ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Πρὸς τοὺς ἀπανταχοῦ Ὀρθοδόξους.

Κρατώμεν τῆς ὁμολογίας, ἥν παρελάβομεν ἄδολον, παρά τηλικούτων ἀνδρῶν, ἀποστρεφόμενοι πάντα νεωτερισμόν, ὡς ὑπαγόρευμα τοῦ Διαβόλου.Ὁ δεχόμενος νεωτερισμόν, κατελέγχει ἐλλειπή τὴν κεκηρυγμένην Ὁρθόδοξον πίστην.
Ἀλλ’ αὔτη πεπληρωμένη ἤδη ἐσφράγισται, μὴ ἐπιδεχόμενη μήτε μείωσιν, μήτε αὔξησιν, μήτε ἀλλοίωσιν, καὶ ὁ τολμών ἤ πράξαι ἤ συμβουλεύσαι ἤ διανοηθήναι τοῦτο, ἤδη ἠρνήθη τὴν πίστιν τοῦ Χριστού, ἤδη ἐκουσίως καθυπεβλήθη εἰς τὸ αἰώνιον ἀνάθεμα, διὰ τὸ βλασφημεῖν εἰς τὸ Πνεύμα τὸ Ἅγιον, ὡς τάχα μὴ ἀρτίως λαλήσαν ἐν ταῖς Γραφαῖς καὶ Οἰκουμενικαῖς Συνόδοις…Ἄπαντες οὐν οἱ νεωτερίζοντες ἤ αἰρέσει ἤ σχίσματιἐκουσίως ἐνεδύθησαν κατάρα ὡς ἰμάτιον (Ψαλμ-ΡΗ’18), κἄν τε Πάπαι, κἄν τε Πατριάρχαι, κἄν τε κληρικοί, κἄν τε λαϊκοί, κἄν Ἄγγελος ἐξ Οὐρανοῦ.

Ἄνθιμος ἐλέω Θεοῦ Ἀρχιεπίσκοπος Κων/πόλεως Νέας Ρώμης ἤ Οἰκουμ. Πατρ.
Ἰερόθεος ἐλέω Θεοῦ Πάπας καὶ Πατριάρχης Ἀλεξανδρείας καὶ πᾶσης Αἰγύπτου.
Μεθόδιος ἐλέω Θεοῦ Πατριάρχης Ἀντιοχείας.
Κύριλλος ἐλέω Θεοῦ Πατριάρχης Ἰεροσολύμων.
Καὶ αἱ περὶ αὐτοὺς Ἱεραὶ Συνόδοι.
Ἐν Κωνσταντινούπολει τὸ σωτήριον ἔτος 1848.

Κύριε Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν,

«....πολλοὶ ἐροῦσίν μοι ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, Κύριε Κύριε, οὐ τῷ σῷ ὀνόματι προεφητεύσαμεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δαιμόνια ἐξεβάλομεν, καὶ τῷ σῷ ὀνόματι δυνάμεις πολλὰς ἐποιήσαμεν; καὶ τότε ὁμολογήσω αὐτοῖς ὅτι Οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς· ἀποχωρεῖτε ἀπ' ἐμοῦ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν (Κατά Ματθ. 21-24) 2)

Δεν είστε θύμα, είστε θύτης. κ. Πρωθυπουργέ, !!!!

Δεν είστε θύμα, είστε θύτης. κ. Πρωθυπουργέ, !!!!
ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΊΝΕΤΕ, Κ. ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΈ;

μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί

Ο Απόστολος Παύλος λέει «…μη πλανάσθε· ούτε πόρνοι ούτε ειδωλολάτραι ούτε μοιχοί ούτε μαλακοί ούτε αρσενοκοίται 10 ούτε πλεονέκται ούτε κλέπται ούτε μέθυσοι, ου λοίδοροι, ουχ άρπαγες βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι. 11 και ταύτά τινες ήτε· αλλά απελούσασθε, αλλά ηγιάσθητε, αλλά εδικαιώθητε εν τω ονόματι του Κυρίου Ιησού και εν τω Πνεύματι του Θεού ημών.» (Α’ Κορ.6:9-11).

ΑΓΑΠΗ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΑΓΑΠΗ ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ..ΚΑΤΑ ΤΟΝ Γ.ΦΛΩΡΟΦΣΚΥ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΗΤΑΝ [ Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΕΠΙ ΤΩΝ ΣΥΧΡΟΝΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ Η ΤΡΑΧΥΤΙΤΑ ΤΟΥ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ].Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΚΑΙ ΔΙΚΑΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΛΥΤΡΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΗΡΟ. ΑΥΤΗ ΕΙΝΕ Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ -ΣΤΑΥΡΟΥ - ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΛΟΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΣΜΟΣ.

έλειπαν 13 ολόκληρες ημέρες,

Όσο κι αν ψάξετε, σε οποιοδήποτε αρχείο των ελληνικών ληξιαρχείων, δεν πρόκειται να βρείτε ούτε έναν Έλληνα ή Ελληνίδα που να έχει καταχωρηθεί με ημερομηνία γέννησης από 16 έως 28 Φεβρουαρίου 1923! Αυτό αποκαλύπτει ο κ. Διονύσης Σιμόπουλος, Διευθυντής του Ευγενιδείου Πλανηταρίου. Όχι, φυσικά, γιατί δεν.... είχαμε ούτε μία γέννα σε μία ολόκληρη περίοδο 13 ημερών, αλλά γιατί απλούστατα το 1923 είχε μόνο 352 ημέρες"! Όπως εξηγεί ο κ. Σιμόπουλος, από τον Φεβρουάριο του 1923, έλειπαν 13 ολόκληρες ημέρες, δηλαδή το διάστημα μεταξύ 16 και 28 Φεβρουαρίου, ο ήλιος αποκοιμήθηκε, καί ξύπνησε μετά από 13 μέρας..

ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω»

Ο Απόστολος Παύλος μας λέγει: «ἀλλὰ καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω». Τολμηρό αυτό που μας λέγει ο απόστολος Παύλος! «ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ»!! Φαντάζεστε αυτούς που αρέσκονται εις τα θαύματα να έβλεπαν άγγελο να τους λέγει «ακολουθήστε το νέο ημερολόγιο των Παπών της Δύσεως»!!! Εως και αυτόν τον ίδιο τον Παύλο θα αναθεμάτιζαν!!!

