 Μαρτίου 2013

Δ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ http://www.pantokrator.info/gr/logos/dem_panag/4/390_Mi_merimnate.mp3


Δ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΧΡΙΣΤΟΥ



ΔΙΔΑΓΜΑ ΕΚ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΟΥ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ
Θεός – Κόραξ – Ηλίας

            Πολύ διδακτική είναι η συμπεριφορά του Θεού προς τον Ηλίαν καθώς και η στάσις του Ηλιού.

            Από την μίαν πλευράν βλέπομεν τον Θεόν, δι’ ενός  ακαθάρτου πτηνού (κόρακος), να αποστέλλη την καθημερινήν τροφήν του Ηλιού, αποτελουμένην εξ άρτου και κρέατος: «Και οι κόρακες έφερον αυτώ άρτους το πρωΐ και κρέας το δείλης, και εκ του χειμάρρου έπινεν ύδωρ».(Γ’ Βασ. ΙΖ’ 6) Υπό την άλλην βλέπομεν τον μέγαν Προφήτην αδιαμαρτυρήτως να δέχεται αυτήν. Προφανώς αδιαφορεί δια την ποιότητα του κομιστού (του κόρακος), και ενδιαφέρεται μόνον δια το κομιζόμενον, (την τροφήν). Εάν ο Άγιος απαξιούσε να δεχθή εκ του ράμφους ή των ονύχων του κόρακος την τροφήν, με την σκέψιν ότι ο κόραξ είναι ακάθαρτος, θα απέθνησκεν ασφαλώς παρά τας όχθας  του χειμάρρου. Η ιδία δε τύχη περιμένει και καθ’ ένα εξ ημών, εάν δεν δέχεται εκ της χειρός των .... λογικών «κοράκων» της Διαθήκης, των ιερέων, ό,τι δι’ αυτών μας χορηγεί ο Κύριος. Δηλαδή Άφεσιν αμαρτιών, Θείαν Κοινωνίαν, αγιασμόν κ.λ.π. Δι’ αυτό ας προσέξωμεν. Ο Ηλίας δεν έβλεπε τον κόρακα, εάν είναι μαύρος ή ακάθαρτος, αλλά την τροφήν. Και ημείς μη βλέπωμεν, εάν ο ιερεύς είναι «μαύρος» έξωθεν, ίσως δε και έσωθεν, ως πολλάκις είναι δυνατόν να συμβαίνη καθ’ ο άνθρωπος, αλλά τι μας προσφέρει ο Θεός δι’ αυτού. Είχε και περιστεράς ο Θεός, αλλά τον κόρακα εξέλεξε, ίνα διδάξη ημάς. Δι’ αυτό, ας μη βλέπωμεν τις ο κομίζων, αλλάτις ο προσφέρων και τι το προσφερόμενον. Διότι ο θείος Χρυσόστομος δια τους μη εν τάξει ιερείς λέγει· «Ου πάντας χειροτονεί ο Θεός, αλλά δια πάντων ενεργεί». Μη πλανώμεθα λοιπόν. Όργανον είναι ο ιερεύς εις τας χείρας του Κυρίου και ας το χρησιμοποιώμεν με πλήρη ταπείνωσιν, ότι εκ της χειρός του Κυρίου λαμβάνομεν, ό,τι λαμβάνομεν εκ του αμαρτωλού ίσως ιερέως, καθώς μας διδάσκει ο Προφήτης Ηλίας, όστις ελάμβανε εκ του ακαθάρτου κόρακος.

Π Ρ Ο Λ Ο Γ Ο Σ

            Επειδή το πρόσωπον του Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου δεν είναι ούτε κοινόν ούτε τυχαίον, αλλά σοβαρόν σοβαρώτατον, και επειδή παίζει ύψιστον και ειδικόν ρόλον εντός του σχεδίου του Θεού, ακόμη δε, επειδή δεν εγνώρισε θάνατον, παρά τας τρεις χιλιάδας περίπου έτη που έχουν περάσει από της ημέρας της γεννήσεώς του, και επειδή θα παρουσιασθή και πάλιν ως αναφέρει η Αγία Γραφή και παραδέχεται και η Ορθόδοξος ημών Εκκλησία: «Προ της μεγάλης ημέρας του Κυρίου και επιφανούς» και τέλος επειδή παχυλή άγνοια καλύπτει την υπόθεσιν αυτήν, προβαίνομεν, θεία χάριτι, και δια των πρεσβειών της Παναγίας Μητρός του Κυρίου και πάντων των Αγίων, ιδιαιτέρως δε του εν λόγω Προφήτου Ηλιού του Θεσβίτου, εις την έκδοσιν του βιβλιαρίου τούτου, ίνα δι’ αυτού ρίψωμεν ολίγον φως εις την υπόθεσιν αυτήν, ήτις αποτελεί δια πολλούς κεκρυμμένον Μυστήριον.

            Και αφού πρώτον ομιλήσωμεν γενικώς περί της ζωής και της δράσεως του Προφήτου, εις την συνέχειαν θα περιγράψωμεν τα περί της αναλήψεως και της επιστροφής αυτού προ της δευτέρας του Κυρίου ημών Παρουσίας ως κηρύττει και η Ορθόδοξος ημών Εκκλησία δια του: «Ο δεύτερος πρόδρομος της Παρουσίας Χριστού, Ηλίας ο ένδοξος κλπ.».
 Δ.Π.



Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο Ν   Α’

ΓΕΝΙΚΑ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ

            Ο Ηλίας ούτος, ήτο υιός Σωβάκ, καταγόμενος εκ Θέσβης (εξ ου και Θεσβίτης), γης των Αράβων και εκ της φυλής του Ααρών, κατοικών δε εις την Γαλαάδ· η δε Θρέσβη ήτο δεδομένη εις τους Ιερείς[1]. Λέγεται λοιπόν, ότι όταν εγεννήθη ο Ηλίας, ο πατήρ αυτού Σωβάκ είδεν την εξής οπτασίαν.

            α) Ότι άνδρες λευκοφόροι τον ωνόμαζον Ηλίαν, (που σημαίνει Θεός ή Θείος, παραγόμενον εκ του Ηλί, που σημαίνει εβραϊστί θεός (βλ. Ματθ. κζ’ 46) και·