Εσύ σε ποια Εκκλησία ανήκεις;

‎"Κρείττων γὰρ ἐπαινετὸς πόλεμος εἰρήνης χωριζούσης Θεοῦ· καὶ διὰ τοῦτο τὸν πραῢν μαχητὴν ὁπλίζει τὸ Πνεῦμα, ὡς καλῶς πολεμεῖν δυνάμενον" Γρηγόριος ο Θεολόγος «Εσύ σε ποια Εκκλησία ανήκεις; Σε αυτήν του Βυζαντίου, της Ρώμης, της Αντιόχειας, της Αλεξάνδρειας ή της Ιερουσαλήμ;;;;; Τότε ο δίκαιος απάντησε σοφά: «Ο Κύριός μας Χριστός χαρακτήρισε Καθολική Εκκλησία εκείνη την Εκκλησία, η οποία διατηρεί την αληθινή και ομολογιακή παρακαταθήκη της πίστης.!!!!!! αγίου Μαξίμου Ομολογητού:

δύο μορφές ταπεινώσεως

«Υπάρχουν δε δύο μορφές ταπεινώσεως, όπως ακριβώς και δύο μορφές υπερηφάνειας. Η πρώτη υπερηφάνεια είναι όταν εξουθενώνει κανείς τον αδελφό του, όταν τον εξευτελίζει σαν να μη είναι τίποτα και θεωρεί τον εαυτό του ανώτερό του. Αν αυτός που θα πέσει σε αυτήν την υπερηφάνεια δεν φροντίσει γρήγορα με τη κατάλληλη προσοχή και επιμέλεια να διορθωθεί σιγά -σιγά φτάνει στην δεύτερη υπερηφάνεια και καταντά να υπερηφανεύεται απέναντι στον ίδιο τον Θεό και να πιστεύει πως οτιδήποτε κατορθώνει οφείλεται στις δυνάμεις του και όχι στον Θεό. Πραγματικά αδελφοί μου, κάποτε είδα έναν που είχε καταντήσει στην ελεεινή αυτή κατάσταση. Στην αρχή αν του έλεγε κανένας αδελφός κάτι τον έφτυνε και έλεγε: ‘’Ποιος είναι αυτός; Δεν αξίζει κανένας παρά μόνο ο Ζωσιμάς και οι μαθητές του’’. Μετά άρχισε να εξευτελίζει και αυτούς και να λέει: ‘’Δεν αξίζει κανένας παρά μόνο ο Μακάριος’’. Και μετά από λίγο άρχισε πάλι να λέει: ‘’Τι είναι ο Μακάριος; Τιποτένιος, μόνο ο Βασίλειος και ο Γρηγόριος αξίζουν’’. Μετά από λίγο άρχισε και αυτούς να τους εξευτελίζει λέγοντας: ‘’Τι είναι ο Βασίλειος και τι είναι ο Γρηγόριος; Τιποτένιοι. Μόνο ο Πέτρος και ο Παύλος αξίζουν’’. Του λέω: ‘’Πραγματικά αδελφέ μου και αυτούς θα τους απορρίψεις’’. Πιστέψετε με, μετά από λίγο καιρό άρχισε να λέει: ‘’Τι είναι ο Πέτρος και ο Παύλος; Τιποτένιοι. Μόνο η Αγία Τριάδα αξίζει’’. Μετά υπερηφανεύτηκε και εναντίον του ίδιου του Θεού και έτσι έχασε τα λογικά του. Για αυτό πρέπει να αγωνιζόμαστε αδελφοί μου, εναντίον της πρώτης υπερηφάνειας για να μην καταλήξουμε μετά από λίγο στην τέλεια υπερηφάνεια».

(Αββά Δωρόθεου, Έργα Ασκητικά, Διδασκαλία περί ταπεινοφροσύνης, σελ. 129).

ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΩΣ ΘΗΡΙΟ !!!!

Ἰδού τί γράφει εἰς τήν «ΟΜΟΛΟΓΙΑΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ» σελίς 4, ὁ κλεινός Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Δοσίθεος:

«Τέσσαρα μεγάλα θηρία ἐγέννησεν ὁ ΙΣΤ’ αἰών: Τήν αἴρεσιν τοῦ Λουθήρου, τήν αἴρεσιν τοῦ Καλβίνου, τήν αἴρεσιν τῶν Γιεζουβιτῶν, (Ἰησουιτῶν. Τάγμα θανάτου τοῦ Πάπα. Σκοπός του ἡ διάδοσις τοῦ Παπισμοῦ καί ἡ ὑποταγή ὅλων ὑπό τόν Πάπα) καί τήν αἴρεσιν τοῦ Νέου Καλενδαρίου· (Σ.σ. ἡμερολογίου). … κατά δέ τῆς αἱρέσεως τοῦ Νέου Καλενδαρίου ἀπεφάνθη ἡ ἐν Κων/πόλει μεγάλη Οἰκουμενική Σύνοδος τῶ 1593».Ο ΙΕΡΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΔΗΜΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ Δοσίθεος: ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΩΣ ΘΗΡΙΟ !!!!.


Ο ΑΓΙΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΜΑΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ ΣΥΧΝΑ ΣΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΓΡΑΠΤΑ ΤΟΥ ΔΟΣΙΘΕΟΥ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ Ο ΙΔΙΟΣ ΑΠΟΚΑΛΕΙ ΙΕΡΟ..

.

Ο ΔΟΣΙΘΕΟΣ ΗΤΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΣΠΑΝΙΟΤΑΤΗ ΜΟΡΦΩΣΗ. Η ΔΩΔΕΚΑΒΙΒΛΟΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΣΥΓΓΡΑΜΜΑ ΕΙΔΙΚΑ ΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ.