            β) Ότι τον εσπαργάνωνον με πυρ· και ακόμη, ότι του έδιδον να φάγη πυρ. Όθεν μεταβάς ο πατήρ αυτού εις Ιερουσαλήμ, εφανέρωσε το συμβάν εις τους Ιερείς, οι οποίοι δια χρηματισμού προφητικού και αποκαλύψεως του είπον ταύτα: «Μη φοβηθής, ω άνθρωπε, διότι η κατοίκησις του παιδίου θα είναι φως, ο λόγος του απόφασις, η ζωή του κατά Κύριον, ο ζήλος του θα φανή ευάρεστος εις τον Θεόν και θέλει κρίνει τον Ισραήλ δια πυρός και μαχαίρας». Ο Ηλίας δε ήκμασε 716 έτη π.Χ. και επροφήτευσεν επί 25 έτη. Κατεβίβασε τρις πυρ εξ ουρανού, ως διαβάζομεν εις το (Γ’ Βασ. ιη’ 33 και εις το Δ’ Βασ. α’ 10, 14). Έκλεισε τον ουρανόν δια προσευχής 3½ έτη, ως διαβάζομεν εις το (Γ’ Βασ. ιζ’ 1) και εις τον (Ιάκωβον ε’ 17), «Προσηύξατο, λέγει, του μη βρέξαι και ουκ έβρεξεν επί της γης ενιαυτούς τρεις και μήνας εξ και πάλιν προσηύξατο και ο ουρανός υετόν έδωκε και η γη εβλάστησε τον καρπόν αυτής» ως ψάλλει και η Εκκλησία μας λέγουσα: «Ο τω φθέγματί σου στήσας τα υδατόρρυτα νέφη» (βλ. Κοντάκιον Αγίου). Ανέστησε δε τον νεκρόν υιόν της χήρας των Σαρεπτών της Σιδώνος, ως διαβάζομεν εις το (Γ’ Βασ. ιζ’ 17-24) και κατέκαυσεν δύο πεντηκοντάδας ανθρώπων, ους απέστειλεν Οχοζίας ο βασιλεύς, (βλ. Δ’ Βασ. α’ 14). Εις το όρος Χωρήβ είδε τον Θεόν (ως είναι δυνατόν να γίνη ορατός τοις ανθρώποις) (βλ. Γ’ Βασ. ιθ’ 14-18) και διέσχισεν τον Ιορδάνην ποταμόν, (βλ. Δ’ Βασ. β’ 8). Ανελήφθη δε με άρμα πύρινον με κατεύθυνσιν προς τον ουρανόν, (βλ. Δ’ Βασ. β’ 11) και μετά παρέλευσιν 8 –10 ετών έστειλεν επιστολάς προς τον Ιωράμ, τον βασιλέα Ιούδα τον υιόν του Ιωσαφάτ, απειλών αυτόν ότι, επειδή αφήκε την λατρείαν του αληθινού Θεού, θα ασθενήση και θα αποθάνη, όπερ και εγένετο, ως διαβάζομεν εις το (Β’ Παραλειπομένων κα’ 12).

            Την υπόθεσιν δε αυτήν, του Προφήτου Ηλιού, μας την αναφέρει και ο Σοφός Σειράχ, ως εξής: «Και ανέστη Ηλίας προφήτης ως πυρ, και ο λόγος αυτού ως λαμπάς εκαίετο, ος επήγαγεν επ’ αυτούς λιμόν και τω ζήλω αυτού ωλιγοποίησεν αυτούς. Εν λόγω Κυρίου ανέσχεν ουρανόν, κατήγαγεν ούτος τρις πυρ. Ως εδοξάσθης, Ηλία, εν τοις θαυμασίοις σου και τις όμοιός σοι καυχάσθαι ο εγείρας νεκρόν εκ θανάτου και εξ Άδου εν λόγω Υψίστου. Ο καταγαγών βασιλείς εις απώλειαν και δεδοξασμένοις από κλίνης αυτών. Ο ακούων εν Σινά ελεγμόν και εν Χωρήβ κρίματα εκδικήσεως. Ο χρίων βασιλείς εις ανταπόδομα και προφήτας διαδόχους μετ’ αυτόν. Ο αναληφθείς εν λαίλαπι πυρός εν άρματι ίππων πυρίνων. Ο καταγραφείς εν ελεγμοίς εις καιρού, κοπάσαι οργήν προ θυμού και επιτρέψαι καρδίαν πατρός προς υιόν και καταστήσαι φυλάς Ιακώβ. Μακάριοι οι ιδόντες σε και οι εν αγαπήσει κεκοσμημένοι· και γαρ ημείς ζωή ζησόμεθα. Ηλίας, ος εν λαίλαπι εσκεπάσθη και Ελισσαιέ ενεπλήσθη πνεύματος αυτού και εν ημέραις αυτού ουκ εσαλεύθη υπό άρχοντος και ου κατεδυνάστευσεν αυτόν ουδείς» (Σοφ. Σειράχ μη’ 1-12). Η ζωή επίσης του Ηλιού έχει πολλά διδάγματα δι’ ημάς, που εν συντομία είναι τα εξής:

            α) Μας παρουσιάζει την δύναμιν της προσευχής· «Ηλίας άνθρωπος ην ομοιοπαθής ημίν, και προσευχή προσηύξατο του μη βρέξαι, και ουκ έβρεξεν επί της γης ενιαυτούς τρεις και μήνας εξ· (γράφει ο Ιάκωβος) καιπάλιν προσηύξατο, και ο ουρανός υετόν έδωξεν...» (Ιακ. Ε’ 17 και Γ’ Βασ. ιζ’ 43-44).

            β) Ενήστευσε 40 ημέρας και 40 νύκτας, ως ο Κύριος. (Άρα είναι δυνατή η νηστεία τοις ανθρώποις). «Και επορεύθη εν ισχύει της βρώσεως εκείνης 40 ημέρας και νύκτας έως όρους Χωρήβ».

            γ) Ο Ηλίας που έκλεισε δια προσευχής τον ουρανόν να μη βρέξη, ο Ηλίας που κατεβίβασε, χάριτι Κυρίου, τρις πυρ εκ του ουρανού, ο Ηλίας που έσφαξε τετρακοσίους πενήκοντα με το χέρι του, εδειλίασε προς της απειλής μιας διεφθαρμένης Ιεζάβελ· «και ητήσατο την ψυχήν αυτού αποθανείν» (Γ’ Βασ. ιθ’ 4) διότι τον εγκατέλειψεν, ίσως προς στιγμήν, η χάρις του Θεού δια να του διδάξη ωρισμένα πράγματα, ως βλέπομεν εις την συνέχειαν εις τους στίχους (11-18).

            δ) Ο Ηλίας, άνθρωπος της Π. Διαθήκης, ανέστησεν τον νεκρόν υιόν της χήρας, (βλ. Γ’ Βασ. ιζ’ 17-24) δια τριών εμφυσημάτων (προφανώς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος) «και ενεφύσησε τω παιδαρίω τρις» (αυτόθι 21).

            ε) Ο Ηλίας προετύπωσεν ακόμη το σωτήριον της χάριτος Βάπτισμα, με την θυσίαν που έκαμεν ενώπιον των προφητών του Βάαλ. Έσκαψε λάκκον, έθεσε ύδωρ, κατεβίβασε δια της προσευχής, εξ ουρανού πυρ. Ιδού και η παρομοίωσις:

            Εκεί: Λάκκος – Ύδωρ – Πυρ εξ ουρανού – Ηλίας.
            Εδώ:  Κολυμβήθρα – Ύδωρ – Πνεύμα εξ ουρανού – Ιερεύς.

            Τέλος δε παρέστη ο Ηλίας, εις την Μεταμόρφωσιν του Κυρίου μετά του Προφήτου Μωϋσέως, ως διαβάζομεν εις τον (Ματθ. ιζ’ 3). Από τον επακολουθήσαντα δε διάλογον μεταξύ Κυρίου και μαθητών Του, και λόγω κακής ερμηνείας ωρισμένων, γίνονται ζωηραί συζητήσεις περί αυτού, εάν υπάρχη έτι ζων και εάν θα έλθη πάλιν. Διότι μερικοί υποστηρίζουν ότι ο Ηλίας ήλθε, άλλοι δε, ότι ο Ηλίας ανηρπάγη εις τον ουρανόν. Δια τούτο λοιπόν θα προσπαθήσωμεν να δώσωμεν μίαν σύντομον απάντησιν, φέροντες μάρτυρας τας Αγίας Γραφάς, τους Αγίους και Θεοφόρους Πατέρας ημών ως και την Αγίαν ημών Εκκλησίαν.


Κ Ε Φ Α Λ Α Ι Ο Ν   Β’

ΔΥΟ ΠΑΡΕΡΜΗΝΕΙΑΙ

            Ως προείπωμεν, δύο είναι αι κατ’ εξοχήν παρερμηνείαι που συγχέουν την υπόθεσιν Προφήτου Ηλιού. Η πρώτη, ότι ο Ηλίας δεν ανέβη εις τον ουρανόν και η Δευτέρα, ότι ο Κύριος δεν είπεν ότι ήλθεν ο Ηλίας ο Θεσβίτης. Προ τούτο ας εξετάσωμεν μίαν εκάστην χωριστά.
            α) Ο Ηλίας δεν ανέβη εις τον ουρανόν

            Είναι αλήθεια, ότι τινές εξ ημών, τόσον λαϊκοί όσον και Κληρικοί, δεν έχουν μελετήσει μετά προσοχής το εδάφιον αυτό της Π. Διαθήκης που αναφέρει την ανάληψιν του Προφήτου Ηλιού. Εάν το μελετήσουν όμως μετά προσοχής, θα ανακαλύψουν την εκ δύο γραμμάτων αποτελουμένην λέξιν «ΩΣ» που θα τους διευκολύνη εις τον ορθολογισμόν των μια και απορρίπτουν το δογματικόν μέρος του Απολυτικίου του Αγίου που αναφέρει σαφώς· «Ο δεύτερος πρόδρομος της Παρουσίας Χριστού, Ηλίας ο ένδοξος». Ιδού το κείμενον·«Και εγένετο αυτών πορευομένων, επορεύοντο και ελάλουν (Ηλίας και Ελισσαιέ)· και ιδού άρμα πυρός και ίπποι πυρός και διέστειλεν ανά μέσον αμφοτέρων και ανελήφθη Ηλιού εν συσσεισμώ ΩΣ εις τον ουρανόν» (Δ’ Βασ. Β’ 11). Αυτό το «ΩΣ εις τον ουρανόν» μας μαρτυρεί, ότι δεν ανέβει εις τον ουρανόν. Έχουν όμως παρασυρθή πολλοί και ερμηνεύουν κακώς, διότι διαβάζουν Παλαιάν Διαθήκην παραφρασμένην και όχι το κείμενον. Η παράφρασις λέγει ότι· «Ανέβη ο Ηλίας με ανεμοστρόβιλον εις τον ουρανόν». Ώστε μόνον αυτό το «ΩΣ» είναι ικανόν να λύση το ζήτημα, και να αποδείξη, ότι ο Ηλίας δεν ανέβη εις τον ουρανόν. Εις την Ε’ δε  Ωδήν  του δευτέρου κανόνος της Αναλήψεως, υπάρχει το εξής τροπάριον.

«Ξένην Σου η Γέννησις, ξένη Σου η Ανάστασις, ξένη και φρικτή Σου, Ζωοδότα, η εκ του Όρους θεία Ανάληψις, ην εξεικονίζων Ηλιού, τέθριππος ανήρχετο, ανυμνών Σε, Φιλάνθρωπε».

            Δηλαδή. Ω φύσει Ζωοδότα Χριστέ, παράδοξος μεν και υπερφυσική υπήρξεν η εκ της Παρθένου άσπορος και άφθορος Γέννησίς Σου· παράδοξος και υπερφυσική υπήρξεν η εκ του Τάφου Ανάστασίς Σου· παράδοξος και φρίκης αξία υπήρξεν η εκ του όρους των Ελαιών γενομένη θεία Σου Ανάληψις. Ταύτην δε την φρικτήν Σου Ανάληψιν επροεικόνιζεν ο Προφήτης Ηλίας, ο οποίος ανέβη με άμαξαν πυρίνην και με τέσσαρα άλογα πύρινα, όχι όμως εις τον Ουρανόν, αλλ’ «ΩΣ εις τον ουρανόν».

            Παρουσιάζει δηλαδή ο υμνωδός εις το τροπάριον τούτο, συν τοις άλλοις, ότι η ανάληψις του Προφήτου Ηλιού ήτο τύπος της κατόπιν Αναλήψεως του Κυρίου.

            Περί τούτου δε υπάρχει και λόγος του Μεγ. Αθανασίου,  που καθαρίζει πιο καλά τα πράγματα, έχων ούτως· «Συ δε μοι λοιπόν, αγαπητέ, της λέξεως την ακρίβειαν σκόπησον, της ΩΣ, και μη σε διαλάθη σ υ λ  λ α β ή ς  Γ ρ α φ ι κ ή ς  π ε ρ ι ο υ σ ί α  κ α ι  δ ύ ν α μ ι ς (της μικρής συλλαβής«ΩΣ» δηλαδή) · μηδέ τη της λέξεως παραδρομή (το ανελήφθη δηλαδή) τω Δεσπότη τον οικέτην νομίσης ισότιμον· ΟΥ ΓΑΡ ΕΙΣ ΟΥΡΑΝΟΝ ΗΛΙΑΣ ΑΝΕΡΧΕΤΑΙ, ουδέ διαδραμών το στερέωμα, τοις εκείσε χωρίοις αυλίζεται· άλλ’ άκουσον τι φησίν ο αναγών· «Εν δε τω ανάγειν Κύριον τον Ηλίαν ΩΣ εις τον ουρανόν· ιδού μικρά λέξις (το ΩΣ)  έστησε τον Ηλίαν προς τα άνω φερόμενον· αρκεί γαρ τω Προφήτη τιμηθήναι τω τύπω· προ γαρ του Δεσπότου τον οικέτην ουρανός ουχ υποδέχεται·ουδείς γαρ αναβέβηκεν εις τον Ουρανόν, ειμή ο Υιός του ανθρώπου ο ων εν τω Ουρανώ·  ετηρείτο γαρ τη των ανθρώπων απαρχή δια τον των ανθρώπων Ποιητήν ο Ουρανός. Ούτω μεν ουν τοις περί τον Ενώχ και Ηλίαν ο Θεός αγαθή ελπίδι εύφρανε τους ανθρώπους, δι’ ων ανθρώποις ούσι τον του αέρος δρόμον ιππήλατον ήπλωσε» (Λογ. Β’ εις την Ανάληψιν). Δηλαδή, μας προτρέπει ο στύλος της Ορθοδοξίας μας, ο Μέγας Αθανάσιος, να προσέξωμεν (μη διαλάθη) η μικρή συλλαβή ΩΣ, (συλλαβής Γραφικής περιουσίας και δύναμις) διότι αύτη μας μαρτυρεί, ότι ο Ηλίας δεν ανέβει εις τον Ουρανόν. Ακόμη μας λέγει, ότι κανείς δεν ανέβει εις τον Ουρανόν ειμή αυτός που και κατέβη, ως ο Κύριος είπεν: «Ουδείς αναβέβηκεν εις τον ουρανόν ειμή ο εκ του ουρανού καταβάς, ο υιός του ανθρώπου ο ων εν τω ουρανώ» (Ιωάν. γ’ 13). Και ακόμη, ότι ο ουρανός ετηρείτο δια τον Κύριον,τον Δεσπότην και Ποιητήν και ουχί δια τον δούλον· (μηδέ τη της λέξεως ανελήφθη, παραδρομή, τω Δεσπότη τον οικέτην νομίσης ισότιμον). Η Ανάληψις λοιπόν του Ηλιού, και η μετάθεσις του Ενώχ, δεν ήσαν τίποτε άλλο παρά ένας προάγγελος της Αναλήψεως του Κυρίου και εν συνεχεία της ιδικής μας.