ὀφθαλμὸν μὲν ἐκκόψωμεν

Βαδίζοντες δὲ τὴν ἀπλανῆ καὶ ζωηφόρον ὁδόν, ὀφθαλμὸν μὲν ἐκκόψωμεν σκανδαλίζοντα· μὴ τὸν αἰσθητόν, ἀλλὰ τὸν νοητόν· οἷον ἐὰν ὁ ἐπίσκοπος ἢ ὁ πρεσβύτερος, οἱ ὄντες ὀφθαλμοὶ τῆς Ἐκκλησίας, κακῶς ἀναστρέφωνται καὶ σκανδαλίζωσι τὸν λαόν, χρὴ αὐτοὺς ἐκβάλλεσθαι. Συμφέρον γὰρ ἄνευ αὐτῶν συναθροίζεσθαι εἰς εὐκτήριον οἶκον, ἢ μετ' αὐτῶν ἐμβληθῆναι, ὡς μετὰ Ἄννα καὶ Καϊάφα, εἰς τὴν γέενναν τοῦ πυρός.

Ὁ ἅγιος Θεόδωρος Στουδίτης, ἀκολουθώντας τὸ Μ. Ἀθανάσιο, ἀπαγορεύει τὴν «κοινωνία» ὄχι μόνο μὲ αἱρετικούς, ἀλλὰ καὶ μὲ ἐκείνους ποὺ ἐπικοινωνοῦν μὲ αἱρετικούς. Λέγει:
«τοῦ τε Ἁγίου Ἀθανασίου προστάσσοντος μηδεμίαν κοινωνίαν ἔχειν ἡμᾶς πρὸς τοὺς αἱρετικούς, ἀλλὰ μὴν μηδὲ πρὸς τοὺς κοινωνοῦντας μετὰ τῶν ἀσεβῶν»
(Ἐπιστολαί, 466, l.17-18).

Καὶ ὁ Πατριάρχης Κων/πόλεως, ἅγιος Γερμανὸς ὁ νέος, συμβουλεύει τὴν ἀποχὴ τῆς ἐκκλησιαστικῆς κοινωνίας μὲ ἐκείνους τοὺς «ὀρθόδοξους» ποὺ κοινωνοῦσαν μὲ τοὺς Λατίνους. Συμβούλευε ἀκόμα τους λαϊκούς, νὰ φεύγουν ὁλοταχῶς ἀπὸ τοὺς ἱερεῖς, ποὺ ἔδειξαν ὑποταγὴ στοὺς Λατίνους, καὶ μήτε σὲ Ἐκκλησία ποὺ ἐκεῖνοι λειτουργοῦν νὰ πηγαίνουν, μήτε νὰ παίρνουν εὐλογία ἀπὸ τὰ χέρια τους. Καλύτερα νὰ προσεύχεστε μόνοι στὰ σπίτια σας, παρὰ νὰ συγκεντρώνεστε στὴν ἐκκλησία μαζὶ μὲ τοὺς Λατινόφρονες κληρικοὺς καὶ λαϊκούς.http://www.facebook.com/photo.php?fbid=328244863964089&set=o.425047610867614&type=1&theater.

διῶκτες τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ;

Τί συμβαίνει στούς διῶκτες τῆς ᾿Εκκλησίας τοῦ Χριστοῦ; ῾Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς .
Ρωτήστε τον διώκτη της Εκκλησίας Σαύλο (Σαούλ), τί του συνέβη. «Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίξειν» (Πράξεις 26, 14), του είπε ο Κύριος και ο Σαύλος βαπτίστηκε και έγινε ο Παύλος, ο Απόστολος.
Τί συνέβη στον Ηρώδη, τον πρώτο διώκτη των χριστιανών; Τί συνέβη στον Ιουλιανό τον Παραβάτη.; Πέθαναν και οι δύο με φρικτό θάνατο, ενώ οι θεοστυγείς δολοπλοκίες τους εναντίον του Χριστού διαλύθηκαν σαν καπνός.
Αλλά έτσι συνέβαινε πάντα στην ιστορία: κάποιοι διώκτες μεταστρέφονταν στον χριστιανισμό, ενώ άλλοι πέθαιναν με φρικτούς θανάτους. Πάντοτε οι προσπάθειες του ενός ή του άλλου χριστιανομάχου εκμηδενίζονται, διαλύονται σαν καπνός.
Όταν ο αυτοκράτορας Αδριανός επιτέθηκε στην Ιερουσαλήμ, ήθελε να εκδικηθεί τους Ιουδαίους και τους χριστιανούς, διότι δεν ξεχώριζε τους χριστιανούς από τους Ιουδαίους. Διασκόρπισε τους Ιουδαίους σε όλο τον κόσμο κι έκτισε έναν ειδωλολατρικό ναό στο σημείο όπου βρισκόταν ο Ναός του Σολομώντος. Επίσης μετονόμασε την Ιερουσαλήμ «Αϊλία», με βάση το όνομα του «Αΐλιος» και απαγόρευσε σε οποιονδήποτε να ονομάζει την πόλη αυτή Ιερουσαλήμ. Έκτισε ναό προς τιμήν του φαύλου Ερμή στον Γολγοθά, άλλον ναό για τον Δία πάνω από τον τάφο του Κυρίου κι έναν ναό προς τιμήν του Άδωνη, στη Βηθλεέμ.
Πράγματι πόσο τραγικό θα ήταν, για τους χριστιανούς εκείνης της εποχής, να βλέπουν τα ιερά τους προσκυνήματα να χλευάζονται κατ’ αυτόν τον τρόπο! Αλλά όμως στο τέλος τί συνέβη; Ο αυτοκράτορας Αδριανός βρήκε φρικτό θάνατο και όσο για τους ειδωλικούς ναούς του, αυτοί κατακρημνίστηκαν την εποχή των θεοστέπτων αγίων βασιλέων Κωνσταντίνου και Ελένης, της αυτοκράτειρας μητέρας του. Στη θέση τους ανεγέρθηκαν περικαλλείς χριστιανικοί ναοί, που μέχρι σήμερα στέκουν ακλόνητοι!
«Σκληρόν σοι προς κέντρα λακτίζειν». Ω, πόσο μάταιη και χαμένη είναι κάθε μάχη εναντίον του Χριστού!
(Αγ. Νικολάου Βελιμίροβιτς,