            Ο δε Πατήρ ημών Επιφάνιος περί της Αναλήψεως του Ηλιού λέγει τα εξής: «Και ανελήφθη Ηλίας εν συσσεισμώ, (Συσσεισμός = κούνημα δυνατόν, εκ του συσσείω = κουνώ δυνατά ή απ’ όλα συγχρόνως τα μέρη συγκλονώ) ΩΣ εις τον Ουρανόν· το δε, ΩΣ εις τον Ουρανόν, αμφίβολον έχει την έννοιαν· το δε, ΕΙΣ τον Ουρανόν, τρανήν δείκνυσι την αλήθειαν». Δηλαδή κάμνει μίαν διάκρισιν, ο Άγιος ούτος Πατήρ, μεταξύ της αναλήψεως του Προφήτου, και την Αναλήψεως του Κυρίου. Διότι πράγματι, ενώ εις την ανάληψιν του Ηλιού υπάρχει η μικρή συλλαβή «ΩΣ» (που αμφίβολον έχει την έννοιαν εις την Ανάληψιν του Κυρίου υπάρχει η μικρή συλλαβή «ΕΙΣ» που (τρανήν δείκνυσι την αλήθειαν). Διότι εις τα Γραφικά χωρία της Αναλήψεως του Κυρίου ευρίσκομεν το «ΕΙΣ τον Ουρανόν»  και όχι«ΩΣ εις τον Ουρανόν» ως  εξής:

α) «Τι εστήκατε εμβλέποντες εις τον Ουρανόν; Ούτος ο Ιησούς ο αναληφθείς αφ’ υμών εις τον Ουρανόν, ούτως ελεύσεται ον τρόπον εθεάσασθε αυτόν πορεβόμενον ΕΙΣ τον Ουρανόν». (Πράξ. α’ 11)

β) «Εξήγαγε δε αυτούς (τους μαθητάς)  έξω έως εις Βηθανίαν και επάρας τας χείρας αυτού ευλόγησεν αυτούς· και εγένετο εν τω ευλογείν αυτόν αυτούς διέστη απ’ αυτών και αναφέρετο ΕΙΣ τον Ουρανόν». (Λουκ. κδ’ 50-51)

γ) «Ο μεν ουν Κύριος μετά το λαλήσαι αυτοίς (τοις μαθηταίς)ανελήφθη ΕΙΣ τον Ουρανόν και εκάθησεν εκ δεξιών του Θεού».(Μάρκ. ιστ’ 19)

            Ως βλέπωμεν λοιπόν, εις τα τρία αυτά Γραφικά χωρία που ομιλούν δια την Ανάληψιν του Κυρίου, υπάρχει η λέξις ΕΙΣ, ενώ εις την ανάληψιν του Προφήτου, υπάρχει η λέξις ΩΣ. Και ο ιερός Θεοφύλακτος Βουλγαρίας ερμηνεύων το (κδ’ 50-51) του Λουκά, λέγει: «Ηλίας μεν γαρ ΩΣ εις Ουρανόν·ωσανεί γαρ εδόκει εις ουρανόν αναφέρεσθαι ο δε Σωτήρ ΕΙΣ τον ουρανόν, αυτός πρόδρομος πάντων ανελήλυθε μετά της αγίας σαρκός αυτού, εμφανισθήναι των προσώπω του Θεού και σύνεδρον αυτήν αποδείξαι τω Πατρί».

            Αγαπητοί, ας μη θαυμάζωμεν τούτο και ας μη σκανδαλιζώμεθα· υπάρχει διαφορά μεταξύ αναλήψεως Ηλία και Κυρίου, ως υπάρχει διαφορά και μεταξύ Αναστάσεως Κυρίου και άλλων αναστάσεων. Ο Θεσσαλονίκης Γρηγόριοςλέγει ότι: «Ώσπερ δε αναστάσεις προ της του Κυρίου αναστάσεως πολλαί γεγόνασι, (εξ), ούτω και πολλαί αναλήψεις προ της αυτού αναλήψεως· και Ιερεμίαν γαρ τον Προφήτην ανέλαβε Πνεύμα, και τον Αββακούμ Άγγελος, και τον Ενώχ ανέλαβεν ο Θεός· μάλιστα δε των άλλων ο Ηλίας άρματι πυρός αναληφθείς αναγέγραπται· αλλ’ ουδ’ ούτος(ο Ηλίας)  υπερέβη την περίγειον λήξιν, αλλ’ οίόν τις μετάθεσις ην η εκάστου τούτων ανάληψις, από γης αίρουσα και των περί γην ουκ εξάγουσα· καθάπερ και οι αναστάντες εκείνοι πάλιν εις την γην υπέστρεψαν, τελευτήσαντες άπαντες» (Λογ. α’ εις την Ανάληψιν). Ώστε εξ όσων παραθέσαμεν μέχρις εδώ εμφαίνεται σαφώς, ότι ο Ηλίας δεν επήγε εις τον Ουρανόν, ουδέ εις τον Παράδεισον ως λέγουν ωρισμένοι.
            β) Ο Κύριος δεν είπεν, ότι ήλθεν ο Ηλίας ο Θεσβίτης

            Πολύς λόγος γίνεται και προς αυτό το σημείον. Υπάρχει μία μερίς ανθρώπων, ως είπομεν ανωτέρω, λαϊκών και Κληρικών, που πιστεύουν, ότι ο Ηλίας ήλθε και ούτω επραγματοποιήθη η προφητεία του Μαλαχίου η λέγουσα:«Ιδού εγώ αποστελώ υμίν Ηλίαν τον Θεσβίτην, πριν ελθείν την ημέραν Κυρίου την μεγάλην και επιφανή, ος αποκαταστήσει καρδίαν πατρός προς υιόν αυτού, μη έλθω και πατάξω την γην άρδην» (κεφ. δ’ 4-5)· διότι λέγουν, ότι είπεν ο Κύριος εις τους Εβραίους, όταν ωμίλη περί Ιωάννου του Προδρόμου, ότι, «Ει θέλετε δέξασθαι, αυτός εστιν Ηλίας ο μέλλων έρχεσθαι». (Ματθ. ια’ 14). Και είναι αλήθεια, ότι ο Κύριος είπε το· «Ει θέλετε δέξασθαι, αυτός εστιν Ηλίας ο μέλλων έρχεσθαι», αλλ’ εξ ίσου είναι αλήθεια, ότι ο Κύριος εις ερώτησιν των μαθητών Του, διατί οι γραμματείς λέγουσιν ότι Ηλίαν δει ελθείν πρώτον, απήντησε ότι· «Ηλίας μεν έρχεται πρώτον, και αποκαταστήσει πάντα» (Ματθ. ιζ’ 11). Και ερωτώμεν τους αντιφρονούντας, που κακώς ερμηνεύουν και που δεν καταδέχονται εν τω εγωϊσμώ των να  ερευνήσουν τους Πατέρας, πότε ο Κύριος είπεν αλήθεια και πότε ψεύδος; Διότι εις την μίαν περίπτωσιν λέγει ότι «ήλθεν» και εις την άλλην λέγει «έρχεται». Την δυσκολίαν λοιπόν αυτήν την αντιπαρερχόμεθα, εάν προσέξωμεν, πότε και διατί δίδει τας απαντήσεις αυτάς. Η υπόθεσις λοιπόν έχει ως εξής:

            Οι εβραίοι θα εδέχοντο τον Μεσσίαν, εάν πρώτον έβλεπον ερχόμενον τον Ηλίαν. Αυτόν είχον σημάδι· διότι οι Γραμματείς ερμηνεύοντες κακώς τας Γραφάς, εκήρυττον ότι θα πρέπει να έλθη ο Ηλίας πρώτον και κατόπιν θα έλθη ο Μεσσίας, παρασυρόμενοι από την προφητείαν του Μαλαχίου (δ’ 4-5) που εγράψαμεν ανωτέρω, η οποία έχει σχέσιν με την Δευτέραν έλευσιν του Κυρίου και όχι με την Πρώτην, ως θα ίδωμεν Θεού θέλοντος, εις την συνέχειαν. Εκήρυττον λοιπόν ως πρόδρομον της ελεύσεως του Μεσσίου τον Ηλίαν. Δι’ αυτό και όταν ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εις τον Ιορδάνην ήρχισε να κηρύττη και να βαπτίζη, διαβάζομεν εις τον Ιωάννην· «Απέστειλαν οι Ιουδαίοι  εξ Ιεροσολύμων ιερείς και Λευΐτας, ίνα ερωτήσωσιν αυτόν· συ τις ει... Ηλίας ει συ; και λέγει· ουκ ειμί. Ο προφήτης ει συ; και απεκρίθη, ου... και ηρώτησαν αυτόν και είπον αυτώ· τι ουν βαπτίζεις, ει συ ουκ ει ο Χριστός ούτε Ηλίας ούτε ο Προφήτης;...» (α’ 19-25). Ζητούν ως βλέπομεν εξηγήσεις, ίνα κανονίσουν την θέσιν των. Αλλ’ ο Ιωάννης δεν ήτο ούτε ο Ηλίας ούτε ο Χριστός, αλλ’ ήτο «Φωνή βοώντος εν τη ερήμω ευθύνατε την οδόν του Κυρίου» (Ιωάν. Α’ 23). Δεν είχον προσέξει ως φαίνεται, ότι η Αγία Γραφή ωμίλει δια δύο Παρουσίας του Κυρίου, ως και δια δύο Προδρόμους. Ενόμιζον ότι ο Κύριος θα έλθη άπαξ και μάλιστα εν δόξη, ίνα κτυπήση τους υπεναντίους, κραταιώνοντας ούτω το Ισραήλ. Έβλεπον την μίαν προφητείαν μόνον που ωμίλει περί του δευτέρου Προδρόμου της Δευτέρας του, εν δόξει παρουσίας, δεν έβλεπον και την άλλην προφητείαν που ωμίλει και δι’ έναν άλλον Πρόδρομον, που προηγείτο της Πρώτης Του και ταπεινής Παρουσίας. Εδιάβαζον το· «Ιδού αποστελώ υμίν Ηλίαν τον Θεσβίτην πριν ελθείν την ημέραν Κυρίου την μεγάλην και επιφανή... χωρίς να προσέχουν τον ίδιον Προφήτην, που λίγο πιο εμπρός έλεγε· «Ιδού εξαποστέλλω τον άγγελόν μου και επιβλέψεται οδόν προ προσώπου σου»(Μαλαχ. Γ’ Ι) και ούτω δεν επίστευον, ότι άλλος τις θα είναι ο Πρόδρομος της ελεύσεως του Μεσσίου και όχι ο Ηλίας.

            Γνωρίζων λοιπόν αυτό ο Ιησούς, δια να τους διευκολύνη τους λέγει· «Και ει θέλετε δέξασθε, αυτός εστιν Ηλίας, ο μέλλων έρχεσθαι» και προσθέτει«Ο έχων ώτα ακούειν, ακουέτω». Δηλαδή· Εάν θέλετε να παραδεχθήτε, σας λέγω, ότι ο Ιωάννης ο Πρόδρομος (διότι περί Ιωάννου ο λόγος, βλ. Ματθ. ΙΑ’ 1-18) είναι ο Ηλίας δια σας· Ο έχων νουν να το εννοήση, πως ο Ιωάννης είναι ο Ηλίας, ας το εννοήση. Ο δε ιερός Χρυσόστομος περί αυτού λέγει· «Και καλώς είπεν. «Ει θέλετε δέξασθαι», το αβίαστον δεικνύς· ου γαρ αναγκάζων, φησί. Τούτο δε έλεγεν, ευγνώμονα απαιτών διάνοιαν και δηλών, ότι ούτος εκείνος εστί, κακείνος ούτος. Αμφότεροι γαρ (Ιωάννης και Ηλίας δηλαδή) μίαν διακονίαν ανεδέξαντο και ΠΡΟΔΡΟΜΟΙ γεγόνασιν αμφότεροι. Διόπερ, ουδέ απλώς είπεν· «Ούτος εστίν Ηλίας» αλλ’ «Ει θέλετε δέξασθαι, ούτος εστί» · τουτέστιν, «Ει μετά ευγνώμονος διανοίας προσέχετε τοις γινομένοις· και ουδέ ενταύθα έστη, αλλά προσέθηκε, δεικνύς, ότι συνέσεως χρεία, προς το «Ούτος εστίν Ηλίας, ο μέλλων έρχεσθαι» ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω. Τοσαύτα δε αινίγματα ετίθει, διαγείρειν αυτούς εις ερώτησιν. Ει δε ουδέ ούτως εξυπνίζοντο, πολλώ μάλλον, ει δήλα ην και σαφή». (Ομιλ. ΛΖ § γ’ εις τον Ματθ.).