«Ἔστι κακή ὁμόνοια, καί καλή διαφωνία

Ὁ μεγάλος θεολόγος τοῦ ΙΕ αἰῶνος, ‘Ιωσήφ ὁ Βρυέννιος λέγει: «Ἔστι κακή ὁμόνοια, καί καλή διαφωνία. Ἔστι σχισθῆναι καλῶς καί ὁμονοῆσαι κακῶς. Οἷς γάρ ἡ φιλία ἀπωλείας πρόξενος, τούτοις τό μῖσος ἀρετῆς ὑπόθεσις γίνεται. Καί κρείσσων ἐμπαθοῦς ὁμονοίας, ἡ ὑπέρ ἀπαθείας διάστασις. Καλόν τό εἰρηνεύειν πρός πάντας, ἀλλ’ ὁμονοοῦντας πρός τήν εὐσέβειαν. Ἡ γάρ εἰρήνη μετά μέν τοῦ ἰδίου καί πρέποντος, κάλλιστον ἐστι κτῆμα καί λυσιτελέστατον, μετά δέ κακίας, ἤ δουλείας ἐπονειδίστου, πάντων αἴσχιστον καί τε καί βλαβερώτατον. Ἐπεί οὐδείς δύναται κτήσασθαι τήν ἀγάπην τῶν πονηρῶν καί κακῶν, χωρίς κακίας καί πονηρίας. Μεγάλη δέ ἀρετή τοῦ δικαίου, ὅταν ἔχη τούς τοῦ Θεοῦ ἐχθρούς, ἐχθρούς, καί τούς αὐτοῦ φίλους, φίλους, ὥσπερ μεγάλη κακία ἁμαρτωλοῦ, ὅταν τούς τοῦ Θεοῦ φίλους ἔχη ἐχθρούς, καί τούς ἐχθρούς αὐτοῦ φίλους (Ἰωσήφ Βρυεννίου, Τά Εὑρεθέντα, Τόμος Β, σελ. 22)

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς παίζει «ἐν οὐ παικτοῖς». Ἐπειδὴ ἔχουν γραφεῖ πολλὰ γιὰ τὶς ἀνακολουθίες του καὶ τὰ παιχνίδια του αὐτά, παρουσιάζουμε περιληπτικὰ τὰ γεγονότα ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴ νέα ἀστοχία του καὶ τὴ σχολιάζουμε: 1. Ὁ κ. Σεραφεὶμ κατήγγειλε ὡς αἵρεση τὴν «μεταπατερικὴ θεολογία» καὶ τὸν Οἰκουμενισμό,

,,






Πάλι ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς παίζει «ἐν οὐ παικτοῖς». Ἐπειδὴ ἔχουν γραφεῖ πολλὰ γιὰ τὶς ἀνακολουθίες του καὶ τὰ παιχνίδια του αὐτά, παρουσιάζουμε περιληπτικὰ τὰ γεγονότα ποὺ ἔχουν σχέση μὲ τὴ νέα ἀστοχία του καὶ τὴ σχολιάζουμε:
1. Ὁ κ. Σεραφεὶμ κατήγγειλε ὡς αἵρεση τὴν «μεταπατερικὴ θεολογία» καὶ τὸν Οἰκουμενισμό, πραγματοποιώντας Ἡμερίδα (15/2/2012). Στὴν Ἡμερίδακαθηγητὲς Πανεπιστημίου (τῆς Δογματικῆς, τῆς Πατρολογίας, τῆς ἐκκλησιαστικῆς Ἱστορίας), ἕνας Ἐπίσκοπος, ἀλλὰ καὶ ἕνας ἐρευνητής, κατήγγειλαν τὸν μητροπολίτη Δημητριάδος ὡς προωθοῦντα τὴν μεταπατερικὴ θεολογία, ἡ ὁποία ἀπορρίπτει τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ λειτουργεῖ ἀποδομητικὰ τόσο γιὰ τὴν Ἐκκλησία ὅσο καὶ γιὰ τὸ ἔθνος.
2. Τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας 2012 (4 Μαρτίου) ὁ κ. Σεραφεὶμ ἐξέδωσε Ποιμαντορικὴ Ἐγκύκλιο μὲ τὴν ὁποία καταδίκαζε τὸν Οἰκουμενισμό, διάβασε δὲ καὶ ἀνάθεμα κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ (καὶ τῆς μεταπατερικῆς θεολογίας ποὺ αὐτὸς διαλαμβάνει). Στὴν Ἐγκύκλιο ἔλεγε καὶ τὰ ἑξῆς:
«Τὰ ναθέματα ν τ κκλησί ποτελον... πανηγυρικὲς διακηρύξεις, τι ο συγκεκριμένοι  [αρετικοί, Οἰκουμενιστές κ.λπ.] δὲν νήκουν στὸ Σμα τς κκλησίας καὶ  λαὸς το Θεο καλεται νὰ πιτείνει τὴν προσοχή του ες ατὸ καὶ νὰ μὴν συμφύρεται μετὰ τν ναθεματιζομένων διὰ νὰ μὴν πολέση τὴν γιαίνουσα διδασκαλία νευ τς ποίας δὲν φίσταται σωτηρίαπομένωςτὰ ναθέματα ποτελον ...ξοχο μυντικὸ μηχανισμὸ καὶ παιδαγωγικὸ τρόπο διὰ τὴν διασφάλιση τς ρθοδόξου ατοσυνειδησίας καὶ ληθείας».
Ἀλλὰ προχώρησε ἀκόμα περισσότερον. Ἐβράβευσεν τοὺς θεωρούμενους ὡς ἀρχηγοὺς τοῦ ἀγῶνος ἐναντίον τῆς μεταπατερικῆς θεολογίας καὶ τῆς παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ: τὸν π. Γεώργιο Μεταλληνό, τὸν π. Θεόδωρο Ζήση καὶ τὸν κ. Λαυρέντιο Ντετζιόρτζιο, Πρόεδρο τῆς «Φιλορθοδόξου Ἑνώσεως “Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος”» (Φ.Ε.Κ.Φ.), ἡ ὁποία Ἕνωση ἔχει καταγγείλει ἐπανειλημμένως τὸν Μητροπολίτη Δημητριάδος ὡς μεταπατερικὸ Οἰκουμενιστὴ Ἐπίσκοπο.
3. Ἀλλὰ μέχρι ἐδῶ «φτούρησε» ἡ ἀντι-οικουμενιστικὴ δραστηριότητα-ἀγωνιστικότητα τοῦ κ. Σεραφείμ. Μόνο γιὰ ἕνα χρόνο. Ἐπανέλαβε ὅ,τι καὶ τὸ 2011. Τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ 2011 ἐκτόξευσε τὰ ἀναθέματα κατὰ τῶν Οἰκουμενιστῶν, καὶ ταυτόχρονα σχεδόν, ὑμνολογοῦσε τὸν ἀρχηγέτη τοῦ Οἰκουμενισμοῦ κ. Βαρθολομαῖο, ὡς «φρυκτωρὸ» τῆς Πίστεως καὶ ἐπιδέξιο«οἰακοστρόφο» (δηλ. τιμονιέρη) τῆς Ὀρθοδοξίας!