            Ώστε, όταν είπεν ο Κύριος «Αυτός εστίν ο Ηλίας ο μέλλων έρχεσθαι»ωμίλει δια τον Ιωάννην τον Πρόδρομον.

            Εις την δευτέραν του δε συζήτησιν, μετά την Μεταμόρφωσιν, το καθάρισε πιο καλά και μάλιστα εις τοιούτον βαθμόν, που το ηννόησαν οι Μαθηταί, ως γράφει ο Ματθαίος. «Τότε συνήκαν οι μαθηταί, ότι περί Ιωάννου του Βαπτιστού είπεν αυτοίς» (ΙΖ’ 18). Ολόκληρος δε η στοιχομυθία έχει ως εξής· «Και επηρώτησαν αυτόν οι μαθηταί αυτού λέγοντες· Τι ουν οι γραμματείς λέγουσιν, ότι Ηλίαν δει ελθείν πρώτον; Ο δε Ιησούς αποκριθείς είπεν αυτοίς· Ηλίας μεν έρχεται πρώτον και αποκαταστήσει πάντα·  λέγω δε υμίν, ότι Ηλίας ήδη ήλθε, (δια σας δηλαδή) και ουκ επέγνωσαν αυτόν· (δεν τον αντελήφθησαν δηλαδή) αλλ’ εποίησαν εν αυτώ όσα ηθέλησαν. Ούτω και ο υιός του ανθρώπου μέλλει πάσχειν υπ’ αυτών. Τότε συνήκαν οι μαθηταί, ότι περί Ιωάννου του βαπτιστού είπεν αυτοίς» (Ματθ. ΙΖ’ 10-13). Η ερμηνεία αυτών είναι η εξής: Οι Απόστολοι πληροφορηθέντες ακριβώς, τόσον εκ της ομολογίας του Πέτρου ειπόντος. «Συ ει ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος» (Ματθ. ΣΤ’ 16), όσον και εκ του υπερφυούς θαύματος της Μεταμορφώσεως. «Μετεμορφώθη έμπροσθεν αυτών και έλαμψεν το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, τα δε ιμάτια αυτού εγένοντο λευκά ως το φως» (Ματθ. ΙΖ’ 2) και εκ της ουρανίου φωνής ειπούσης. «Ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα· αυτού ακούετε» (αυτόθι 6), ότι ο Ιησούς είναι ο υπό των αγίων Προφητών προκηρυχθείς Μεσσίας ο Χριστός, ο Υιός του Θεού του ζώντος, ηρώτησαν Αυτόν, λέγοντες. Διατί οι γραμματείς διδάσκουσιν, ότι ο Ηλίας πρέπει να έλθη προ του Χριστού; (διότι ως προείπομεν οι γραμματείς εδίδασκον και οι Ιουδαίοι επίστευον, ότι ο Προφήτης Ηλίας έμελλε να έλθη εν σώματι προ του Χριστού, ίνα προπαρασκευάση την οδόν αυτού).

            Ο δε Ιησούς αποκριθείς είπεν εις αυτούς, ότι ο Ηλίας μεν ο πρώτος, δηλαδή Θεσβίτης δεν ήλθεν ακόμη, αλλά θα έλθη προ της Βας Παρουσίας μου, και δια της διδασκαλίας του θα διορθώση και θα προπαρασκευάση τον λαόν. Αλλά λέγω σε σας που περιμένετε (ως σας κηρύττουν οι γραμματείς) δια να ιδήτε τον Ηλίαν πρώτον δια να πιστεύσητε. Ο Ηλίας ο δεύτερος ήτοι Ιωάννης ο Πρόδρομος ήλθε (Ματθ. ΙΑ’ 14), και εν τούτοις δεν τον εγνώρισαν, κακώς ερμηνεύοντες και νοούντες τας Γραφάς και έπραξαν ό,τι ηθέλησαν εις αυτόν, ήτοι ύβρισαν, εις φυλακήν έβαλον, και τέλος εφόνευσαν αυτόν και την κεφαλήν του επί πίνακι ήνεγκαν (Ματθ. ΙΔ’ 10-11). Παραπλήσια δε μέλλει να πάθη και ο υιός του ανθρώπου υπ’ αυτών. Δηλαδή το ίδιον με περιμένει και εμένα, λέγει ο Κύριος δια τον εαυτόν Του, προφητεύοντας ούτως ειπείν τον άδικον θάνατόν Του.

            Ώστε άλλος ο Πρόδρομος ως Ηλίας και άλλος ο Ηλίας ο Θεσβίτης. Και ως έχομεν δύο Προδρόμους, ούτω έχομεν και δύο Παρουσίας. Περί των δύο αυτών Προδρόμων και Παρουσιών ο Ιππόλυτος λέγει· «Ώσπερ γαρ δύο Παρουσίαι του Κυρίου ημών και Σωτήρος δια των Γραφών εδείχθησαν, μία μεν η πρώτη, κατά σάρκα γενομένη άτιμος δια το εξουθενηθήναι αυτόν... η δε δευτέρα αυτού Παρουσία, κεκήρυκται εν δόξη, ως παρέσται απ’ ουρανών μετά δυνάμεως αγγέλων και πατρικής δόξης. Ούτω και δ ύ ο  π ρ ό δ ρ ο μ ο ι  εδείχθησαν, ο μεν π ρ ώ τ ο ς  γενόμενος Ιωάννης ο του Ζαχαρίου υιός· Ούτος προέφθασε και της εν άδη προευαγγελίσασθαι, αναιρεθείς υπό Ηρώδου· πρόδρομος γενόμενος εκεί... και πάλιν επί τη  σ υ ν τ ε λ ε ί α  του κόσμου κριτού φανερομένου, αναγκαίως δει τους  π ρ ο δ ρ ό μ ο υ ς  αυτού πρώτους φανερωθήναι καθώς δια Μαλαχίου του Προφήτου φησίν· «πέμψω υμίν Ηλίαν τον Θεσβίτην, πριν η ελθείν την ημέραν Κυρίου την μεγάλην και επιφανή»(Ιππόλ. Περί Χριστού και Αντιχρίστου. Κεφ. 44, 45, 46).

            Επίσης ο Ιουστίνος ο Μάρτυς και φιλόσοφος, ερωτηθείς υπόΤρύφωνος περί της ελεύσεως Ηλιού απαντά ως εξής: «Εάν ουν ο λόγος αναγκάζη ομολογείν, ότι δύο Παρουσίαι του Χριστού προεφητεύοντο γενησόμεναι, μία μεν, εν η παθητός και άτιμος και αειδής φανήσεται, η δε  ε τ έ ρ α, εν η και ένδοξος και κριτής απάντων ελεύσεται, ως και εν πολλοίς τοις προλελεγμένοις αποδέδεικται, ουχί της φοβεράς και μεγάλης ημέρας, τούτ’ έστι της δευτέρας Παρουσίας Αυτού, πρόδρομον γενήσεσθαι τον Ηλίαν νοήσομεν τον λόγον του Θεού κεκηρυχθέναι; Και ο ημέτερος ουν κύριος έφην, τούτο αυτό εν τοις διδάγμασιν αυτού παρέδωκε γενησόμενον, ειπών και Ηλίας ελεύσεσθαι και ημείς τούτο επιστάμεθα γενησόμενον, όταν έλθη εν δόξη εξ ουρανών παραγίνεσθαι, ο ημέτερος κύριος Ιησούς Χριστός, ου και της πρώτης φανερώσεως κήρυξ προήλθε το εν Ηλία γενόμενον πνεύμα του Θεού, εν Ιωάννη, τω γενομένω εν τω γένει ημών προφήτη ... διο και ο ημέτερος Χριστός ειρήκει επί γης τότε τοις λέγουσι προ του Χριστού Ηλίας δει ελθείν. «Ηλίας μεν ελεύσεται και αποκαταστήσει πάντα· λέγω δε υμίν, ότι Ηλίας ήδη ήλθε, και ουκ επέγνωσαν αυτόν, αλλ’ εποίησαν αυτώ όσα ηθέλησαν, και γέγραπται, ότι τότε συνήκαν οι μαθηταί, ότι περί Ιωάννου του βαπτιστού είπεν αυτοίς» (Διάλογος 49).

            Εξ όλων δε τούτων πιο καθαρά ομιλεί ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγων, άλλος ο Ιωάννης (ως Ηλίας) και άλλος ο Ηλίας ο Θεσβίτης, και ότι η προφητεία του Μαλαχίου ουδεμίαν σχέσιν έχει με τον Ιωάννην ως Ηλίαν.

«Ουκ άρα, λέγει, από των Γραφών τούτο ήδεσαν, αλλ’ εκείνοι εαυτούς διεσάφουν, και περιεφέρετο ο λόγος ούτος εν τω απείρω δήμω, καθάπερ και επί του Χριστού. Διο και η Σαμαρείτις έλεγε· «Μεσσίας έρχεται, λέγει· όταν έλθη εκείνος αναγγελεί ημίν πάντα» (Ιωάν. Δ’ 25) και αυτοί ηρώτων τον Ιωάννην. «Ηλίας ει ή  ο   π ρ ο φ ή τ η ς ;» (Ιωάν. Α’ 21) εκράτει μεν γαρ, όπερ έφην, ο λόγος, και ο περί του Χριστού και ο περί του Ηλία, ουχ ως εχρήν δε παρ’ εκείνων ερμηνευόμενος· αι μεν γαρ Γραφαί δύο λέγουσι του Χριστού Παρουσίας, ταύτην τε την γεγενημένην, και την μέλλουσαν. Και οι προφήται δε εκατέρας μέμνηνται, της μέντοι μιας, της δευτέρας, πρόδρομον λέγουσι τον Ηλίαν έσεσθαι· της μεν γαρ προτέρας εγένετο ο Ιωάννης       Ο Ν   Κ Α Ι   Η Λ Ι Α Ν   Ο   Χ Ρ Ι Σ Τ Ο Σ   Ε Κ Α Λ Ε Ι ,  Ο Υ Κ   Ε Π Ε Ι Δ Η      Η Λ Ι Α Σ    Η Ν, αλλ’ επειδή την διακονίαν επλήρου την εκείνου. Ώσπερ γαρ εκείνος (ο Ηλίας) πρόδρομος έσται της προτέρας εγένετο. Αλλ’ οι γραμματείς ταύτα συγχέοντες και διαστρέφοντες τον δήμον, εκείνης εμνημόνευον μόνης προς τον δήμον, της δευτέρας Παρουσίας, και έλεγον, ότι, «ει ούτός εστίν ο Χριστός, έδει τον Ηλίαν προλαβείν». «Δ ι α   τ ο ύ τ ο  και οι μαθηταί λέγουσι· Πως οι γραμματείς λέγουσιν· «Ηλίαν δει ελθείν πρώτον;»

 Δια τούτο και προς τον Ιωάννην πέμψαντες οι Φαρισαίοι ηρώτων. «Ε ι   σ υ   ε ι   Η λ ί α ς ;» (Ιωάν. α’ 21), ου μνημονεύοντες ουδαμού της προτέρας παρουσίας. Τις ουν έστιν η λύσις, ην ο Χριστός επήγαγεν; Ότι, Ηλίας μεν έρχεται τότε προ της δευτέρας μου Παρουσίας, και νυν δε ελήλυθεν Ηλίας, τον Ιωάννην ούτω καλών. Ούτος ήλθεν Ηλίας. Ει δε τον Θεσβίτην ζητοίης, έρχεται· Διό και έλεγεν: «Η λ ί α ς   μ ε ν   έ ρ χ ε τ α ι,  και αποκαταστήσει πάντα». Ποία πάντα; Άπερ ο Προφήτης Μαλαχίας έλεγε  « α π ο σ τ ε λ ώ    γ α ρ   υ μ ί ν,   φ η σ ί ν,   Η λ ί α ν   τ ο ν           Θ ε σ β ί τ η ν,  ο ς   α π ο κ α τ α σ τ ή σ ε ι   κ α ρ δ ί α ν   π α τ ρ ό ς   π ρ ο ς   υ ι ό ν,   μ η   ε λ θ ώ ν   π α τ ά ξ ω   τ η ν   γ η ν   ά ρ δ η ν» (Μαλ. δ’ 4). Είδες ακρίβειαν προφητικής ρήσεως; Επειδή γαρ, τον Ιωάννην Ηλίαν εκάλεσεν ο Χριστός δια την κοινωνίαν της διακονίας, ίνα μη νομίσης τούτο και παρά του Προφήτου λέγεσθαι νυν, προσέθηκεν αυτού την πατρίδα, ειπών. «Τ ο ν   Θ ε σ β ί τ η ν». Ι Ω Α Ν Ν Η Σ   Δ Ε,  Θ Ε Σ Β Ι Τ Η Σ   Ο Υ Κ   Η Ν. Και έτερον δε μετά τούτο παράσημον τίθησι, λέγων  «Μ η   ε λ θ ώ ν   π α τ ά ξ ω   τ η ν   γ η ν   ά ρ δ η ν», την δευτέραν Αυτού Παρουσίαν εμφαίνων την φοβεράν· τη γαρ προτέρα ουκ ήλθε πατάξαι την γην. «Ο υ   γ α ρ   ή λ θ ο ν,  φ η σ ί ν,  ί ν α   κ ρ ί ν ω   τ ο ν   κ ό σ μ ο ν,  α λ λ’  ί ν α   σ ώ σ ω   τ ο ν   κ ό σ μ ο ν» (Ιωάν. ιβ’ 47). Δηλών τοίνυν, ότι προ εκείνης έρχεται ο Θεσβίτης, της την κρίσιν εχούσης, τούτο είρηκε». (Ομιλία νζ’ εις την σειράν). Ώστε ο Ηλίας θα έλθη πάλιν. Το γράφει ο Μαλαχίας, το επαναλαμβάνει ο Κύριος, το διδάσκει η Εκκλησία μας, παρ’ ότι ημείς δεν το γνωρίζομεν ή δεν το πιστεύομεν.