Ἔτσι, στὶς 16.3.2012 ὁ κ. Σεραφεὶμ ἔριξε τὶς μάσκες. Ἀποδέχτηκε τὸ αἴτημα τῆς μεταφορᾶς στὸν Πειραιὰ τῆς εἰκόνος τῆς Παναγίας Ξενιᾶς Βόλου καὶ τὴν τέλεση τῆς ἀκολουθίας τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο, διὰ νὰ «συμφιλιωθεῖ» μαζί του καὶ νὰ μετριάσει τὶς ἐναντίον τοῦ Δημητριάδος ἐντυπώσεις,  χρησιμοποιώντας ὡς μέσον τὴν εἰκόνα τῆς Παναγίας.
Ὅταν κατηγορήθηκε ὁ Πειραιῶς γι’ αὐτό, ὅτι δηλαδή, ὑποδέχθηκε «μὲτιμὲς τὸν "οἰκουμενιστὴ" μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιο», αὐτὸ ἐνόχλησε τὸν κ. Σεραφείμ. Τὸ θεώρησε τόσο μεγάλη καὶ δεινὴ ὕβρη, ὥστε ἀναγκάσθηκε νὰ ἀπολογηθεῖ καὶ ταυτόχρονα νὰ διαμαρτυρηθεῖ· πρὸς τοῦτο ἀπέστειλε καὶ ἐπιστολὴ στὴν «ΦΕΚΦ», στὴν ὁποία ἔγραφε καὶ τὰ ἑξῆς:
«Ἀναποδείκτως μὲ κατηγορεῖτε ὅτι ὑπεδέχθην μὲ τιμὰς τὸν “οἰκουμενιστὴ” Μητροπολίτην Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιον...». Ἁπλῶς τοῦ ἐπέτρεψα νὰ τελέσει τὴν Ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν, ἐγὼ δέ, δὲν παρευρισκόμουν στὸν ἴδιο Ναό, ἀλλὰ  «εὑρισκόμην εἰς ἕτερον Ναὸν τῆς Μητροπολιτικῆς μου Περιφερείας»!
Μὲ τὴν ἐπιστολή του αὐτὴ ὁ Πειραιῶς, προσπάθησε νὰ ἀποσείσει τὴν κατηγορίαν τῆς ἀνακολουθίας, ὅτι παίζει δηλαδή, σὲ δυὸ ταμπλώ, ὅπως ἀποκάλυψαν οἱ πράξεις του: ἀπὸ τὴ μιὰ μεριὰ νὰ διοργανώνει Ἡμερίδα, στὴν ὁποία κατεδικάζετο ἡ μεταπατερική οἰκουμενιστικὴ θεολογία (καὶ ὁ πάτρωνάς της μητροπολίτης κ. Ἰγνάτιος), καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ δέχεται στὴν Μητρόπολη Πειραιῶς τὸν κατονομασθέντα στὴν Ἡμερίδα ὡς Οἰκουμενιστὴ κ. Ἰγνάτιο! Ἂν καὶ ἀνεπιτυχῶς, θεώρησε τότε ὁ κ. Σεραφεὶμ ὅτι «κουκούλωσε» τὴν ἀνακολουθία του.
4. Ἀλλὰ ἡ ἀλήθεια δὲν κρύβεται. Δὲν πέρασε δηλαδὴ ἕνας χρόνος καὶ ὁ κ. Σεραφείμ, αὐτὸν ποὺ στὴν περυσινὴ Ἡμερίδα καὶ τὴν Ἐγκύκλιο περὶ Οἰκουμενισμοῦ μᾶς συμβούλευε νὰ ἀποφεύγει κάθε πιστὸς ὡς Οἰκουμενιστή,«διὰ νὰ μὴν πολέση τὴν γιαίνουσα διδασκαλία νευ τς ποίας δὲνφίσταται σωτηρία», μὲ αὐτὸν ποὺ πέρυσι ἀπέφυγε νὰ τελέσει Ἀκολουθία, πρὶν μιὰ βδομάδα τὸν παρασημοφόρησε, στὴν Μητροπολιτική του περιφέρεια καὶ στὸν ἐκκλησιαστικὸ χῶρο τῆς Ἁγίας Τριάδος Πειραιῶς!
Συγκεκριμένα: Σὲ ἐκδήλωση τοῦ Συνδέσμου Ἐπιστημόνων τὴν (17/2/2013), ὁ κ. Σεραφεὶμ εἶπε γιὰ τὸν κ. Ἰγνάτιο: «...Μπορῶ νὰ ἀναφέρω μὲ πολλὴ ἀλήθεια ὅτι πάντοτε θαύμαζα το πολυτάλαντο τοῦ ἀνδρός... Ταυτόχρονα διαπίστωσα ὅτι ὁ Σεβ. Μητροπολίτης κ. Ἰγνάτιος εἶναι «ὁ ἐκλεκτὸς τοῦ Θεοῦ»!!!
Κάθε ἁπλὸς πιστός, βλέποντας αὐτὲς τὶς ἀνακολουθίες ἀναρωτιέται:
● Κατὰ ποιά λογική, μετὰ ὅσα ἔχουν εἰπωθεῖ ἀπὸ τὸν κ. Σεραφεὶμ καὶ τοὺς συνοδοιπόρους του κατὰ τοῦ κ. Ἰγνάτιου Γεωργακόπουλου, αὐτὸς εἶναι «ὁ ἐκλεκτὸς τοῦ Θεοῦ»!
● Κατὰ τὴν Ἡμερίδα στὸν Πειραιὰ καὶ τὴν Ἐγκύκλιο τοῦ κ. Σεραφείμ, ἡ Θεολογικὴ Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν Βόλου καὶ ὁ Πρόεδρός της κ. Ἰγνάτιος Γεωργακόπουλος, καταγγέλθηκαν ὅτι εἶναι διακινητὲς στὸν Ὀρθόδοξο χῶρο τῆς αἱρετικῆς μετα-πατερικῆς οἰκουμενιστικῆς θεολογίας, τὴν ὁποίαν (κατὰ τὸν Πειραιῶς), ὅσοι ἀποδέχονται κινδυνεύουν νὰ ἀπολεσθοῦν!!!
Μπορεῖ ἕνας ἀγωνιστὴς τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως, ὁ κ. Σεραφείμ, νὰ παρουσιάζει τέτοιου εἴδους κραυγαλέες ἀντιφάσεις; Τὴν μιὰ νὰ κατηγορεῖ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τοὺς ἡγέτες του (Πατριάρχη Βαρθολομαῖο, καὶ Μητροπολίτη Δημητριάδος Ἰγνάτιο κ.λπ.) καὶ τὴν ἄλλη, νά τοὺς ἀμνηστεύει καὶ νὰ τοὺς δίδει ἐκκλησιαστικὴ νομιμοποίηση ἐπαινώντας ἢ παρασημοφορώντας, καί μάλιστα στὴν ἴδια τὴν Μητρόπολη Πειραιῶς, ἀπ’ ὅπου βροντοφώναξε γιὰ πρώτη φορὰ τὰ φοβερὰ ἐκεῖνα ἀναθέματα ἐναντίον τους;
5. Ἀλλ’ ἂς δοῦμε καὶ μιὰ ἄλλη παράμετρο. Ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς, ὄχι μόνο ἔχει γράψει καταπελτώδη ἄρθρα κατὰ τοῦ Μασωνισμοῦ, ὄχι μόνο φιλοξένησε καὶ παρέστη σὲ Σύναξη κληρικῶν καὶ λαϊκῶν στὸν Πειραιὰ μὲ θέμα τὸν Μασωνισμό, ἀλλὰ ἔχει γράψει κατὰ λέξη τὰ ἑξῆς: «σημειῶ ὅτι μὲ αἰτιᾶσθε ὅτι ὁμιλῶ ἐναντίον τοῦ Τεκτονισμοῦ καὶ ὄχι ἀρκούντως κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Διερωτῶμαι, ἀγνοεῖτε ὅτι πηγὴ καὶ μήτρα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τυγχάνει ἡ Μασωνία, ποὺ προωθεῖ δι’ αὐτοῦ τὴν παγκόσμια θρησκεία τοῦ Ἑωσφορισμοῦ, ὅπως καὶ τῆς Μασωνίας πηγὴ καὶ μήτρα εἶναι ὁ φρικώδης διεθνὴς Σιωνισμός;»!!!
Ἂν τοῦτο ἰσχύει (ποὺ καὶ κατὰ τὴν δική μας ἐκτίμηση ἰσχύει), τότε σημαίνει ὅτι ὁ μητροπολίτης Πειραιῶς, δὲν θὰ ἔπρεπε νὰ ὑποδέχεται καὶ νὰ συλλειτουργεῖ μὲ Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους, ἀφοῦ (ἂν ὄχι ὅλοι) οἱ περισσότεροι ἀπ’ αὐτοὺς ἐμπλέκονται μὲ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο τρόπο μὲ τὴν Μασωνία, παίρνουν κατευθύνσεις ἢ ἀκολουθοῦν ἐμμέσως ἢ ἀμέσως τὶς Ἐντολές της καὶ ὄχι τὶς Ἐντολὲς τοῦ Θεοῦ. Καὶ «τίς δὲ κοινωνία φωτὶ πρὸς σκότος; τίς δὲ συμφώνησις Χριστῷ πρὸς Βελίαλ; ἢ τίς μερὶς πιστῷ μετὰ ἀπίστου;» (Β΄ Κορ. στ΄ 14-15).