Ο Θεός πραγματοποιεί το σχέδιόν Του άνευ θορύβου, μη δίδων αναφοράν εις ημάς. Δι’ αυτό ας λάβωμεν τα μέτρα μας, διότι, όταν παρουσιασθή και πάλιν ο Ηλίας θα βάλη τον καθ’ ένα εξ ημών εις την θέσιν του.

Μάλιστα, θα έλθη ο Ηλίας με εντολάς, και θα εξυγιάνη την Εκκλησίαν και τον λαόν. Διότι η αμαρτία επλεόνασεν και καθημερινώς η πλάστιγξ κλίνει προς τον Διάβολον. Το άτομον διεφθάρη, η οικογένεια διελύθη, η Κοινωνία έγινε στίβος, καθημερινή άμιλλα λωποδυτών· το ψεύδος, η απάτη, η κομπίνα, η διαφθορά μας έχουν κατακλύσει. Ο μικρός, ο αδύνατος, ο δίκαιος, η χήρα, το ορφανόν, είναι, ως επί το πλείστον, η βορά των καταφερτζήδων. Όλοι αυτοί απομυζούν, εκτός ελαχίστων το αίμα των μικρών. Και ο Δαυΐδ φωνάζει λέγων: «Έως πότε οι ασεβείς, Κύριε, έως πότε οι ασεβείς θέλουσι θριαμβεύει; Έως πότε θέλουσι προφέρει και λαλεί σκληρά; θέλουσι καυχάσθαι πάντες οι εργάται της ανομίας; Τον λαόν Σου καταθλίβουσι, και την κληρονομίαν Σου κακοποιούσι. Την χήραν και τον ξένον φονεύουσι, και θανατώνουσιν τους ορφανούς». (Ψαλμ. 94’ 3-6). Και ο Κύριος με πολύ παράπονον έχει είπει· «Πλην ο υιός του ανθρώπου ελθών άρα ευρήσει την πίστιν επί της γης;» (Λουκ. ΙΗ’ 8). Δι’ αυτό θα έλθη πάλιν ο Ηλίας, ίνα αποκαταστήση πάντα· διό λέγει·

«Έξελθε ο κεκρυμμένος, μηκέτι κρύπτου· πολλοί σε ζητούσι» ...και πάλιν «και ... δώσει αυτώ πλάκας ληθίνας, εν αις εγκεχάρακται εντολαί δύο· εκδικήσαι και εθνοποιήσαι χρηστά και ασέβειαν εκδιώξαι και τους τα Σοδομιτικά έργα ποιούντας πυρικαύστους ποιήσαι· ωσαύτως και τους κακούς ιερείς εκ του ιερού διώξαι· και τους αξίους εις το θείον αποκαταστήσαι, εις ευαρέστησιν του Θεού του ουρανού και της γης». (Minge PZ σελ. 1141).

Ο έχων ώρα ακούειν ακουέτω. Αμήν.


Δ  Υ Ο   Α Π Ο Ρ Ι Α Ι

            α) Αφού ο Ηλίας είναι φονεύς, πως είναι Άγιος;
            Αυτήν την ερώτησιν την υποβάλλουν πολλοί, που εκ πρώτης όψεως φαίνεται κάπως δικαιολογημένη. Έσφαξε 450 με το χέρι του, λέγουν, πως λοιπόν είναι δυνατόν να είναι Άγιος; Και εν τούτοις, ο Ηλίας δεν είναι μόνον Άγιος αλλά και «των Προφητών η κρηπίς». Διότι δια της εκτελέσεως των 450 ψευδοπροφητών του Βάαλ δεν παρέβη τον Νόμον, που έλεγεν «ου φονεύσεις», αλλ’ εφήρμοσε την εξαίρεσιν αυτού που έλεγε: «Ο Προφήτης όστις ασεβήση και λαλήση εν τω ονόματι άλλων Θεών, ο προφήτης εκείνος θέλει ΘΑΝΑΤΩΘΗ»(Δευτ. ιη’ 20 ιγ’ 5). Αυτό λοιπόν έκαμνον οι ψευδοπροφήται του Βάαλ, δι’ αυτό τους έσφαξεν και εκαθάρισεν τον τόπον.
            β) Εν πνεύματι και δυνάμει Ηλιού
            Πολλοί, όταν διαβάζουν τα λόγια του Αρχαγγέλου προς τον πατέρα του Προδρόμου Ζαχαρίαν: «Και αυτός (ο Ιωάννης) προελεύσεται ενώπιον αυτού εν πνεύματι και δυνάμει Ηλιού» (Λουκ. α’ 17), σκανδαλίζονται λέγοντες, ότι ο Πρόδρομος είναι ο Ηλίας, το είπεν ο Αρχάγγελος.

            Και απαντώμεν: Αυτά που είπεν ο Αρχάγγελος είναι αλήθεια και έτσι έγινεν (Βλ. Συν. Ν. Αγιορείτου, 20 Ιουλίου). Μετεμψύχωσις όμως δεν έγινεν. Δηλαδή, δεν εισήλθεν εις τον Ιωάννην ο Ηλίας ο Θεσβίτης και εκυκλοφόρησεν, αλλά μόνον από το χάρισμα (το Πνεύμα το προφητικόν) του Ηλιού έλαβεν ο Ιωάννης ο Πρόδρομος.

            Παρομοίαν περίπτωσιν μεταθέσεως πνεύματος (χαρίσματος) έχομεν και εις την Π. Διαθήκην μεταξύ Μωϋσέως και Ιησού του Ναυή: «Τότε ερρέθη των Μωϋσή επιθείναι τω Ιησού τας χείρας» ειπόντος αυτού του Θεού. «Καγώ μεταθήτω από του Πνεύματος του εν σοι επ’ αυτόν» (βλ. Αριθ. ΚΖ’ 18, ΙΑ’ 17 και Ιουστίνου Διάλ. Προς Τρύφ. 49) (Βλ. Συν. Ν. Αγιορείτου, 20 Ιουλίου). και πράγματι μετέθηκεν επί τον Ιησούν, ο Θεός, από του εν Μωϋσή πνεύματος. Ούτως εγένετο και από του Ηλιού επί τον Ιωάννην. Ο Θεός δυνατός ην ποιήσαι. Δι’ αυτό μη πλανώμεθα, άλλος ο Ηλίας ο Θεσβίτης και άλλος ο Ιωάννης ο Πρόδρομος.
 
(Ηλίας μεν έρχεται και αποκαταστήσει πάντα (Ματθ. ιζ’ 12))..
http://www.pantokrator.info/gr/logos/dem_panag/4/390_Mi_merimnate.mp3..