Καὶ πάλι λοιπόν ἔρχεται ἐπίμονα τὸ ἐρώτημα:
Γιατί ὁ Πειραιῶς ἀσχολεῖται καὶ καταγγέλλει τὴν ἐξω-εκκλησιαστικὴ εἰδωλολατρικὴ ὀργάνωση τῆς Μασωνίας (οἱ ἐναντίον της δηλώσεις δὲν παύουν νὰ ἀποτελοῦν ἔμμεση διαφήμιση) καὶ δὲν ἀσχολεῖται μὲ ἐκείνους τοὺς Ἐπισκόπους ποὺ ξέρει ὅτι εἶναι Οἰκουμενιστές, ἐνδεχομένως καὶ μασῶνοι, ἀφοῦ τὸ φωνάζουν οἱ λόγοι καὶ οἱ ἐνέργειές τους; Κι ἂν δὲν μπορεῖ νὰ ἀποδείξει τὴν μασωνικὴ ἰδιότητα κάποιου Ἐπισκόπου, θὰ μποροῦσε νὰ βγάλει συμπεράσματα ἀπὸ τὴν διδασκαλία του καὶ τὶς συγγενικὲς πρὸς τὸν Μασωνισμὸ θέσεις καὶ πρακτικές του.
Π.χ., ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἔχει θέσεις –πρακτικὲς καὶ θεωρητικὲς– ποὺ συμπίπτουν μὲ ἐκεῖνες τῆς Μασωνίας, ὅταν λέγει ὅτι «σὲ ἕνα Θεὸ πιστεύουμε ὅλοι» (Μουσουλμάνοι καὶ Χριστιανοί), ὅταν ὠθεῖ πρὸς τὸν Οἰκουμενισμό, ὅταν δίδει ὡς δῶρο τὸ ἀντίχριστο Κοράνιο καὶ παρίσταται (παρὰ τὴν ἀπόλυτη ἀπαγόρευση ἀπὸ τοὺς Ἱ. Κανόνες) σὲ συμπροσευχὲς μὲ αἱρετικούς, Μουσουλμάνους, Βουδιστὲς καὶ Ἑβραίους, κ.λπ. Μὲ ὅλα αὐτά, τί ἄλλο κάνει, παρὰ νὰ ἐφαρμόζει, ὄχι ὀρθόδοξες, ἀλλὰ μασωνικὲς διδασκαλίες;
Ἐφ’ ὅσον ὁ Πειραιῶς, ὁμολογεῖ τὴν βεβαιότητά του πὼς ὁ Μασωνισμὸς κρύβεται πίσω ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμό, «πηγὴ καὶ μήτρα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ τυγχάνει ἡ Μασωνία», τότε εἶναι ἡλίου φαεινότερο ὅτι, τουλάχιστον οἱ ἀρχηγέτες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, συνεργάζονται μὲ Μασώνους ἢ ἐφαρμόζουν μασωνικὲς ἀρχές· εἶναι δηλαδὴ –κατὰ τὸν ἕνα ἢ τὸν ἄλλο τρόπο– «Μασῶνοι»! Καὶ μέσα στοὺς καταγγελλόμενους καὶ ἀναθεματισθέντες ὡς ἡγέτες τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, μάλιστα ἀπὸ τὴν Ἡμερίδα τοῦ Πειραιᾶ, εἶναι καὶ ὁ Μητροπολίτης Δημητριάδος Ἰγνάτιος, ποὺ κι αὐτὸς συμπροσεύχεται μὲ αἱρετικοὺς «ἐπισκόπους» οἰκουμενιστές, καθ’ ὅμοιον τρόπον, ὅπως ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, ὁ Μεσσηνίας Χρυσόστομος, ὁ Σύρου Δωρόθεος κ.λπ.
Ἐπίσης καὶ οἱ συμπροσευχὲς εἶναι φανερὸ ὅτι ἐντάσσονται μέσα στὰ πλαίσια τοῦ Μασωνισμοῦ, ἀφοῦ διευκολύνουν τὴν πίστη σὲ ἕνα Θεὸ χωρὶς ὁμολογιακὲς ἀποχρώσεις (δηλ. τὸν ἀπρόσωπο Μ.Α.Τ.Σ. «Μέγα Ἀρχιτέκτονα τοῦ Σύμπαντος»), ποὺ διευκολύνει τὸν δρόμο πρὸς τὸν Ἀντίχριστο.
Καὶ κάτι τελευταῖο, παρενθετικό, ἀλλὰ ἀναγκαῖο: Εἶναι γνωστὸ ὅτι οἱ Μασῶνοι δὲν ἀπαιτοῦν ἀπὸ κάποιο μέλος τους (εἰδικὰ Ἐπίσκοπο ἢ Πατριάρχη) νὰ «ὁμολογήσει» τὴν πίστη του στὴν Μασωνία γιὰ εὐνόητους λόγους καί, ἀκόμα, πὼς οἱ Μασῶνοι αὐτοσυστήνονται ὡς φιλάνθρωποι, ἀλτρουϊστὲς κ.λπ. Ἕνας λοιπόν, σύγχρονος Ἐπίσκοπος (ἢ ὁλόκληρη Σύνοδος), ποὺἐνδιαφέρεται περισσότερο γιὰ τὴν φιλανθρωπία, γιὰ τὰ συσσίτια, γιὰ τὸ βοήθημα 3ου παιδιοῦ στὴ Θράκη, τὶς διάφορες φιέστες καὶ πανηγύρεις, καὶἀδιαφορεῖ γιὰ τὴν καθαρότητα τῆς Πίστεως· ποὺ ἀδιαφορεῖ ἂν ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος καὶ τὸ δεξὶ χέρι του, ὁ γνωστός μας κ. Ζηζιούλας (ποὺ τὸν ἀποκάλεσε καὶ «βραχίονα» τῆς Ὀρθοδοξίας), διδάσκουν αἱρέσεις καταδικασμένες ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία, τότε, αὐτοὶ οἱ Ἐπίσκοποι, μὲ ποιόν συγγενεύουν περισσότερο; Μὲ τὴν Μασωνικὴ διδασκαλία ἢ τὴν χριστιανικὴ Πίστη;
Πῶς λοιπόν, ὁ Μητροπολίτης Πειραιῶς, ἀποφαίνεται ὅτι ἕνας «ἀναθεματισθεὶς» ὑπ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας Ἐπίσκοπος ὡς Οἰκουμενιστὴς (ἔστω κι ἂν δὲν τὸν κατονόμασε), ἕνας κατονομασθεὶς ὡς Οἰκουμενιστὴς στὴν Ἡμερίδα τοῦ Πειραιᾶ, καθότι καὶ Πρόεδρος τῆς αἱρετικῆς μεταπατερικῆς Ἀκαδημίας Βόλου, ὁ ὁποῖος μάλιστα (ὁ Δημητριάδος) μπορεῖ νὰ ἔχει τὴν μασωνικὴ ἰδεολογία (πάλι κατὰ τὶς ἐκτιμήσεις καὶ διακηρύξεις τοῦ Πειραιῶς, ὅτι πίσω ἀπὸ τὸν Οἰκουμενισμὸ βρίσκεται ἡ Μασωνία), πῶς λοιπὸν ἀποφαίνεται ὅτι αὐτὸς ὁ Οἰκουμενιστὴς (πιθανὸν ἐμφορούμενος ἢ ἀφανῶς ποδηγετούμενος ἀπὸ ἰδέες τῆς μασωνίας) εἶναι  «ὁ  ἐκλεκτὸς  τοῦ  Θεοῦ»;
Ποιά παιχνίδια παίζετε κ. Σεραφείμ; Ξέρετε ἢ δὲν ξέρετε ποιοί εἶναι Οἰκουμενιστὲς καὶ ἔμμεσα Μασῶνοι; Ἂν δὲν ξέρετε, τότε γιατί τὸ καταγγέλλετε; Ἂν ξέρετε γιατί δὲν ἀποκαλύπτετε στὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ τοὺς Οἰκουμενιστὲς (Μασώνους); Γιὰ ποιόν ἢ γιὰ ποιούς «δουλεύετε»;
Ποιά πρακτικὴ σημασία ἔχει νὰ κυνηγᾶτε καὶ νὰ καταγγέλλετε ἀόριστους, ἀνώνυμους ἢ καὶ ἀνύπαρκτους Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους;

Ἐδῶ τὸ μυαλό μας σταματᾶ. Δὲν θὰ ποῦμε κάτι περισσότερο. Θὰ παραθέσουμε ἕνα κείμενο τοῦ Ἁγίου καὶ Μ. Ἀθανασίου. Δὲν ἰσχυριζόμαστε ὅτι ὑπάρχει πλήρης ἀναλογία μὲ τὴν περίπτωση τοῦ μητροπολίτη Πειραιῶς, ἀλλὰ ὑπάρχουν κάποιες ὁμοιότητες, διακρίνουμε ἴδιες μεθόδους!
Ἔτσι κι ἀλλιῶς, πρέπει νὰ παύσει τὸ κρυφτοῦλι τῶν Ἐπισκόπων. Ἔχουν ὑποχρέωση, ἂν βαδίζουν στ’ ἀχνάρια τῶν Ἁγίων Πατέρων, νὰ κάνουν ὅ,τι κι ἐκεῖνοι. Νὰ ἀποκαλύψουν καὶ νὰ καταδικάσουν τὴν αἵρεση καὶ τοὺς (Μασώνους) Οἰκουμενιστὲς Ἐπισκόπους, ποὺ ὑπονομεύουν τὴν Πίστη καὶ τὴ σωτηρία, ποὺ (σύμφωνα μὲ τὴν ὁμολογία τοῦ Μητροπολίτη Πειραιῶς) κρύβονται μέσα στὴν καρδιὰ τῆς Ὀρθοδοξίας: τὴν Ἁγίαν καὶ Ἱερὰν Σύνοδον. Ἢ ἀμφιβάλλουν καὶ γι’ αὐτὴν ἀκόμα τὴν Ἱερότητά της;
Φιλορθόδοξος Ἕνωσις "Κοσμᾶς Φλαμιᾶτος"
Ὁ Πρόεδρος Λαυρέντιος Ντετζιόρτζιο
Ὁ Γραμματέας  Σημάτης Παναγιώτης


Μ. ἈθανασίουΠρὸς τοὺς Ἐπισκόπους...

«Καὶ γὰρ καὶ νῦν ἃ γράφουσιν, οὐκ ἀληθείαςφροντίζοντες γράφουσι, καθὰ προεῖπον, ἀλλὰ μᾶλλονπαίζοντες καὶ τέχνῃ τοῦτο ποιοῦντες, πρὸς ἀπάτην τῶν ἀνθρώπων, ἵν' ἐν τῷ διαπέμπεσθαι τὰς ἐπιστολὰς, τὰς μὲν τῶν λαῶν ἀκοὰς ἀπασχολεῖσθαι περὶ ταῦτα ποιήσωσι,κερδάνωσι δὲ τὸν χρόνον τοῦ κατηγορεῖσθαι αὐτοὶ, καὶλαθόντες ὡς ἀσεβοῦντες, ἔχωσι χώραν ἐπεκτεῖναι τὴν αἵρεσιν, ὡς γάγγραιναν, ἔχουσαν νομὴν πανταχοῦ. Πάντα γοῦν κινοῦσι καὶ ταράττουσι, καὶ οὐδὲ οὕτω τοῖς ἑαυτῶν ἀρκοῦνται· κατ' ἐνιαυτὸν γάρ, ὡς οἱ τὰς διαθήκας γράφοντες, συνερχόμενοι καὶ αὐτοὶ, προσποιοῦνται περὶ πίστεως γράφειν, ἵνα καὶ ἐν τούτῳ γέλωτα μᾶλλον καὶ αἰσχύνην ὀφλήσωσιν, ὅτι μὴ παρ' ἑτέρων, ἀλλὰ παρ' αὐτῶν τὰ αὐτῶν ἐκβάλλεται. Εἰ γὰρ ἐθάῤῥουν οἷς ἔγραφον προτέροις, οὐκ ἂν δεύτερα γράφειν ἐζήτουν· οὐδὲ πάλιν ἀφέντες ἐκεῖνα, ταῦτα νῦν ἔγραφον ἅπερ, πάντως τοῦτο μελετήσαντες, πάλιν ἀλλάξουσιν, ἐὰν ὀλίγος πάνυ παρέλθῃ χρόνος, καὶ πρόφασιν λάβωσι τοῦ συνήθως τισὶν ἐπιβουλεύειν. Τότε γὰρ, ὅταν ἐπιβουλεύσωσι, μάλιστα προσποιοῦνται περὶ πίστεως γράφειν, ἵνα, ὡς ὁ Πιλᾶτος ἐνίψατο τὰς χεῖρας, οὕτω καὶ οὗτοι δράκοντες ἀποκτείνωσι τοὺς εἰς Χριστὸν εὐσεβοῦντας· καὶ ἵνα, ὡς περὶ πίστεως ὁρίζοντες δόξωσιν, ὡς πολλάκις εἶπον, φεύγειν τὸ τῆς ἑτεροδοξίας ἔγκλημα. Ἀλλ' οὔτε λαθεῖν, οὔτε φυγεῖν δυνήσονται· ἕως γὰρ ἑαυτοῖς ἀπολογοῦνται, ἑαυτῶν ἀεὶ κατήγοροι γίνονται, καὶ δικαίως γε· οὐ γὰρ τοῖς ἐλέγχουσιν αὐτοὺς ἀποκρίνονται, ἀλλ' ἑαυτούς, ὡς βούλονται, πείθουσι. Πότε οὖν, τοῦ ὑπευθύνου κρίνοντος ἑαυτὸν, λύσις γίνεται τοῦ ἐγκλήματος; Διὰ τοῦτο γοῦν ἀεὶ γράφουσι, καὶ ἀεὶ τὰ ἴδια μεταποιοῦντεςἄδηλον ἔχουσι τὴν πίστιν, μᾶλλον δὲ φανερὰν ἔχουσι τὴν ἀπιστίαν καὶ τὴν κακοφροσύνην» (Μ. Ἀθανασίου, Πρὸς τοὺς Ἐπισκόπους Αἰγύπτου καὶ Λιβύης Ἐπιστολὴ Κατὰ Ἀρειανῶν).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου